Gunice
| Gunice | |
| Państwo | |
| Województwo | zachodniopomorskie |
| Powiat | policki |
| Gmina | Police |
| Liczba ludności (2008) | 0 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 91 |
| Tablice rejestracyjne | ZPL |
| SIMC | 0781144 |
Gunice – opuszczona osada (wieś) w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Police na obszarze Puszczy Wkrzańskiej, miejscowość usytuowana jest nad rz. Gunicą, ok. 16 km na zachód od centrum Szczecina.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Osada o przypuszczalnie wczesnośredniowiecznym rodowodzie. Od drugiej połowy XVIII w. istniały tu majątki rycerskie.
Gunice 27 kwietnia 1945 zajęły wojska radzieckie (2 Front Białoruski – 2 Armia Uderzeniowa) i zostały oddane pod administrację polską. Pierwsi polscy osadnicy pojawili się tu przed końcem 1945 r. Powstał tu dworek myśliwski Lasów Państwowych. (rozebrany w 1963 r.) Od lat 60. XX wieku osiedle stopniowo pustoszało, a część zabudowań rozebrano[1].
Przynależność polityczno-administracyjna Gunic[1]:
1815 – 1866: Związek Niemiecki, Królestwo Prus, prowincja Pomorze
1866 – 1871: Związek Północnoniemiecki, Królestwo Prus, prowincja Pomorze
1871 – 1918: Cesarstwo Niemieckie, Królestwo Prus, prowincja Pomorze
1919 – 1933: Rzesza Niemiecka (Republika Weimarska), kraj związkowy Prusy, prowincja Pomorze
1933 – 1945: III Rzesza, prowincja Pomorze
1945 – 1946: Enklawa Policka – obszar podległy Armii Czerwonej
1946 – 1952: Rzeczpospolita Polska (Polska Ludowa), województwo szczecińskie, powiat szczeciński
1952 – 1975: Polska Rzeczpospolita Ludowa, województwo szczecińskie, powiat szczeciński
1975 – 1989: Polska Rzeczpospolita Ludowa, województwo szczecińskie
1989 – 1998: Rzeczpospolita Polska, województwo szczecińskie
1999 – teraz: Rzeczpospolita Polska, województwo zachodniopomorskie , powiat policki, gmina Police
Demografia[1]:
- 1820 – 72 mieszk.
- 1939 – 32 mieszk.
- 1972 – 25 mieszk.
- 2000 – 6 mieszk.
- 2008 – 0 mieszk. (osada nie jest zamieszkana)
Cmentarz rodu Raminów [edytuj]
Niedaleko Gunic położony jest leśny cmentarz rodu Raminów, którzy przez długi czas byli właścicielami tego majątku. Na cmentarzyku znajduje się łącznie pięć nagrobków – przeważnie w formie naturalnych kamieni z odpowiednimi, bardzo lakonicznymi napisami. Tylko jeden nagrobek wykonany jest z tzw. "sztucznego kamienia". Zwraca uwagę brak symboliki religijnej na nagrobkach (zaledwie na jednym pomniku znajduje się zarys krzyża). Analiza inskrypcji na nagrobkach wskazuje, że w co najmniej dwóch przypadkach mamy do czynienia z grobami symbolicznymi (daty śmierci tych osób są późniejsze niż 1945 r.). Cmentarz przez wiele lat był zaniedbany, dopiero w 2005 r. z inicjatywy, mieszkającego w Niemczech, jednego z potomków rodu Raminów został uporządkowany i odnowiony.
- Nagrobki na cmentarzu rodu Raminów w Gunicach
Turystyka [edytuj]
- Przez wieś prowadzi
Szlak "Puszcza Wkrzańska"[2].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Encyklopedia Szczecina. T. Suplement 1. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2003, s. 89. ISBN 83-7241-272-3. (pol.)
- ↑ Okolice Szczecina: 1:75 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2007, s. 1-2. ISBN 978-83-601-2096-5. (pol.)
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||||||||