Gunther von Hagens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gunther von Hagens, 2000

Gunther von Hagens, właśc. Gunther Liebchen (ur. 10 stycznia 1945 w Skalmierzycach) – niemiecki lekarz, patomorfolog i anatom, wynalazca plastynacji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się na terenie okupowanych ziem polskich, które w latach 1939-1945 zostały włączone administracyjnie do III Rzeszy Niemieckiej. Jego ojciec w tym czasie służył jako kucharz w formacji SS. Po zakończeniu wojny, wraz z rodziną opuścił teren Polski i zamieszkał w Niemieckiej Republice Demokratycznej. Studia medyczne rozpoczął w 1965 roku na Uniwersytecie Medycznym w Jenie. W 1968 roku został aresztowany przez komunistyczne władze NRD za udział w protestach przeciw radzieckiemu atakowi na Czechosłowację oraz próbę ucieczki z terenu Wschodnich Niemiec. Przebywał w więzieniu w Chociebużu, do 1970 roku, gdy został wykupiony z grupą więźniów politycznych przez władze Republiki Federalnej Niemiec. Wznowił studia medyczne w Lubece, które ukończył w 1973 roku. Doktoryzował się z anestezjologii i medycyny ratunkowej na Uniwersytecie Medycznym w Heidelbergu. Podjął pracę w Instytucie Anatomii i Patologii. W roku 1977 opracował nowatorską metodę preparowania ludzkich zwłok nazwaną plastynacją.

W 1980 roku stworzył firmę Biodur Products, która zaczęła stosować plastynację na skalę przemysłową do produkcji medycznych pomocy naukowych. W 1993 roku powołał własny Instytut Plastynacji w Heidelbergu. W 1995 roku został powołany do grona wykładowców na Uniwersytecie Medycznym Dalian w Chinach, a w 1999 roku objął kierowanie Instytutem Plastynacji Państwowego Uniwersytetu Medycznego w Biszkeku, w Kirgistanie, gdzie uruchomiono największą produkcję plastynatów na świecie.

W 2005 roku von Hagens podjął próbę wykupienia w miejscowości Sieniawa Żarska w woj. lubuskim nieczynnych obiektów przemysłowych, aby na ich terenie otworzyć kolejny oddział Instytutu Plastynacji z 300 miejscami pracy, w celu składowania plastynatów na potrzeby wystawowe. Na skutek protestów motywowanych względami religijnymi projekt został odrzucony przez polskie władze. W 2006 roku budowę oddziału zatwierdzono do realizacji w niemieckim mieście Guben, oddalonym ok. 60 km od Sieniawy Żarskiej[1].

17 listopada 2006 von Hagens otworzył stałą wystawę swoich eksponatów - Plastinarium w Guben.

Działalność pozamedyczna[edytuj | edytuj kod]

Von Hagens zainicjował cykl wystaw pod nazwą Body Worlds (pol.: "Cielesne światy"), na której całe zwłoki ludzi i zwierząt oraz ich fragmenty, poddane plastynacji, wykorzystywane były jako eksponaty. Wystawy z cyklu "Body Worlds" są prezentowane na całym świecie wzbudzając równocześnie wielkie zainteresowanie oraz aktywne sprzeciwy.

Von Hagens twierdzi, że pokazywane na wystawach zwłoki po plastynacji, pozyskuje drogą darowizn ciał, dokonywanych przez samych dawców jeszcze za ich życia. Przeciwnicy wystawienniczej działalności von Hagensa wysuwali oskarżenia[2], że część zwłok von Hagens kupił od władz chińskich po wykonywaniu wyroków śmierci, głównie na młodych skazańcach[3].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Gunther von Hagens, K. Tiedemann, W. Kriz: "The Current Potential of Plastination" - tam: Heidelberger Plastinationshefter, Anatomisches Institut der Universität Heidelberg, Heidelberg 1985.
  • Gunther von Hagens, A. Whalley, R. Maschke, W. Kriz: Schnittanatomie des menschlichen Gehirns, Steinkopff Verlag, Darmstadt 1990. ISBN 978-3-7985-0780-7
  • Gunther von Hagens, L.J. Romrell, M.H. Ross, K. Tiedemann: The Visible Human Body, Verlag Lea & Febiger, Philadelphia, Londyn 1991. ISBN 978-0-8121-1269-6
  • Kai Budde, Gunther von Hagens, i inni: Körperwelten. Einblicke in den menschlichen Korper - Katalog wystawowy 1997. Wydawca: Muzeum Techniki i Pracy w Mannheim oraz Instytut Plastynacji, Heidelberg.
  • Körperwelten - Die Faszination des Echten, Katalog Wystawowy, 1999.

Przypisy

  1. Gazeta Lubuska nr 74 z dnia 28 marca 2006, art. pt.: Niemiecka sprawa.
  2. Nina Kleinschmidt, Henri Wagner: Endlich unsterblich? Günther von Hagens - Schöpfer der Körperwelten. Bastei Lübbe, 2000. ISBN 978-3-404-60493-7.
  3. Zarzut taki postawił m.in. niemiecki tygodnik Der Spiegel. Hagens odparł ten zarzut w procesie sądowym

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]