Guo Shuang

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Guo.
Guo Shuang
Guo Shuang.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1986
Chińska Republika Ludowa Tongliao, Chiny
Wzrost 170 cm
Dyscypliny kolarstwo torowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Chiny
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Londyn 2012 kolarstwo
(Keirin)
Srebro
Londyn 2012 kolarstwo
(Sprint druż.)
Brąz
Pekin 2008 kolarstwo
(Sprint)
Brąz
Londyn 2012 kolarstwo
(Sprint)
Mistrzostwa świata
Złoto
Pruszków 2009 Keirin
Srebro
Palma de Mallorca 2007 Sprint
Srebro
Palma de Mallorca 2007 Keirin
Srebro
Kopenhaga 2010 Sprint
Srebro
Mińsk 2013 Sprint druż.
Brąz
Bordeaux 2006 Sprint
Brąz
Bordeaux 2006 Keirin
Brąz
Apeldoorn 2011 Sprint druż.
Brąz
Melbourne 2012 Sprint druż.

Guo Shuang (chiń.: 郭爽; pinyin: Guō Shuǎng; ur. 26 lutego 1986[1] w Tongliao) – chińska kolarka torowa, czterokrotna medalistka olimpijska, oraz wielokrotna medalistka mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze sukcesy w karierze Guo Shuang osiągnęła w 2003 roku, kiedy zdobyła złote medale w sprincie indywidualnym i wyścigu na 500 m podczas mistrzostw świata juniorów. Na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w Bordeaux zdobyła brązowe medale w sprincie i keirinie. W tej drugiej konkurencji zdobyła jeszcze dwa medale: srebrny podczas mistrzostw w Palma de Mallorca (2007) i złoty na mistrzostwach świata w Pruszkowie (2009). W sprincie indywidualnym była druga na MŚ w Palma de Mallorca i mistrzostwach w Kopenhadze (2010). Ponadto w parze z Gong Jinjie trzykrotnie stawała na podium MŚ w sprincie drużynowym: na MŚ w Apeldoorn w 2011 roku i MŚ w Melbourne w 2012 roku była trzecia, a na rozgrywanych w 2013 roku MŚ w Mińsku Chinki zajęły drugie miejsce. W 2008 roku wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Pekinie, gdzie była trzecia w sprincie, za Victorią Pendleton z Wielkiej Brytanii i Australijką Anną Meares. Podczas rozgrywanych cztery lata później igrzysk olimpijskich w Londynie była druga w keirinie i sprincie drużynowym, a rywalizację w sprincie indywidualnym ukończyła na trzeciej pozycji, ulegając tylko Meares i Pendleton.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. http://www.sports-reference.com. [dostęp 2010-12-16].