Gupik Endlera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żyworódka Endlera
Poecilia wingei
Poeser, Kempkes, i Isbrücker, 2005
Samce
Samce
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Infragromada doskonałokostne
Rząd karpieńcokształtne
Rodzina piękniczkowate
Podrodzina Poeciliinae
Rodzaj Poecilia
Gatunek gupik Endlera
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Żyworódka Endlera (Poecilia wingei) - samiec ♂
Poecilia wingei – samica ♀

"Gupik Endlera", żyworódka Endlera (Poecilia wingei, wcześniej Poecilia sp. Endleri) – gatunek ryby z rodziny piękniczkowatych (Poeciliidae). W marcu 2006 roku nadano jednolitą naukową nazwę łacińską: Poecilia wingei Poeser, Kempkes & Isbruker, 2005.

Samce małe do około 2,5 cm; tułów srebrny do złotawego w jednolite wielobarwne plamy, najczęściej spotykane: czarne, pomarańczowe, czerwone, niebieskie, białe, zielone, fioletowe, niekiedy żółte. Płetwa ogonowa barwna tylko w górnej i dolnej części (paseczki). Samice większe do około 4 cm mają ciało wydłużone, bezbarwne, srebrzyste do lekko złotawej, łuski srebrzyste o ciemniejszych brzegach. Jajożyworodne, ok. 5–8 do 15 młodych w miocie, wszystkożerne. Mało wymagające, ale ze względu na swoją wielkość i jaskrawe ubarwienie, bardzo delikatne w kontaktach z większymi rybami. Dr Roman Słaboch opisuje miejsce ich występowania następującymi słowami:

"Woda w lagunie miała nie tylko ekstremalny wygląd (piana z detergentów między plastykowymi butelkami, powoli deformującymi się w plamach ropy), ale i ekstremalne parametry. W upale 46°C cieniu i przy 98% wilgotności powietrza zmierzyliśmy w lagunie pH 7,9 i 34°C; w nocy temperatura spadła do 29°C. Laguna była mocno mętna i ryby trzymały się głębiej - temperatura wody przy powierzchni była bliska temperaturze powietrza! Endlerek złapaliśmy tylko kilka (do domu dowiozłem grupkę 5,3), zaś "normalnych" pawich oczek Poecilia reticulata na tym stanowisku nie znaleźliśmy."

W dobrych warunkach żyją około 2 lat, przeciętnie w amatorskich warunkach średnio ok. 7 miesięcy. Odkryte w 1975 roku przez Johna Endlera w Lagunie de Patos w Wenezueli jako gatunek endemiczny. Obecnie hodowany i rozmnażany w akwariach na całym świecie.

Nazwa gupik Endlera, jest nazwą błędną. Gupik pawie oczko jest w równym stopniu spokrewniony z żyworódką endlera, co z molinezjami. Podstawowa różnica między samicami tych gatunków leży w ilości potomstwa przychodzącego na świat, oraz w czarnym zabarwieniu krawędzi łusek u endlerów.

Wymagania[edytuj | edytuj kod]

Ryba ta nie wymaga dużego akwarium, uchodzi za łatwą w hodowli, jednak w przypadku delikatnych odmian hodowlanych zalecana jedynie doświadczonym akwarystom. Minimalna zalecana pojemność zbiornika to 30 litrów – dla jednego samca i trzech samic. Woda powinna być krystalicznie czysta. Gatunek bardziej wrażliwy na związki azotu niż gupik pawie oczko. Z tego względu zalecana jest obsada szybko rosnącymi roślinami, skuteczny filtr biologiczny oraz częste podmiany wody. W dojrzałym akwarium warto przed podmianą od czasu do czasu zmierzyć zawartość siarczanów.

Chętnie spożywa każdy suchy pokarm. W celu utrzymania dobrej kondycji rybek, należy im podawać także pokarm żywy. Gupiki w niewielkim stopniu odżywiają się także glonami, w szczególności spiruliną. Należy uważać z obsadą akwarium, w którym są hodowane gupiki. Długie i kolorowe płetwy samców mogą stać się łupem ryb lubiących podgryzać płetwy innym osobnikom. Z racji rozmiarów powinny być trzymane w zbiornikach jednogatunkowych. Gupik Endlera nie powinien być trzymany z gupikiem pawie oczko, gdyż ulega hybrydyzacji, jako że gatunki te mogą się krzyżować produkując płodne potomstwo.