Guru Hargobind

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Guru Hargobind (ur. 1595[1], zm. 1644) – szósty guru sikhów.

Był synem Guru Ardżana. Ojciec wyznaczył go na swego następcę przed osadzeniem w więzieniu w Lahore. Hargobind funkcję guru przejął w wieku 11 lat[2]. W obliczu pogarszającej się sytuacji politycznej oraz ataków na wspólnoty sikhijskie zarządził, by wierni szkolili się w sztukach walki i dbali o sprawność fizyczną. W czasie swoich rządów kilkakrotnie stawiał czoło najazdom wojsk mogolskich (jeden z nich, z 1628, spowodował poważne zniszczenia Amritsaru, samego guru natomiast zmusił do przenosin do Kartapuru)[3]. Utworzył Akali Takht, prowadził także działalność misyjną[4]. Wybudował nowe świątynie w Pendżabie, zainicjował też powstanie Kiratpuru.

Niedługo przed śmiercią na następcę wyznaczył swojego wnuka, Hai Rai[5].

Przypisy

  1. [1]
  2. Zbigniew Igielski: Sikhizm. Kraków: WAM, 2008, s. 20. ISBN 978-83-7505-045-5.
  3. Zbigniew Igielski: Sikhizm. Kraków: WAM, 2008, s. 21. ISBN 978-83-7505-045-5.
  4. Zbigniew Igielski: Sikhizm. Kraków: WAM, 2008, s. 21-22. ISBN 978-83-7505-045-5.
  5. Zbigniew Igielski: Sikhizm. Kraków: WAM, 2008, s. 22. ISBN 978-83-7505-045-5.