Gustav Thöni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gustav Thöni
Gustav Thöni
Data i miejsce urodzenia 28 lutego 1951
Trafoi, Włochy
Klub G.S. Fiamme Gialle
Debiut w PŚ 11.12 1969, Val d'Isère (1. miejsce – gigant)
Pierwsze punkty w PŚ 11.12 1969, Val d'Isère (1. miejsce – gigant)
Pierwsze podium w PŚ 11.12 1969, Val d'Isère (1. miejsce – gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Sapporo 1972 Gigant
Srebro
Sapporo 1972 Slalom
Srebro
Innsbruck 1976 Slalom
Mistrzostwa świata
Złoto
Sapporo 1972 Gigant
Złoto
Sapporo 1972 Kombinacja
Złoto
Sankt Moritz 1974 Gigant
Złoto
Sankt Moritz 1974 Slalom
Złoto
Innsbruck 1976 Kombinacja
Srebro
Sapporo 1972 Slalom
Srebro
Innsbruck 1976 Slalom
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1970/1971
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1971/1972
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1972/1973
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1974/1975
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1973/1974
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1969/1970
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1975/1976
Puchar Świata (Slalom)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1972/1973
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1973/1974
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1970/1971
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1974/1975
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1975/1976
Puchar Świata (Slalom gigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1969/1970
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1970/1971
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1971/1972
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1975/1976
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1973/1974
Puchar Świata (Kombinacja)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1975/1976
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Gustav Thöni (ur. 28 lutego 1951 w Trafoi) – włoski narciarz alpejski, trzykrotny medalista olimpijski, siedmiokrotny medalista mistrzostw świata oraz czterokrotny zdobywca Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W zawodach Pucharu Świata Gustav Thöni zadebiutował 11 grudnia 1969 roku w Val d'Isère, gdzie zajął pierwsze miejsce w slalomie gigancie. Tym samym już w swoim debiucie nie tylko wywalczył pierwsze punkty, ale od razu zwyciężył. W kolejnych startach w sezonie 1969/1970 jeszcze ośmiokrotnie plasował się na podium w tym odniósł trzy zwycięstwa: 4 stycznia w Bad Hindelang wygrał slalom, a 29 i 30 stycznia 1970 roku w Madonna di Campiglio był najlepszy w gigancie. W klasyfikacji generalnej zajął trzecie miejsce, ulegając tylko Austriakowi Karlowi Schranzowi i Patrickowi Russelowi z Francji. W tym samym sezonie był także najlepszy w klasyfikacji giganta, a w klasyfikacji slalomu zajął czwarte miejsce. W lutym 1970 roku wystartował na mistrzostwach świata w Val Gardena, gdzie zajął czwarte miejsce w slalomie. Walkę o medal przegrał tam z Billym Kiddem z USA, który był lepszy o 0,70 sekundy.

W trzech kolejnych sezonach Thöni zdobywał Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. W tym czasie aż 26 razy stawał na podium zawodów pucharowych, odnosząc osiem zwycięstw: 10 stycznia 1971 roku w Madonna di Campiglio, 25 lutego 1971 roku w Heavenly Valley, 4 lutego 1973 roku w Sankt Anton i 4 marca 1973 roku w Mont-Sainte-Anne wygrywał slalomy, a 21 lutego 1971 w Sugarloaf, 27 lutego 1971 i 2 marca 1972 w Heavenly Valley, a także 15 stycznia 1973 roku w Adelboden był najlepszy w gigancie. Oprócz triumfów w klasyfikacji generalnej Włoch wygrywał także klasyfikację giganta w sezonach 1970/1971 i 1971/1972 oraz klasyfikację slalomu w sezonie 1972/1973. W sezonie 1970/1971 był także drugi w klasyfikacji slalomu, plasując się za Francuzem Jean-Noëlem Augertem. W 1972 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Sapporo, gdzie zdobył dwa medale. W swoim pierwszym starcie, biegu zjazdowym zajął trzynaste miejsce. Jednak trzy dni później wywalczył złoty medal w gigancie, wyprzedzając o ponad sekundę dwóch Szwajcarów: Edmunda Bruggmanna i Wernera Mattle. Ponadto zdobył srebrny medal w slalomie, rozdzielając na podium Hiszpana Francisco Fernándeza Ochoę i swego kuzyna, Rolanda Thöniego. Igrzyska w Sapporo były równocześnie mistrzostwami świata, jednak kombinację rozgrywano tylko w ramach drugiej z tych imprez. W konkurencji tej zdobył kolejny złoty medal, wyraźnie wyprzedając Szwajcara Waltera Trescha i Jima Huntera z Kanady.

W sezonie 1973/1974 osiem razy stawał na podium, w tym trzykrotnie na najwyższym stopniu: 21 stycznia w Adelboden i 2 marca w Voss wygrywał giganta, a 10 marca 1974 roku w Vysokich Tatrach był najlepszy w slalomie. Nie wystarczyło to jednak do kolejnego triumfu w klasyfikacji generalnej, w której wyprzedził go inny Włoch, Piero Gros. Thöni był za to najlepszy w klasyfikacji slalomu oraz trzeci w klasyfikacji giganta, w której wyprzedzili go jedynie Piero Gros i Austriak Hans Hinterseer. W lutym 1974 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Sankt Moritz, skąd przywiózł dwa medale. Zarówno w slalomie jak i w slalomie gigancie okazał się tam najlepszy. W slalomie był o 0,92 s szybszy od Hansa Hinterseera i o 0,99 s szybszy od Piero Grosa. W gigancie natomiast wyprzedził Austriaka Davida Zwillinga o 0,78 s i Francisco Fernándeza Ochoę o 1,58 s. Nie wystąpił tam w biegu zjazdowym, wobec czego nie był klasyfikowany w kombinacji.

Czwarte i ostatnie zwycięstwo w klasyfikacji generalnej odniósł w sezonie 1974/1975. We wszystkich startach plasował się w czołowej dziesiątce. Na podium znalazł się jedenaście razy, lepsze wyniki pod tym względem osiągnął tylko w sezonie 1970/1971, kiedy dokonał tego dwunastokrotnie. Łącznie zdobył 250 punktów, wyprzedzając w klasyfikacji generalnej Ingemara Stenmarka Szwecji oraz Austriaka Franza Klammera. Odniósł wtedy aż sześć zwycięstw w dwóch konkurencjach: 12 stycznia w Wengen, 19 stycznia w Kitzbühel i 1 lutego w Megève był najlepszy w kombinacji, a 30 stycznia w Chamonix, 15 marca w Sun Valley i 23 marca 1975 roku wygrywał slalomy. Dało mu to drugie miejsce w klasyfikacji slalomu, za Ingemarem Stenmarkiem, a przed Piero Grosem. Był też czwarty w klasyfikacji giganta i dziewiąty w klasyfikacji zjazdu. Thöni wygrał wszystkie trzy zawody w kombinacji rozgrywane w tym sezonie, jednakże nie prowadzono w tedy odrębnej klasyfikacji kombinacji, a wyniki zawodów liczyły się tylko do klasyfikacji generalnej. Włoch był rekordzistą pod względem zwycięstw w klasyfikacji generalnej aż do sezonu 1992/1993, kiedy swoje piąte zwycięstwo odniósł reprezentant Luksemburga Marc Girardelli.

Przez dwa kolejne sezony odniósł tylko trzy zwycięstwa w zawodach PŚ: 5 grudnia 1975 roku w Val d'Isère i 12 stycznia 1976 roku w Adelboden był najlepszy w gigancie, a 16 stycznia 1977 roku w Kitzbühel wygrał kombinację. Zwycięstwo w Kitzbühel było jego ostatnim triumfem w zawodach pucharowych. W sezonie 1975/1976 był trzeci w klasyfikacji generalnej, za Stenmarkiem i Grosem. Zajął ponadto drugie miejsce w klasyfikacjach kombinacji i giganta oraz trzecie w klasyfikacji slalomu. Pięć miejsc na podium, w tym zwycięstwo w Kitzbühel, wystarczyły do zajęcia szóstego miejsca w kolejnym sezonie. Ostatnie medale wywalczył podczas igrzysk olimpijskich w Innsbrucku w 1976 roku. W slalomie zajął tam drugie miejsce, plasując się za Piero Grosem, a przed Willim Frommeltem z Liechtensteinu. Thöni w obu przejazdach uzyskał drugie wyniki, tracąc ostatecznie do zwycięzcy 0,44 sekundy. Na tych samych igrzyskach zajął 26. miejsce w zjeździe, a w gigancie był czwarty, przegrywając walkę o brązowy medal z Ingemarem Stenmarkiem o 0,26 sekundy. Ponadto w rozgrywanej w ramach mistrzostw świata kombinacji Gustav Thöni zajął pierwsze miejsce, wyprzedzając Williego Frommelta i Grega Jonesa z USA.

Sezon 1977/1978 zakończył dopiero na 26. miejscu w klasyfikacji generalnej. Ani razu nie stanął na podium, a w czołowej dziesiątce uplasował się sześć razy. najlepszy wynik osiągnął 6 marca 1978 roku w Waterville Valley, gdzie był piąty w gigancie. Wystartował na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen w 1978 roku, jednak nie zdobył żadnego medalu. Najlepszy wynik osiągnął tam w zjeździe, który ukończył na dwunastej pozycji. Ostatnie pucharowe podium wywalczył 11 lutego 1979 roku w Åre, gdzie zajął trzecie miejsce w slalomie. Było to także jego jedyne podium w sezonie 1978/1979, który ukończył na dziewiątej pozycji w klasyfikacji generalnej. Startował także w sezonie 1979/1980, jednak uzyskiwał słabe wyniki. Punktował tylko trzy razy, co dało mu 51. miejsce w klasyfikacji generalnej. Brał także udział w igrzyskach olimpijskich w Lake Placid w lutym 1980 roku, gdzie w swoim jedynym starcie, slalomie specjalnym, zajął ósme miejsce. W 1980 roku zakończył karierę. Kilkukrotnie był mistrzem Włoch: w kombinacji w 1970 roku, w slalomie w latach 1971 i 1973 oraz w gigancie w latach 1975 i 1977.

Po zakończeniu kariery został trenerem. Był między innymi trenerem Alberto Tomby w latach 1989-1996[1]. Był także trenerem reprezentacji Włoch, pracując początkowo jako dyrektor techniczny, a od 1999 roku manager reprezentacji. Thöni był także chorążym reprezentacji Włoch podczas Zimowych Igrzysk olimpijskich 1976 i Zimowych Igrzysk olimpijskich 1980[2]. Podczas ceremonii otwarcia igrzysk olimpijskich w Turynie w 2006 roku wniósł na stadion flagę olimpijską. W latach 1973 i 1974 otrzymywał nagrodę “Skieur d’Or”, przyznawaną przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Dziennikarzy Narciarskich[3].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
13. 7 lutego 1972 Japonia Sapporo Zjazd 1:51,43 min +2,94 s Szwajcaria Bernhard Russi
1.Gold medal.svg 10 lutego 1972 Japonia Sapporo Gigant 3:09,62 min - -
2.Silver medal.svg 13 lutego 1972 Japonia Sapporo Slalom 1:49,27 min +1,01 s Państwo Hiszpańskie Francisco Fernández Ochoa
26. 5 lutego 1976 Austria Innsbruck Zjazd 1:45,73 min +3,52 s Austria Franz Klammer
4. 10 lutego 1976 Austria Innsbruck Gigant 3:26,97 min +0,70 s Szwajcaria Heini Hemmi
2.Silver medal.svg 14 lutego 1976 Austria Innsbruck Slalom 2:03,29 min +0,44 s Włochy Piero Gros
8. 22 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:44,26 min +1,73 s Szwecja Ingemar Stenmark

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
4. 8 lutego 1970 Włochy Val Gardena Slalom 1:39,47 min +0,76 s Francja Jean-Noël Augert
DNF 10 lutego 1970 Włochy Val Gardena Gigant 4:19,19 min - Austria Karl Schranz
13. 7 lutego 1972 Japonia Sapporo Zjazd 1:51,43 min +2,94 s Szwajcaria Bernhard Russi
1.Gold medal.svg 10 lutego 1972 Japonia Sapporo Gigant 3:09,62 min - -
2.Silver medal.svg 13 lutego 1972 Japonia Sapporo Slalom 1:49,27 min +1,01 s Państwo Hiszpańskie Francisco Fernández Ochoa
1.Gold medal.svg 13 lutego 1972 Japonia Sapporo Kombinacja 21,12 pkt - -
1.Gold medal.svg 5 lutego 1974 Szwajcaria Sankt Moritz Gigant 3:07,92 min - -
1.Gold medal.svg 10 lutego 1974 Szwajcaria Sankt Moritz Slalom 1:49,98 min - -
4. 10 lutego 1976 Austria Innsbruck Gigant 3:26,97 min +0,70 s Szwajcaria Heini Hemmi
2.Silver medal.svg 14 lutego 1976 Austria Innsbruck Slalom 2:03,29 min +0,44 s Włochy Piero Gros
1.Gold medal.svg 14 lutego 1976 Austria Innsbruck Kombinacja 24,62 pkt - -
12. 29 stycznia 1978 Niemcy Zachodnie Garmisch-Partenkirchen Zjazd 2:04,12 min +2,43 s Austria Josef Walcher
24. 2 lutego 1978 Niemcy Zachodnie Garmisch-Partenkirchen Gigant 3:02,52 min  ? Szwecja Ingemar Stenmark
DNF 5 lutego 1978 Niemcy Zachodnie Garmisch-Partenkirchen Slalom 1:39,54 min - Szwecja Ingemar Stenmark
8. 22 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:44,26 min +1,73 s Szwecja Ingemar Stenmark

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Francja Val d'Isère11 grudnia 1969 (gigant)
  2. Niemcy Bad Hindelang4 stycznia 1970 (slalom)
  3. Włochy Madonna di Campiglio29 stycznia 1970 (gigant)
  4. Włochy Madonna di Campiglio30 stycznia 1970 (gigant)
  5. Włochy Madonna di Campiglio10 stycznia 1971 (slalom)
  6. Stany Zjednoczone Sugarloaf21 lutego 1971 (gigant)
  7. Stany Zjednoczone Heavenly Valley25 lutego 1971 (slalom)
  8. Stany Zjednoczone Heavenly Valley27 lutego 1971 (gigant)
  9. Stany Zjednoczone Heavenly Valley2 marca 1972 (gigant)
  10. Szwajcaria Adelboden15 stycznia 1973 (gigant)
  11. Austria Sankt Anton4 lutego 1973 (slalom)
  12. Kanada Mont-Sainte-Anne4 marca 1973 (slalom)
  13. Szwajcaria Adelboden21 stycznia 1974 (gigant)
  14. Norwegia Voss2 marca 1974 (gigant)
  15. Czechosłowacja Vysoké Tatry10 marca 1974 (slalom)
  16. Szwajcaria Wengen12 stycznia 1975 (kombinacja)
  17. Austria Kitzbühel19 stycznia 1975 (kombinacja)
  18. Francja Chamonix30 stycznia 1975 (slalom)
  19. Francja Megève1 lutego 1975 (kombinacja)
  20. Stany Zjednoczone Sun Valley15 marca 1975 (slalom)
  21. Włochy Val Gardena23 marca 1975 (slalom równoległy)
  22. Francja Val d'Isère5 grudnia 1975 (gigant)
  23. Szwajcaria Adelboden12 stycznia 1976 (gigant)
  24. Austria Kitzbühel16 stycznia 1977 (kombinacja)
  • 24 wygrane (11 gigantów, 8 slalomów, 4 kombinacje i 1 slalom równoległy)

Pozostałe miejsca na podium =[edytuj | edytuj kod]

  1. Austria Lienz - 20 grudnia 1969 (gigant) – 2. miejsce
  2. Austria Kitzbühel - 18 stycznia 1970 (slalom) – 2. miejsce
  3. Włochy Madonna di Campiglio - 31 stycznia 1970 (slalom) – 2. miejsce
  4. Stany Zjednoczone Jackson Hole - 22 lutego 1970 (slalom) – 3. miejsce
  5. Kanada Vancouver - 28 lutego 1970 (slalom) – 2. miejsce
  6. Francja Val d'Isère - 17 grudnia 1970 (gigant) – 3. miejsce
  7. Włochy Madonna di Campiglio - 9 stycznia 1971 (slalom) – 3. miejsce
  8. Szwajcaria Sankt Moritz - 17 stycznia 1971 (slalom) – 3. miejsce
  9. Szwajcaria Adelboden - 18 stycznia 1971 (gigant) – 2. miejsce
  10. Francja Megève - 30 stycznia 1971 (slalom) – 2. miejsce
  11. Kanada Mont-Sainte-Anne - 19 lutego 1971 (zjazd) – 3. miejsce
  12. Szwecja Åre - 14 marca 1971 (slalom) – 2. miejsce
  13. Niemcy Zachodnie Berchtesgaden - 10 stycznia 1972 (gigant) – 2. miejsce
  14. Szwajcaria Wengen - 23 stycznia 1972 (slalom) – 2. miejsce
  15. Szwajcaria Adelboden - 24 stycznia 1972 (gigant) – 3. miejsce
  16. Kanada Banff - 19 lutego 1972 (slalom) – 3. miejsce
  17. Francja Pra Loup - 18 marca 1972 (slalom) – 2. miejsce
  18. Francja Pra Loup - 19 marca 1972 (gigant) – 2. miejsce
  19. Włochy Madonna di Campiglio - 17 grudnia 1972 (slalom) – 2. miejsce
  20. Francja Megève - 19 stycznia 1973 (gigant) – 3. miejsce
  21. Francja Megève - 21 stycznia 1973 (slalom) – 2. miejsce
  22. Austria Kitzbühel - 28 stycznia 1973 (slalom) – 2. miejsce
  23. Niemcy Zachodnie Garmisch-Partenkirchen - 5 stycznia 1974 (slalom) – 2. miejsce
  24. Niemcy Zachodnie Berchtesgaden - 7 stycznia 1974 (gigant) – 2. miejsce
  25. Francja Morzine - 13 stycznia 1974 (gigant) – 3. miejsce
  26. Austria Kitzbühel - 27 stycznia 1974 (slalom) – 3. miejsce
  27. Polska Zakopane - 6 marca 1974 (slalom) – 2. miejsce
  28. Niemcy Zachodnie Garmisch-Partenkirchen - 6 stycznia 1975 (slalom) – 2. miejsce
  29. Szwajcaria Adelboden - 13 stycznia 1975 (gigant) – 2. miejsce
  30. Austria Kitzbühel - 18 stycznia 1975 (zjazd) – 2. miejsce
  31. Kanada Garibaldi - 2 marca 1975 (gigant) – 3. miejsce
  32. Niemcy Zachodnie Garmisch-Partenkirchen - 9 stycznia 1976 (kombinacja) – 3. miejsce
  33. Szwajcaria Wengen - 11 stycznia 1976 (kombinacja) – 2. miejsce
  34. Austria Kitzbühel - 24 stycznia 1976 (slalom) – 2. miejsce
  35. Austria Kitzbühel - 25 stycznia 1976 (kombinacja) – 3. miejsce
  36. Niemcy Zachodnie Garmisch-Partenkirchen - 27 stycznia 1976 (gigant) – 2. miejsce
  37. Stany Zjednoczone Copper Mountain - 2 marca 1976 (slalom) – 3. miejsce
  38. Stany Zjednoczone Copper Mountain - 14 marca 1976 (slalom) – 3. miejsce
  39. Włochy Madonna di Campiglio - 19 grudnia 1976 (slalom) – 3. miejsce
  40. Szwajcaria Ebnat-Kappel - 2 stycznia 1977 (gigant) – 3. miejsce
  41. Szwajcaria Wengen - 23 stycznia 1977 (kombinacja) – 2. miejsce
  42. Szwecja Åre - 20 marca 1977 (slalom) – 3. miejsce
  43. Szwecja Åre - 11 lutego 1979 (slalom) – 3. miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy