Guttacja
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Guttacja, gutacja, wypacanie (łac. gutta – kropla) – zjawisko wydzielania kropel wodnych roztworów związków organicznych i soli mineralnych przez:
- specjalne struktury u roślin wyższych umieszczone na krańcach blaszki liściowej, zwane hydatodami[1]
- u roślin niższych i niektórych grzybów, przez wszystkie komórki powierzchniowe[potrzebne źródło].
Gutacja następuje gdy roślina ma dostęp do dużych ilości wody w glebie oraz w warunkach środowiskowych niesprzyjających transpiracji (wysoka wilgotność powietrza)[2] wskutek parcia korzeniowego[3]. Pomaga pozbyć się nadmiaru turgoru i niektórych soli. Występuje zwłaszcza u młodych roślin, nasturcji, zbóż, roślin obrazkowych i, jak wspomniano, wybranych grzybów (np. stroczka domowego, zwanego także płaczącym lub łzawym)[potrzebne źródło]. Guttacji nie należy mylić z płaczem roślin.
Przypisy
- ↑ Marzena Popielarska-Konieczna: Słownik szkolny : biologia. Kraków: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2003, s. 186. ISBN 83-7389-096-3.
- ↑ Alicja Szweykowska: Morfologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 209. ISBN 978-83-01-13946-9.
- ↑ Stanisław Lewak: Fizjologia roślin : wprowadzenie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 53. ISBN 978-83-01-15969-6.
|
|||||||||||||||||
