Guty Rożyńskie
| Guty Rożyńskie | |
| Państwo |  Polska |
| Województwo | warmińsko-mazurskie |
| Powiat | ełcki |
| Gmina | Prostki |
| Liczba ludności (2006) | 60 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 87 |
| Tablice rejestracyjne | NEL |
|
Położenie na mapie Polski
  Guty Rożyńskie
|
|
 53°38′42.4″N 22°16′44.6″E / 53.645111111111, 22.279055555556Na mapach: 53°38′42.4″N 22°16′44.6″E / 53.645111111111, 22.279055555556 |
|
Guty Rożyńskie (dawniej Guty Różyńskie[1]) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ełckim, w gminie Prostki. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wieś powstała w ramach kolonizacji Wielkiej Puszczy. Wcześniej był to obszar Galindii. Wieś ziemiańska, dobra służebne w posiadaniu drobnego rycerstwa (tak zwani wolni, ziemianie w języku staropolskim), z obowiązkiem służby rycerskiej (zbrojnej). Wieś służebna, lokowana w 1486 r. przez Erazma von Reitzensteina na 41 łanach na prawie magdeburskim z obowiązkiem jednej służby zbrojnej. Dobra położone w okolicy Różyńska nad Jeziorem Borowym otrzymał Jerzy Musik, Piotr Karczmarz i Brożej (Błażej?) Moelknecht. Wcześniej osada nosiła nazwę Boszkowy lub Boszkowo (Boskouy). W XVI w. zapisywana była także jako Broβker.
Zobacz też: Guty Duże, Guty Małe, Guty Podleśne, Guty-Bujno
Bibliografia [edytuj]
- Grzegorz Białuński: Kolonizacja "Wielkiej Puszczy" (do 1568 roku) - starostwa piskie, ełckie, straduńskie, zelkowskie i węgoborskie (węgorzewskie). Olsztyn: Towarzystwo Naukowe : Ośrodek Badań Naukowych im. W. Kętrzyńskiego, 2002, s. 237. ISBN 83-87643-97-1.
Przypisy
- ↑ Nazwa od miejscowości Różyńsk, dzisiaj Różyńsk Wielki
|
||||||||||||||
