Gwardia Imperialna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gwardia Imperialna – jeden z oficjalnych rodzajów armii dostępnych w grze bitewnej Warhammer 40,000.

Gwardia jest zbrojnym ramieniem Imperium, i jednocześnie podstawową frakcją walczącą z wrogami ludzkości. Pobór do Gwardii jest powszechny, służą więc w niej poddani Imperatora z całej opanowanej przez ludzkość galaktyki – miliardy żołnierzy z tysięcy światów zasiedlonych przez ludzkość w okresie zwanym Mrocznym Wiekiem Technologii. Taktyka Gwardii Imperialnej opiera się na ogromnej liczebności żołnierzy piechoty rzucanych na pole bitwy, wspartych siłą ognia pojazdów zmechanizowanych. W przeciwieństwie do innych formacji wojskowych istniejących w świecie gry, Gwardia Imperialna najbardziej przypomina współczesne siły zbrojne. Na polach bitew można bowiem spotkać klasyczną piechotę, jednostki zmechanizowane, oddziały pancerne, pułki powietrznodesantowe, zwiadowców, snajperów itd.

Podstawową jednostką operacyjną Gwardii Imperialnej jest regiment, zwany czasami dywizją (w całej galaktyce istnieje ich około miliona, ale ich liczba nieustannie się zmienia z powodu utraty starych oddziałów, formowania nowych jak i częstych zmian organizacyjnych).

Najsławniejsze regimenty to m.in. Cadianie strzegący wejścia do Oka Terroru, Stalowy Legion z Armageddonu, Chemopsy z Salvaru, czy Korpus Śmierci z Krieg. Przeciętny regiment liczy około 20 000 żołnierzy pierwszej linii, choć zdarzają się mniejsze (np. Duchy Gaunta znane też jako Pierwszy i Ostatni z Tanith liczą ok. 2.000 ludzi), a zarazem i takie które przekraczają tę normę kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt razy (największy – 5. Regiment Strzelców Valhallańskich – w szczytowym momencie liczył aż 750 tys. ludzi).

Jednostki[edytuj | edytuj kod]

Większość z planet Imperium ma swoje specyficzne jednostki m.in.:

  • Cadiańskie Formacje Uderzeniowe – najbardziej powszechne i jedne z najliczniejszych oddziałów Imperium, wyjątkowo zdyscyplinowani. Pochodzenie: Cadia.
  • Catachańscy Wojownicy Dżungli – przystosowani do walk w dżungli ich ojczystej planety. Pochodzenie: Catachan.
  • Valhallańscy Arktyczni Wojownicy – typowe zimowe jednostki. Są bardzo oddani Imperatorowi. Pochodzenie: Valhalla.
  • Tallarńscy Jeźdźcy Pustyni – jednostki pustynne znane z oddziałów Sentineli. Pochodzenie: Tallarn.
  • Vostroyańscy Pierworodni – żołnierze pochodzący z planety-molocha Vostorya gdzie każda rodzina musi oddać swojego pierworodnego do Gwardii
  • Elysiańskie Oddziały Desantowe – znani są z możliwości szybkiego dotarcia na pole bitwy dzięki transporterom typu Valkyria, skąd opuszczają się na linach lub też skaczą, używając spadochronów. Żołnierze nieraz używają moździerzy, wyrzutni rakiet i ciężkich bolterów, choć wydawałoby się, że to domena oddziałów naziemnych. Pochodzenie: Elysia.
  • Korpus Śmierci z Krieg – nieustraszeni wojownicy, którzy nie cofają się nawet w obliczu śmierci. Regiment w swojej taktyce wojennej stosuje okopywanie się i szarżę od flanek za pomocą oddziałów jeźdźców dosiadających koni z metalowymi implantami, bądź też całkowicie mechanicznych. Żołnierze Korpusów Śmierci noszą długie, ciężkie płaszcze i maski przeciwgazowe, które mają ich chronić przed promieniowaniem występującym na planecie – niegdyś trwała tam wojna domowa, w której używano głowic nuklearnych. Pochodzenie: Krieg.
  • Armageddoński Stalowy Legion – stacjonuje na planecie Armageddon, będącej celem wielokrotnych inwazji orków, co zaowocowało dużym doświadczeniem w walce z tymi xenosami. Fabryki na tej planecie produkują wiele opancerzonych i uzbrojonych transporterów (np. Chimery) dla sił Gwardii Imperialnej. Stalowy Legion składa się głównie z piechoty zmechanizowanej, charakteryzującej się dużą mobilnością, co pozwala na szybkie reagowanie. Żołnierze tej formacji noszą maski przeciwgazowe z powodu toksycznych odpadów unoszących się nad powierzchnią planety. Podczas trzech wielkich wojen o tę planetę możemy wyróżnić wielu bohaterów – jednym z nich jest komisarz Yarrick.

Pojazdy[edytuj | edytuj kod]

Wojska zmechanizowane Gwardii używają wielu typów pojazdów, z których najbardziej znane są czołgi Leman Russ (w wielu wymienionych poniżej wariantach), działa samobieżne typu Basilisk, Medusa, samobieżne moździerze Griffon i Colossus, samobieżne baterie rakiet Manticora, czołgi przeciwlotnicze Hydra czy transportery opancerzone-amfibie Chimera, oraz nieamfibijne Centaur. Z mniej powszechnie używanego sprzętu należy wymienić superciężkie czołgi Baneblade, Shadowsword, Stormlord, Stormsword, Hellhammer, Stormhammer, Banehammer, Doomhammer oraz samobieżne rakiety międzykontynentalne Deathstrike i Doomstrike.

Warianty czołgu Leman Russ[edytuj | edytuj kod]

  • Annihilator – jedna z nowszych wersji, choć używana głównie przez Death Korps of Krieg. Uzbrojona w sprzężone działko laserowe na wieżyczce.
  • Atlas – czołg inżynieryjny, pozbawiony wieży i sponsonów, używany do różnych prac fortyfikacyjnych. Uzbrojony jedynie w zamontowany w kadłubie ciężki bolter.
  • Battle Tank – podstawowa wersja, uzbrojona w działo bojowe oraz działo laserowe lub ciężki bolter.
  • Bombard Tank – działo oblężnicze dalekiego zasięgu zamontowane na przerobionym podwoziu Leman Russ. Powolne i o niskiej szybkostrzelności, ale wynagradza to większy promień eksplozji pocisku.
  • Conqueror – wersja uzbrojona w działo typu „Conqueror”, specjalną wersję standardowego działa bojowego. Dzięki mniejszemu rozmiarowi na wozie zamontowano współosiowy bolter szturmowy, a z samego działa łatwiej prowadzi się ostrzał w trakcie ruchu, kosztem mniejszego promienia eksplozji pocisku.
  • Demolisher – czołg uzbrojony w działo oblężnicze Demolisher Cannon o dużej sile ognia, choć małym zasięgu zamiast działa bojowego.
  • Destroyer Tank Hunter – pozbawiona wieżyczki i sponsonów wersja, uzbrojona w laser o olbrzymiej mocy i zasięgu, zamontowany sztywno w kadłubie pojazdu.
  • Executioner – jedna z najstarszych wersji czołgu obok Battle Tank, jest wyposażona w szybkostrzelne działo plazmowe średniego zasięgu zamontowane na wieżyczce.
  • Exterminator – wersja przeciwpiechotna, uzbrojona w zamontowane na wieży podwójne sprzężone działko automatyczne.
  • Thunder Siege Tank – wersja powstała na bazie konstrukcji Destroyer Tank Huntera, ale uzbrojona w zamontowane w kadłubie działo oblężnicze, identyczne jak na czołgu Demolisher.
  • Vanquisher – wersja przeznaczona do niszczenia wrogich pojazdów, uzbrojona w długolufowe działo przeciwpancerne typu „Vanquisher”, używające specjalnie do niego zaprojektowanych pocisków kumulacyjnych o dużym przebiciu. Działo to nie używa amunicji odłamkowej.

Należy zauważyć, że wersje Destroyer Tank Hunter, Atlas, Thunder Siege Tank oraz Bombard Tank nie są czołgami. Atlas jest ciągnikiem pancernym pozostałe są natomiast działami pancernymi.

Dodatkowo każdy z wyżej wymienionych pojazdów oprócz Destroyer Tank Hunter, Thunder Siege Tank oraz Bombard Tank jest w wyposażony bazowo w zamontowany w kadłubie ciężki bolter (niektóre pojazdy mają zamontowane w tym samym miejscu zamiast niego działo laserowe), dodatkowo pojazdy będące czołgami mogą mieć zamontowane sponsony z parą ciężkich bolterów, ciężkich miotaczy ognia oraz dział termicznych lub dział plazmowych.

Pojazdy oparte na podwoziu Chimery[edytuj | edytuj kod]

  • Basilisk – podstawowy pojazd artyleryjski Gwardi imperialnej, wyposażony w dalekosiężne działo Earthshaker.
  • Chimera APC – podstawowy pojazd transportowy gwardii imperialnej. Standardowo uzbrojona w multi-laser na wieży i ciężki bolter lub ciężki miotacz ognia w kadłubie. Istnieją też warianty uzbrojone na wieżyczce zamiast multi-lasera w ciężki bolter, ciężki miotacz ognia lub działko automatyczne. Ma rozbudowany pancerz przedni kosztem bocznego.
  • Colossus – pojazd artyleryjski wyposażony w super-ciężki moździerz oblężniczy.
  • Griffon – pojazd artyleryjski wyposażony w ciężki moździerz. Mniejsza moc i zasięg niż wersja Basilisk, ale zwiększona celność.
  • Hydra Flak Tank – pojazd przeciwlotniczy, uzbrojony w dwie pary działek automatycznych. Wyposażony też w system śledzenia szybkich celów i system automatycznego celowania.
  • Medusa – pojazd artyleryjski wyposażony w działo Demolisher o zwiększonym zasięgu. Używany do bezpośredniego ostrzału budynków i bunkrów.

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

Podstawową bronią ręczną żołnierzy Gwardii Imperialnej jest karabin laserowy (Lasgun) wzór „M-Galaxy”. Bardziej elitarne oddziały szturmowców, „Karskinów” i grenadierów używają jego znacznie wzmocnionej wersji „Hot-Shot Lasgun”, z ogniwem pozwalajacym na oddanie strzału mogącego przebić pancerz wspomagany. Standardowy karabin laserowy z trudem przebija lekką kamizelkę kuloodporna, czyli najpowszechniejszy pancerz noszony przez gwardzistów. Obie bronie posiadają wersję pistoletową.

Niekiedy karabiny laserowe są zastępowane szybkostrzelnymi strzelbami śrutowymi o krótszym zasięgu, ale podobnej sile rażenia lub karabinami automatycznymi strzelającymi litym pociskiem, również o zbliżonej mocy obalającej.

Do niszczenia wrogich pojazdów używa się montowanych na trójnogu lub kołach (rzadziej lawecie artyleryjskiej) dział laserowych i wyrzutni rakiet. Te drugie choć mniej skuteczne przeciw celom pancernym, mogą w razie potrzeby używać rakiet odłamkowych. Oprócz nich, jako broni ciężkich używa się też ciężkich bolterów (przeciw piechocie), działek automatycznych (przeciw piechocie i lekkim pojazdom) oraz moździerzy. Znacznie rzadziej w roli broni wsparcia używa się multi-laserów i dział plazmowych.

Powszechne w Gwardi jest również użycie karabinów snajperskich, o bardzo różnych nieraz konstrukcjach – od tradycyjnych z litym pociskiem, przez zmodyfikowane karabiny laserowe, po broń strzelającą strzałkami z trucizną – ale podobnych parametrach bojowych. Karabiny te są standardowym wyposażeniem ratlingów.

Kolejną kategorią są bronie specjalne, przydzielane w mniejszych ilościach. W tej kategorii mieszczą się m.in. granatnik (pociski odłamkowe przeciwko lekkiej piechocie i przeciwpancerne przeciwko lekki pojazdom i ciężkiej piechocie), miotacz ognia, karabin termiczny (krótkozasięgowa broń o znacznym potencjale przeciwpancernym) oraz karabiny plazmowe (szybkostrzelna broń o średnim zasięgu do niszczenia ciężkiej i bardzo ciężkiej piechoty, oraz lekkich i średnich pojazdów) faworyzowane ze względu na destrukcyjny potencjał, mimo ryzyka przegrzania.

Specyficzną bronią są używane przez ogryny rozdzieracze (Ripper Guns), będące dużą wersją strzelby śrutowej. Mimo pokaźnej siły są raczej słabe w przebijaniu pancerzy, jednak są dość celne.

Broń laserowa[edytuj | edytuj kod]

  • Pistolet laserowy.
  • Hellgun-Mk 2 – ze stabilizatorem żyroskopowym, zasilanie w plecaku.
  • Karabin Laserowy wz. M36 – cadiański karabin laserowy z bagnetem adamantytowym.
  • Karabin Laserowy wz. MK4 „Catachan” – karabin laserowy używany przez Catachańskich żołnierzy.

Broń palna[edytuj | edytuj kod]

  • Granatnik
  • Miotacz ognia
  • Strzelba bojowa wz. Arbites III „Niosący Prawo” – najczęściej stosowana tego typu broń.
  • Karabin automatyczny wz. M40 „Armageddon” – typowa broń, w niektórych regimentach popularniejsza od karabinów laserowych.

Broń plazmowa[edytuj | edytuj kod]

  • Karabin plazmowy wz. M35 „Rdzeń Magnowy” wersja cadiańska – najpopularniejszy z tego typu broni, używany w większości regimentów, przydatny w walce z dobrze opancerzonym przeciwnikiem.
  • Pistolet plazmowy MK-III „Słoneczna Furia” – pistolet stosowany przez sierżantów i komisarzy, rzadziej jednak niż zwykły pistolet laserowy.

Inne wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

  • Kamizelka kuloodporna (Flak armour) – standardowy pancerz gwardzistów. Jest stosunkowo lekki i tani w produkcji, choć zapewnia ochronę tylko przeciw lekkim broniom, takim jak karabin laserowy i karabin maszynowy.
  • Pancerz skorupowy (Carapace armour) – ulepszona wersja powyższego, grubsza, cięższa i kryjąca większą powierzchnię ciała. Zapewnia ochronę przeciw większości broni ręcznej używanej w galaktyce i niektórym broniom ciężkim, np. multi-laserowi, choć już nie przeciw ciężkiemu bolterowi. Używana zasadniczo tylko przez dowódców, weteranów czy elitarne formacje jak szturmowcy, choć istnieją nieliczne regimenty w całości w nie wyposażone.