Gwiazdozbiór Indianina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Indianin
Indianin
Nazwa łacińska Indus
Dopełniacz łaciński Indi
Skrót nazwy łacińskiej Ind
Dane obserwacyjne (J2000)
Rektascensja 22 h
Deklinacja -60°
Charakterystyka
Powierzchnia 294 stopnie kw.
Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 0
Najjaśniejsza gwiazda α Indi (3,11m)
Gwiazdozbiory sąsiadujące
Widoczny na szerokościach geograficznych
pomiędzy 90° S a 30° N.

Indianin (łac. Indus, dop. Indi, skrót Ind) – mało wyraźny gwiazdozbiór nieba południowego. Przedstawia człowieka trzymającego włócznię i strzały. Nie wiadomo, czy jest to rdzenny mieszkaniec Indii Wschodnich (odkrytych przez holenderskich badaczy podczas ich wypraw) czy postać Indianina z Ameryki Północnej. Konstelacja składa się z niewielu słabych gwiazd, więc jedynie osoby z bogatą wyobraźnią mogą dostrzec w niej sylwetkę człowieka. W Polsce niewidoczna.

Konstelacja ta została wprowadzona przez nawigatorów holenderskich Pietra Dirksza Keysera oraz Fredericka de Houtmana pod koniec XVI w.[1], a po raz pierwszy opisana w Uranometrii Johanna Bayera w 1603 roku.

Wybrane obiekty[edytuj | edytuj kod]

  • Gwiazda epsilon (ε) Indi podobna do Słońca, choć o 7,5 razy mniejszej mocy promieniowania, leży w odległości 11,8 roku świetlnego. Należy do najbliższych gwiazd widocznych nieuzbrojonym okiem. Ma jasność 5,0m i bladopomarańczowy kolor. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ubiegłego wieku była jednym z obiektów intensywnych poszukiwań planet i cywilizacji pozaziemskich (program SETI, satelita Copernicus).
  • Theta (θ) Indi to gwiazda czwartej wielkości, która ma towarzysza siódmej wielkości. Widoczna przez niewielki teleskop.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Encyklopedia Wszechświata. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 400. ISBN 978-83-01-14848-5.