Gwiazdozbiór Indianina
| Indianin | |
| Nazwa łacińska | Indus |
| Dopełniacz łaciński | Indi |
| Skrót nazwy łacińskiej | Ind |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Rektascensja | 22 h |
| Deklinacja | -60° |
| Charakterystyka | |
| Powierzchnia | 294 stopnie kw. |
| Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 | 0 |
| Najjaśniejsza gwiazda | α Indi (3,11m) |
| Gwiazdozbiory sąsiadujące | |
| Widoczny na szerokościach geograficznych pomiędzy 90° S a 30° N. |
|
Indianin (łac. Indus, dop. Indi, skrót Ind) – mało wyraźny gwiazdozbiór nieba południowego. Przedstawia człowieka trzymającego włócznię i strzały. Nie wiadomo, czy jest to rdzenny mieszkaniec Indii Wschodnich (odkrytych przez holenderskich badaczy podczas ich wypraw) czy postać Indianina z Ameryki Północnej. Konstelacja składa się z niewielu słabych gwiazd, więc jedynie osoby z bogatą wyobraźnią mogą dostrzec w niej sylwetkę człowieka. W Polsce niewidoczna.
Konstelacja ta została wprowadzona przez nawigatorów holenderskich Pietra Dirksza Keysera oraz Fredericka de Houtmana pod koniec XVI w.[1], a po raz pierwszy opisana w Uranometrii Johanna Bayera w 1603 roku.
Wybrane obiekty [edytuj]
Gwiazda epsilon (ε) Indi podobna do Słońca choć o 7,5 razy mniejszej mocy promieniowania, leży w odległości 11,8 roku świetlnego. Należy do najbliższych gwiazd widocznych nieuzbrojonym okiem. Ma jasność 5,0m i bladopomarańczowy kolor. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ubiegłego wieku była jednym z obiektów intensywnych poszukiwań planet i cywilizacji pozaziemskich (program SETI, sonda Copernicus).
Teta (θ) Indi to gwiazda czwartej wielkości, która ma towarzysza siódmej wielkości. Widoczna przez niewielki teleskop.
Przypisy
- ↑ Encyklopedia Wszechświata. Warszawa: 2006, s. 400. ISBN 978-83-01-14848-5.
Zobacz też [edytuj]
|
|||||||||||