Gwiazdozbiór Psów Gończych

Psy Gończe
Nazwa łacińska	Canes Venatici
Dopełniacz łaciński	Canum Venaticorum
Skrót nazwy łacińskiej	CVn
Dane obserwacyjne (J2000)
Rektascensja	13 h
Deklinacja	40°
Charakterystyka
Powierzchnia	465 stopni kw.
Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3	1
Najjaśniejsza gwiazda	Cor Caroli (α CVn, Serce Karola 2,89m)
Gwiazdozbiory sąsiadujące	Wielka Niedźwiedzica Wolarz Warkocz Bereniki
Widoczny na szerokościach geograficznych pomiędzy 50° S a 90° N.

Psy Gończe (łac. Canes Venatici, dop. Canum Venaticorum, skrót CVn) – gwiazdozbiór nieba północnego sąsiadujący z Wolarzem i wydzielony z Wielkiej Niedźwiedzicy przez Heweliusza, opublikowany w 1690 roku, w pośmiertnie wydanym atlasie Firmamentum Sobiescianum. Wyobraża dwa psy pasterskie trzymane na smyczy przez mitologicznego Wolarza. Według wielu interpretacji gwiazdozbioru, psy poganiają niedźwiedzice, by stale obracały sferę niebieską. Widoczny w Polsce od zimy do lata. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 30.

Dawny podział na południowego psa, Charę i północnego, Asteriona, przetrwał do naszych czasów tylko w nazwach dwóch najjaśniejszych gwiazd konstelacji. Nazwę Cor Caroli (Serce Karola) najjaśniejszej gwieździe konstelacji nadał w 1660 roku królewski astronom Edmund Halley, na cześć swego mocodawcy, angielskiego króla Karola II.

Usytuowany w północno-wschodniej części gwiazdozbioru galaktyka spiralna M51 , zwana Wirem, jest fizycznie związana z satelitarną galaktyką nieregularną NGC 5195, znajdującą się na końcu jednego z jej ramion spiralnych.

• 

  Otoczenie Psów Gończych

Przypisy

Zobacz też

• lista gwiazd w gwiazdozbiorze Psów Gończych
• gwiazdozbiór