Gwiazdozbiór Psów Gończych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Psy Gończe
Psy Gończe
Nazwa łacińska Canes Venatici
Dopełniacz łaciński Canum Venaticorum
Skrót nazwy łacińskiej CVn
Dane obserwacyjne (J2000)
Rektascensja 13 h
Deklinacja 40°
Charakterystyka
Powierzchnia 465 stopni kw.
Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 1
Najjaśniejsza gwiazda Cor Caroli (α CVn, Serce Karola 2,89m)
Gwiazdozbiory sąsiadujące
Widoczny na szerokościach geograficznych
pomiędzy 50° S a 90° N.

Psy Gończe (łac. Canes Venatici, dop. Canum Venaticorum, skrót CVn) – gwiazdozbiór nieba północnego sąsiadujący z Wolarzem i wydzielony z Wielkiej Niedźwiedzicy przez Heweliusza, opublikowany w 1690 roku, w pośmiertnie wydanym atlasie Firmamentum Sobiescianum. Wyobraża dwa psy pasterskie trzymane na smyczy przez mitologicznego Wolarza. Według wielu interpretacji gwiazdozbioru, psy poganiają niedźwiedzice, by stale obracały sferę niebieską. Widoczny w Polsce od zimy do lata. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 30.

Dawny podział na południowego psa, Charę i północnego, Asteriona, przetrwał do naszych czasów tylko w nazwach dwóch najjaśniejszych gwiazd konstelacji. Nazwę Cor Caroli (Serce Karola) najjaśniejszej gwieździe konstelacji nadał królewski astronom Edmund Halley, na cześć swego mocodawcy, angielskiego króla Karola II.

Usytuowana w północno-wschodniej części gwiazdozbioru galaktyka spiralna M51, zwana Wirem, jest fizycznie związana z satelitarną galaktyką nieregularną NGC 5195, znajdującą się na końcu jednego z jej ramion spiralnych[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Tablice astronomiczne. Bielsko-Biała: PPU „PARK”, 2002, s. 145. ISBN 83-7266-156-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]