Gwintownik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gwintownik ręczny M20 w uchwycie
Gwintownik maszynowy

Gwintowniknarzędzie skrawające wieloostrzowe (3 do 5), służące do nacinania gwintów wewnętrznych, np. nakrętek. Budową i kształtem podobny do śruby, z tą jednak różnicą, że jest wyposażony w skrawające ostrza, które nacinają gwint w otworze, w który jest wkręcany.

Gwintownik składa się z części roboczej, skrawającej i uchwytu (nazywanego też oprawką). Część prowadząca końcówki skrawającej ma kształt lekko zbieżnego stożka, by zmniejszyć grubość wióra i tym samym naprężenia mogące złamać gwintownik w otworze. Wzdłuż części skrawającej nacięte są co najmniej dwa (liczba zależna od średnicy) rowki, tworzące ostrza i odprowadzające wióry. Przy średnicy powyżej 10 mm są to już cztery rowki, a powyżej 18 mm nawet pięć rowków.

Rozróżnia się:

  • gwintowniki ręczne – gwintowanie odbywa się dwustopniowo (zdzierak i wykańczak) lub trzystopniowo (zdzierak, pośredni i wykańczak)
  • gwintowniki maszynowe – końcówka skrawająca w kształcie wydłużonego stożka nacina gwint w jednym przebiegu narzędzia.

Pokrętka[edytuj | edytuj kod]

Urządzenie ręczne służące do gwintowania to tzw. pokrętka do gwintowników (PBPc). Pokrętki do gwintowników powinny spełniać wymogi polskiej normy PN-74/M-62611.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

  • materiał
    • korpus – odlew ze ZnAl (Zn+Al), ewentualnie stal
    • ramiona – stal konstrukcyjna
    • szczęki dociskowe – stal konstrukcyjna
  • wykonanie – hartowane
  • rękojeść od strony szczęki stałej – całkowicie wykręcana

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Górski E.: Poradnik narzędziowca. Wyd. V/1989. 1965, s. 654-685.