Hélène Grimaud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hélène Grimaud
Helene Grimaud Roque-d Antheron 2004.jpg
Imię i nazwisko Hélène Grimaud
Data i miejsce urodzenia 7 listopada 1969
Aix-en-Provence
Pochodzenie francuskie
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna
Zawód pianistka
Wytwórnia płytowa Denon, Erato, Teldec,
Deutsche Grammophon
Powiązania Władimir Aszkenazi, Esa-Pekka Salonen, Pierre Boulez, Claudio Abbado, Thomas Quasthoff
Odznaczenia
Kawaler Narodowego Orderu Zasługi (Francja) Oficer Orderu Sztuki i Literatury (Francja)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Hélène Grimaud (ur. 7 listopada 1969 w Aix-en-Provence) – francuska pianistka, interpretatorka muzyki poważnej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W jej żyłach płynie krew korsykańska, niemiecka, północnoafrykańska oraz żydowska. Rodzina Hélène Grimaud nosiła wcześniej nazwisko „Grimaldi”.

Na fortepianie zaczęła grać w wieku siedmiu lat. Od 1982 uczyła się w Konserwatorium Paryskim (Conservatoire national supérieur de musique et de danse) u Jacques'a Rouviera. W 1985 (jako szesnastolatka) zdobyła nagrodę Grand Prix du Disque Akademii Charles'a Crosa za nagranie Sonaty fortepianowej b-moll Siergieja Rachmaninowa.

W wieku 21 lat przeniosła się do Stanów Zjednoczonych, nie chcąc rozstawać się ze swoim chłopakiem, który podjął studia w klasie fagotu na Florida State University. Najpierw przebywała w Tallahassee, a później w South Salem w stanie Nowy Jork, gdzie w 1997 razem z fotografem Johnem Henrym Fairem założyła Wolf Conservation Center – organizację non-profit zajmującą się ochroną wilków. Obecnie znów mieszka w Europie, w Szwajcarii.

Jest synestetką, co w jej wypadku przejawia się jako „barwne słyszenie” (dźwięki lub współbrzmienia wywołują wrażenia barwne).

Zajmuje się także pisarstwem. Jest autorką dwóch książek, z których debiutancka – Dzikie wariacje – to jej autobiografia. Ponadto opatrzyła wstępem kilka książek innych autorów.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1985 Grand Prix du Disque de l'Académie Charles-Cros
  • 2002 Oficer Orderu Sztuki i Literatury
  • 2005 Nagroda ECHO Klassik dla „Instrumentalisty roku” (Niemcy)
  • 2008 Kawaler Narodowego Orderu Zasługi
  • 2009 Nagroda Musikfest Bremen (Niemcy)
  • 2010 Nagroda ECHO Klassik za DVD A Russian Night • Claudio Abbado • Hélène Grimaud

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1986 Rachmaninoff Piano Sonata No. 2 (Denon)
  • 1987 Chopin Ballade No. 1/Liszt Après une Lecture de Dante/Schumann Sonata for Piano (Denon)
  • 1989 Schumann Kreisleriana/Brahms Piano Sonata No. 2 (Denon)
  • 1992 Brahms Piano Sonata No. 3 & 6 Klavierstücke (Denon)
  • 1993 Rachmaninoff Piano Concerto No. 2/Ravel Piano Concerto (Denon)
  • 1995 Schumann Piano Concerto/Strauss Burleske (Erato)
  • 1996 Brahms Piano Pieces Op. 116-119 (Erato)
  • 1997 Gershwin • Ravel • Piano Concertos (Erato)
  • 1998 Brahms Piano Concerto no. 1 (Erato)
  • 1999 Beethoven Piano Concerto no. 4 (Teldec)
  • 2001 Rachmaninov Piano Concerto no. 2 (Teldec)
  • 2003 Credo (Deutsche Grammophon)
  • 2005 Chopin • Rachmaninov (Deutsche Grammophon)
Bartok • The Piano Concertos (Deutsche Grammophon)
  • 2006 Reflection (Deutsche Grammophon)
  • 2007 Beethoven Piano Concerto no. 5 "Emperor"/Piano Sonata no. 28 (Deutsche Grammophon)
  • 2008 Bach (Deutsche Grammophon)
  • 2010 Resonances (Deutsche Grammophon)
  • 2011 Mozart • Piano Concertos (Deutsche Grammophon)

DVD[edytuj | edytuj kod]

  • 2009 A Russian Night • Claudio Abbado • Hélène Grimaud (Deutsche Grammophon)
Hélène Grimaud • Living with Wolves (EMI Classic)
  • 2010 Vladimir Jurowski conducts the Chamber Orchestra of Europe with Hélène Grimaud • Strauss & Ravel (Euroarts)

Pisarstwo[edytuj | edytuj kod]

  • 2003 Variations Sauvages (Dzikie wariacje, Wydawnictwo Albatros, 2007, ISBN 83-7359-350-3)
  • 2005 Leçons Particulières

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]