Hôtel Lambert (budynek)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy budynku. Zobacz też: obóz działający na emigracji.
Hôtel Lambert
Obiekt zabytkowy nr rej. PA00086295
Hôtel Lambert, w latach 1655 – 56
Hôtel Lambert, w latach 1655 – 56
Państwo  Francja
Region  Île-de-France
Miejscowość Paryż
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Hôtel Lambert
Hôtel Lambert
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Hôtel Lambert
Hôtel Lambert
Ziemia 48°51′02,88″N 2°21′33,98″E/48,850800 2,359439
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Rzut pierwszego piętra wg Louis Le Vau z 1640 r.

Hôtel Lambert – budynek znajdujący się przy nr 2 de la rue Saint-Louis-en-l’Île na wyspie św. Ludwika w Paryżu. Sama wyspa stanowiła niegdyś podmiejskie pastwisko. Od XVII wieku rozpoczęła się jej zabudowa wspaniałymi rezydencjami. Od XIX w. stała się centrum Polonii; w latach 1843–1975 hôtel Lambert należał do książąt Czartoryskich, był głównym ośrodkiem Wielkiej Emigracji i emigracyjnego obozu politycznego Hôtel Lambert.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budynek hôtelu Lambert pochodzi z I poł. XVII w. Do rodziny Czartoryskich należał od 1843, kiedy kupił go książę Adam Jerzy Czartoryski dzięki dwóm słynnym artystom. Eugène Delacroix odkrył, iż dość zrujnowany budynek na wyspie św. Ludwika jest na sprzedaż, i powiedział o nim Fryderykowi Chopinowi, który był w stałym kontakcie z księciem Adamem Czartoryskim. Odtąd, przez przeszło 100 lat ogniskowało się życie sporej części polskiej emigracji. Rezydencja pełniła nie tylko funkcję domu mieszkalnego, ale stała się bardzo ważnym centrum życia emigracyjnego po powstaniu listopadowym. Od nazwy siedziby księcia Adama Czartoryskiego nazwę wziął obóz działający na emigracji od 1831 r.

Gościł wiele polskich znakomitości takich jak: Fryderyk Chopin, Juliusz Kossak, Juliusz Słowacki i Adam Mickiewicz. W okresie swojej świetności był nawet traktowany jako nieoficjalne przedstawicielstwo dyplomatyczne Polski. W czasie powstania styczniowego pełnił funkcję ministerstwa spraw zagranicznych władz powstańczych.

W okresie wojny francusko-pruskiej i komuny paryskiej hôtel Lambert znalazł się w centrum walk i zamieniony został przez komunardów w rodzaj twierdzy. Wszystkie zbiory dzieł sztuki zostały wtedy przeniesione do Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie.

Galeria Herkulesa w hôtelu Lambert. Miedzioryt Bernarda Picart'a, 1713–1719

W hôtelu Lambert urodził się 2 sierpnia 1858 książę August Czartoryski i został ochrzczony w pałacowej kaplicy.

W czasie, kiedy hôtel należał do rodziny Czartoryskich był on miejscem niezliczonych rozmów dyplomatycznych, spotkań służących promowaniu sprawy polskiej w Europie, a także zabaw i przyjęć wydawanych z różnych okazji, ale zawsze wykorzystywanych do manifestowania uczuć patriotycznych. Tutaj też ustalano kierunki działania obozu politycznego skupionego wokół Adama Jerzego, a następnie Władysława Czartoryskiego. Opracowywano strategie, mające przyspieszyć odzyskanie przez Polskę niepodległości.

Rodzina Czartoryskich posiadała budynek do 1975 r. kiedy to kupił go baron Guy de Rothschild (mimo że rodzina Czartoryskich oferowała go po niższej cenie ówczesnemu rządowi PRL). Po zapowiedzi sprzedaży hôtelu przez barona Guy de Rothschilda w 2007 r. środowiska polonijne jak i polscy parlamentarzyści bezskutecznie zabiegali w polskim rządzie o kupno budynku z przeznaczeniem go na ośrodek polski w Paryżu. Hôtel Lambert zakupił od Rothschildów brat emira Kataru Abdallah Ben Abdallah-Al-Thani. Zamierzał dokonać znacznych zmian w budynku, co zostało zawetowane przez paryskiego konserwatora zabytków. Ostatecznie na przebudowę w ograniczonym zakresie zezwoliła francuska minister kultury.[1]

Dziś nie ma tam żadnej tabliczki upamiętniającej znaczenie rezydencji Czartoryskich, mimo że starania o umieszczenie tablicy pamiątkowej na frontonie tego ważnego dla historii Polski budynku są pilotowane przez paryską Polonię od długiego czasu.

Dnia 10 lipca 2013 roku, o godzinie 1:30 w nocy, na strychu budynku wybuchł pożar. W akcję gaszenia zaangażowanych było 140 strażaków. Zawalił się dach i schody wewnątrz budynku, jeden strażak został ranny.

Przypisy

  1. Wawrzyniec Smoczyński. Emirat na gazie. „Polityka”, s. 34-35, 2009-08-08 (pol.). [dostęp 2009-12-21]. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]