HDB3

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maska nieramkowanego sygnału PCM kodowanego za pomocą kodu HDB3, wzór "wszystkie jedynki".

HDB3 (ang.: High Density Bipolar of order 3 code) to telekomunikacyjny kod liniowy stosowany przy przesyle danych głównie w Japonii, Europie i Australii (na przykład w europejskich traktach E-1). Oparty jest na kodzie AMI. Jest także bardzo podobny do kodowania B8ZS wykorzystywanego w amerykańskich traktach T1.

Przy występowaniu 4 bitów zerowych z rzędu kodowanie jest następujące:

Ilość impulsów od ostatniej zamiany
ostatni impuls nieparzysty parzysty
ujemny
000-
+00+
dodatni
000+
-00-

Małe wyjaśnienie:

Wzór B00V (+00+ lub -00-) jest wymagany z następującego powodu: Jeśli poprzedni impuls był dodatni i występuje parzysta liczba impulsów z powodu ostatniego podstawienia, to w takim przypadku ostatni gwałcący regułę bit jest dodatni. Ten bit musi być jednak ujemny (ponieważ przedostatni był dodatni). Nie byłoby to możliwe jeśli nie wprowadzilibyśmy ujemnego bitu. Tak więc potrzebny jest właśnie do tego celu wzór B00V.

Przykład kodowania HDB3

Przy wzorze składającym się z bitów

" 1 0 1 0 0 0 0 0 1 1 0 0 0 0 1 1 0 0 0 0 0 0 "

po zastosowaniu kodu HDB3 " + 0 - 0 0 0 V 0 + - B 0 0 V - + B 0 0 V 0 0 " otrzymujemy

" + 0 - 0 0 0 - 0 + - + 0 0 + - + - 0 0 - 0 0 "

(w przypadku kodowania kodem AMI otrzymalibyśmy " + 0 - 0 0 0 0 0 + - 0 0 0 0- + 0 0 0 0 0 0 ").

W polskich liniach przesyłowych stosuje się kod HDB3 głównie przy przesyle sygnałów PDH przy przepływnościach 2, 8 i 34 Mbit/s. Przy przepływności 140 Mbit/s wykorzystywany jest kod CMI.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]