HD 40307
Współrzędne: 
05h54m04,2409s; +60°01'24,498"
| HD 40307 | |
 |
|
| Gwiazdozbiór | Malarza |
| Rektascensja | 05h 54m 04,2409s |
| Deklinacja | +60° 01' 24,498" |
| Odległość | 41,8 ± 0,3 ly (12,83 ± 0,09 pc) |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Typ widmowy | K2,5 V |
| Masa | 0,75+0,03−0,04 M☉ |
| Promień | 0,716 ± 0,01 R☉ |
| Wiek | 1,2 (≥ 0,2) ×109 lat |
| Jasność obserwowana | 7,135m |
| Jasność absolutna | 6,59m |
| Temperatura | 4977 ± 59 K |
| Alternatywne oznaczenia | |
| CD−60 1303, CPD−60 508, GC 7474, GJ 2046, HIP 27887, PPM 355061, SAO 249388 | |
HD 40307 – gwiazda ciągu głównego należąca do typu widmowego K oddalona od Ziemi o około 42 lata świetlne. Znajduje się w gwiazdozbiorze Malarza. Według szacunków gwiazda jest nieznacznie mniejsza od Słońca.
HD 40307 była obserwowana przed lub w 1900 w ramach katalogu Durchmusterung. W 2008 odkryto trzy planety orbitujące wokół tej gwiazdy[1], a w 2012 następne trzy[2].
Spis treści |
Historia obserwacji i nazewnictwo [edytuj]
Pomimo niezbyt dużej odległości od Słońca, HD 40307 nie jest widoczna gołym okiem. Jej obserwowana wielkość gwiazdowa to 7,17m. Z tego powodu HD 40307 nie ma własnej nazwy, jak jaśniejsze gwiazdy ziemskiego nieba. Oznaczenie HD 40307 pochodzi z Katalogu Henry'ego Drapera, który powstał w latach 1911–1915. Stworzyła go i opublikowała w latach pomiędzy 1918 a 1924 Annie Jump Cannon i jej współpracownicy.
Charakterystyka [edytuj]
HD 40307, należąca do gwiazd typu widmowego K[1], świeci słabiej niż Słońce i ma pomarańczową barwę. Jej promień i masa są w przybliżeniu mniejsze o 1/3 od masy i promienia Słońca[3]. Temperatura gwiazdy wynosi nieco poniżej 5000 K. Jest to dosyć wysoka temperatura jak na gwiazdę typu K, typowa raczej dla gwiazd typu G, takich jak Słońce.
Układ planetarny [edytuj]
Po pięciu latach obserwacji gwiazdy, w czerwcu 2008 Europejskie Obserwatorium Południowe (ESO) ogłosiło odkrycie trzech superziemi[4]. Wszystkie trzy planety zostały odkryte metodą Dopplera przy użyciu spektrometru HARPS[5]. Wszystkie obiekty krążą bardzo blisko swojej gwiazdy, nawet najdalej położona planeta tego układu obiega swoją gwiazdę po orbicie trzykrotnie mniejszej niż orbita Merkurego. Planety są dużo masywniejsze od Ziemi, lecz ich masa nie jest tak duża jak Urana bądź Neptuna. Pomimo masy mniejszej niż 10 M⊕ niektóre analizy sugerują, że planety mogą być małymi planetami-olbrzymami takimi jak Neptun[6].
W 2012 ogłoszono odkrycie następnych trzech planet[2]. Najbardziej odległa z nich, HD 40307 g, jest najprawdopodobniej superziemią o masie wynoszącej przynajmniej 7,1 mas Ziemi[2]. Planeta znajduje się w ekosferze jej gwiazdy[2].
| Towarzysz |
Masa (MJ) |
Okres orbitalny (dni) |
Półoś wielka (j.a.) |
Ekscentryczność |
|---|---|---|---|---|
| b | 0,0126 ± 0,025 | 4,3123 ± 0,0012 | 0,0468 ± 0,0024 | 0,2 ± 0,16 |
| c | 0,0208 ± 0,0035 | 9,6184 ± 0,005 | 0,0799 ± 0,004 | 0,06 +0,11−0,06 |
| d | 0,0299 ± 0,0022 | 20,432 ± 0,024 | 0,1321 ± 0,0034 | 0,07 +0,11−0,07 |
| e | 0,011 ± 0,0044 | 34,62 ± 0,21 | 0,1886 +0,0083−0,0104 | 0,15 ± 0,15 |
| f | 0,0164 ± 0,005 | 51,76 +0,5−0,46 | 0,247 ± 0,014 | 0,02 +0,2−0,02 |
| g | 0,0223 ± 0,0082 | 197,8 +5,7−9 | 0,6 ± 0,034 | 0,29 ± 0,29 |
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 HD 40307 w bazie SIMBAD (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Super-Earth Discovered In Star's Habitable Zone (ang.). discovery.com. [dostęp 2012-11-08].
- ↑ HD 40307 (ang.). VizieR Service. [dostęp 2010-07-27].
- ↑ CD-60 1303 / HD 40307 (ang.). SolStation.com. [dostęp 2010-07-27].
- ↑ Trio of 'super-Earths' discovered (ang.). BBC. [dostęp 2010-07-27].
- ↑ The HD 40307 Planetary System: Super-Earths or Mini-Neptunes? (ang.). fr.arxiv.org. [dostęp 2010-07-27].
