HMS Anson (1942)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HMS Anson
HMS Anson
Historia
Stocznia Swan Hunter Wallsend
Położenie stępki 20 lipca 1937
Wodowanie 24 lutego 1940
 Royal Navy
Wejście do służby 22 czerwca 1942
Wycofanie ze służby Listopad 1951
Los okrętu złomowany w 1957
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa - 36 727 ton
pełna - 42 076 ton
Długość 227,1 m
Szerokość 31,4 m
Zanurzenie 10,5 m
Prędkość 29,25 węzłów
Napęd
turbiny Parsona o mocy 110 000 KM napędzające 3 śruby
Zasięg 6000 mil morskich
Uzbrojenie
10 x 356 mm (1xII i 2xIV)
16 x 133 mm (8xII)
64 x 40 mm ppl (8xVIII)
24 x 40 mm (6xIV)
8 x 40 mm Bofors 40 mm ppl (2xIV)
16 x 20 mm Oerlikon 20 mm ppl (8xII)
39 x 20 mm ppl (39xI)
Załoga 1900 osób

HMS Anson był pancernikiem typu King George V służącym w Royal Navy. Nazwa pancernika wzięła się od nazwiska admirała George'a Ansona. Pancernik został zbudowany w stoczni Swan Hunter w Wallsend i włączony do służby jako HMS "Jellicoe" w imię zasług dowódcy Grand Fleet podczas bitwy jutlandzkiej Johna Jellicoe. Nazwa okrętu została zmieniona w lutym 1940 r. Okręt, mimo że służył w trakcie II wojny światowej, nie oddał ani jednego strzału w kierunku wrogich jednostek. W 1946 r. "Anson" odbył podróż z Sydney do Hobart w celu odebrania księcia Henryka Windsora oraz księżnej Alicji i bezpiecznego powrotu do Sydney. W 1957 r. zezłomowany wraz trzema okrętami tej samej klasy.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]