HMS Anson (1942)

	HMS Anson
	Historia
Stocznia	Swan Hunter Wallsend
Położenie stępki	20 lipca 1937
Wodowanie	24 lutego 1940
	Royal Navy
Wejście do służby	22 czerwca 1942
Wycofanie ze służby	Listopad 1951
Los okrętu	złomowany w 1957
	Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	standardowa - 36 727 ton; pełna - 42 076 ton
Długość	227,1 m
Szerokość	31,4 m
Zanurzenie	10,5 m
Prędkość	29,25 węzłów
Zasięg	6000 mil morskich
Załoga	1900 osób
	Napęd
	turbiny Parsona o mocy 110 000 KM napędzające 3 śruby
	Uzbrojenie
	10 x 356 mm (1xII i 2xIV); 16 x 133 mm (8xII); 64 x 40 mm ppl (8xVIII); 24 x 40 mm (6xIV); 8 x 40 mm Bofors 40 mm ppl (2xIV); 16 x 20 mm Oerlikon 20 mm ppl (8xII); 39 x 20 mm ppl (39xI)

HMS Anson był pancernikiem typu King George V służącym w Royal Navy. Nazwa pancernika wzięła się od nazwiska admirała George'a Ansona. Pancernik został zbudowany w stoczni Swan Hunter w Wallsend i włączony do służby jako HMS "Jellicoe" w imię zasług dowódcy Grand Fleet podczas bitwy jutlandzkiej Johna Jellicoe. Nazwa okrętu została zmieniona w lutym 1940 r. Okręt, mimo że służył w trakcie II wojny światowej, nie oddał ani jednego strzału w kierunku wrogich jednostek. W 1946 r. "Anson" odbył podróż z Sydney do Hobart w celu odebrania księcia Henryka Windsora oraz księżnej Alicji i bezpiecznego powrotu do Sydney. W 1957 r. zezłomowany wraz trzema okrętami tej samej klasy.

Linki zewnętrzne [edytuj]