HMS Audacity

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HMS Audacity
HMS Audacity
Historia
Stocznia Blyth Shipbuilding Ltd
Wodowanie 1939
 III Rzesza
Nazwa Hannover
Wejście do służby 1939
Wycofanie ze służby 1940
 Royal Navy
Nazwa Sindbad / Empire Audacity
Wejście do służby 1940
Wycofanie ze służby 1941
 Royal Navy
Nazwa HMS Empire Audacity / HMS Audacity
Wejście do służby 20 czerwca 1941
Wycofanie ze służby 21 grudnia 1941
Los okrętu zatopiony przez U-751
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 10 200
Długość 142,3 m
Szerokość 17,1 m
Zanurzenie 5,5 m
Prędkość 16 węzłów
Uzbrojenie
1 działo przeciwlotnicze 102 mm, 6 dział przeciwlotniczych 20 mm
Wyposażenie lotnicze
sześć myśliwców Grumman F4F Wildcat

HMS Audacity (D10) – pierwszy lotniskowiec eskortowy, powstał po przebudowaniu zdobycznego niemieckiego drobnicowca MV "Hannover" (wodowanie w 1939), zdobytego w 1940 roku podczas próby przebicia się przez brytyjską blokadę.

Nazwę statku, który wszedł do służby w listopadzie 1940 roku, zmieniono na "Sindbad", a następnie na "Empire Audacity". W styczniu 1941 jednostka została przekazana do stoczni Blyth Shipbuilding Ltd, gdzie została przebudowana na pierwszy okręt nowej klasy "lotniskowiec eskortowy" i weszła do służby 20 czerwca 1941. 30 lipca nazwano ją HMS "Audacity".

Na lotniskowcu zaokrętowano sześć[1] myśliwców Grumman F4F Wildcat z 802 Dywizjonu Fleet Air Arm, ponieważ "Audacity" został skierowany do osłony konwojów na Morzu Śródziemnym, gdzie główne zagrożenie stanowiły ataki niemieckich samolotów patrolowo-bombowych dalekiego zasięgu Focke-Wulf "Condor". W późniejszym okresie zazwyczaj używano samolotów myśliwsko-bombowych celem zwalczania okrętów podwodnych.

"Audacity" odbył pierwszy rejs w osłonie konwoju we wrześniu 1941, jeden z samolotów startujących z lotniskowca zestrzelił atakującego konwój "Kondora", ale niemiecki samolot zdążył wcześniej ciężko uszkodzić jeden z płynących w konwoju statków.

"Audacity" został zatopiony trzema torpedami z niemieckiego okrętu podwodnego U-751 21 grudnia 1941 roku około 500 mil na zachód od przylądka Finisterre. Zaledwie kilka dni wcześniej jeden z jego samolotów wziął udział w zatopieniu U-131.

Tak szybka strata lotniskowca wiązała się z przyjętą wówczas taktyką użycia. Lotniskowiec nie płynął wraz z konwojem, gdyż to utrudniałoby lub wręcz uniemożliwiało jego pracę (okręt musiał skręcać pod wiatr w czasie startów i lądowań samolotów), ale raczej płynął w pewnej odległości przed samym konwojem, co ułatwiało mu odpowiednie manewrowanie, ale także czyniło go łatwiejszym celem dla niemieckich okrętów podwodnych. W późniejszym czasie taka taktyka została zakazana przez brytyjską Admiralicję jako zbyt ryzykowna i lotniskowce eskortowe musiały zawsze płynąć wewnątrz konwoju, który osłaniały.

Przypisy

  1. Druga wojna światowa na morzu Gdańsk, Wydawnictwo Morskie 1976 s. 618

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. www.uboat.net: HMS Audacity (D 10) (ang.). [dostęp 21 października 2008].