HMS Avenger (1942)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HMS Avenger (D14)
HMS Avenger
HMS Avenger
Historia
Stocznia Sun Shipbuilding and Drydock Co
Położenie stępki 28 listopada 1939
Wodowanie 27 listopada 1940
 Stany Zjednoczone
Nazwa „Rio Hudson”
Wycofanie ze służby 20 maja 1941
 Royal Navy
Nazwa HMS „Avenger”
Wejście do służby 2 marca 1942
Los okrętu zatopiony 14/15 listopada 1942
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 10 532 t (standardowa)
15 362 t (pełna)
Długość 141,73 m (kadłub)
125,0 m (pokład lotniczy)
Szerokość 21,18 m (kadłub)
23,77 m (pokład lotniczy)
Zanurzenie 6,4 m (maksymalna)
Prędkość 16,5 węzły
Napęd
1 śruba, 2 silniki wysokoprężne Sun-Doxford, 5200 KM
Zasięg 14 550 Mn przy prędkości 10 węzłów
Uzbrojenie
3 × 102 mm
19 × 20 mm
Wyposażenie lotnicze
15 samolotów
Załoga 555
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

HMS Avenger (D14)brytyjski lotniskowiec eskortowy typu Avenger. Został przebudowany ze statku handlowego "Rio Hudson".

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stępkę pod statek handlowy "Rio Hudson" położono 28 listopada 1939 roku w stoczni Sun Shipbuilding and Drydock Co w Chester (Pensylwania) w ramach kontraktu United States Maritime Commission "Hull Sun-59". Statek zwodowano 27 listopada rok później, a 20 maja 1941 roku został przejęty przez US Navy w celu przebudowy jednostki na lotniskowiec eskortowy (AVG-2/BAVG-2) w stoczni Bethlehem Steel Corporation. 2 marca 1942 roku okręt został oddany do służby w Royal Navy.

Do akcji wszedł we wrześniu tego samego roku biorąc udział razem z krążownikiem przeciwlotniczym HMS "Scylla" oraz dwoma niszczycielami HMS "Onslow" i HMS "Faulknor" w ochronie konwoju PQ-18 płynącego do Archangielska. Na pokładzie "Avengera" stacjonowało 12 myśliwców Sea Hurricane z dywizjonów 802 i 883 Naval Air Squadron oraz 3 Fairey Swordfish z 825 Naval Air Squadron. Rejs nie rozpoczął się szczęśliwie dla okrętu. 8 września 1942 roku, pięć dni po opuszczeniu Scapa Flow, stanęły obydwa silniki, powodem było silnie zanieczyszczone paliwo, po trzech godzinach uruchomiono napęd na nowo. Po dopłynięciu na Morze Norweskie układ napędowy ponownie stanął, i tym razem poradzono sobie z awarią. PQ-18 był atakowany przez niemieckie bombowce startujące z norweskich lotnisk. Podczas walk samoloty z "Avengera" zestrzeliły osiem bombowców Heinkel He 111 i Junkers Ju 88, uszkadzając dalsze dwanaście. Utracono cztery własne samoloty, trzy z nich w wyniku ognia własnych artylerzystów. Swordfishe i okręty eskorty brały udział w zatopieniu trzech U-Bootów. 12 września zatopiono U-88, 14 – U-589, 16 – U-457. "Avenger" sam również stał się celem ataków, bombowych (jedna ze zrzuconych bomb była przyczyną niegroźnego pożaru na pokładzie lotniskowca) i torpedowych, U-378 atakował bez skutku okręt.

Po powrocie "Avenger" wziął udział w operacji Torch, osłaniając aliancki desant w Afryce Północnej. Na pokładzie lotniskowca zaokrętowane były samoloty z dywizjonów 802 i 883 Naval Air Squadron. Współpracując z lotniskowcem HMS "Argus", "Avenger" tworzył zespół wsparcia Zespołu Wschodniego, którego zadaniem było zajęcie rejonu Algieru. Podczas akcji ponownie dała o sobie znać awaria układu napędowego. Po prowizorycznej naprawie lotniskowiec wraz z "Argusem" popłynął do Gibraltaru. 14 listopada jako eskorta konwoju MKFI wyruszył do Wielkiej Brytanii.

W nocy z 14 na 15 listopada 1942 roku, "Avenger" został storpedowany przez U-155. Wewnątrz okrętu doszło do wybuchu zbiorników paliwa (lub komór amunicji) i lotniskowiec szybko zatonął. Z całej załogi uratowało się tylko 12 marynarzy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]