HMS Black Prince (1862)
| HMS Black Prince | |
.jpg) |
|
| Historia | |
| Położenie stępki | 12 października 1859 |
| Wodowanie | 27 lutego 1861 |
 Royal Navy |
|
| Nazwa | HMS „Black Prince” HMS „Emerald” (od 1903) HMS „Impregnable III” (od 1910) |
| Wejście do służby | 12 września 1862 |
| Los okrętu | złomowany 1923 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | pełna: 9 250 t |
| Długość | 127 m |
| Szerokość | 17,7 m |
| Zanurzenie | 7,9 m |
| Prędkość | 13,6 węzłów (11 w pod żaglami)[1] |
| Załoga | 707 |
| Napęd | |
| 1 pozioma maszyna parowa o mocy indykowanej 5770 KM, 1 śruba, ożaglowanie typu fregata | |
| Uzbrojenie | |
| 4 działa 203 mm 24 działa 178 mm 4 działa 20 funtowe w baterii burtowej (stan na 1867) |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
HMS Black Prince – brytyjska fregata pancerna typu Warrior, która weszła do służby w 1862. Wraz z bliźniaczym HMS "Warrior" był przez krótki czas największym, najszybszym, najsilniej uzbrojonym i najciężej opancerzonym okrętem swojej epoki. Były to pierwsze żelazne pancerniki.
Spis treści |
Historia [edytuj]
W odpowiedzi na francuski program zbrojeń na morzu, którego elementem była m.in. pierwsza w świecie fregata pancerna "La Gloire", marynarka brytyjska Royal Navy zamówiła dwa nowe okręty przewyższające swoimi parametrami konstrukcję francuską. Budowa drugiej jednostki typu Warrior rozpoczęła się w stoczni w Glasgow 12 października 1859. Wodowanie miało miejsce 27 lutego 1861, wejście do służby 12 września 1862.
Służba [edytuj]
Po wejściu do służby okręt do 1866 wchodził w skład Floty Kanału działającej w rejonie Kanału La Manche. W 1867 na okręcie rozpoczął się trwający rok remont podczas którego m.in. zmodernizowano jego uzbrojenie. W 1869 okręt holował pływający dok z Azorów na Bermudy. W 1874 okręt ponownie został przydzielony do Floty Kanału. W 1878 HMS "Black Prince" został przeniesiony do rezerwy i przeklasyfikowany na krążownik pancerny. Przez kolejne lata okręt reaktywowano aby brał udział w corocznych manewrach morskich. W 1896 "Black Prince" został okrętem szkolnym stacjonującym w irlandzkim porcie Queenstown. W 1903 imię okrętu zmieniono na "Emerald". Od 1910 funkcję okrętu szkolnego pełnił w Plymouth, jako "Impregnable III". 21 marca 1923 okręt został sprzedany na złom.
Opis [edytuj]
Uzbrojenie początkowo stanowiło 10 dział odtylcowych 110-funtowych, 26 dział gładkolufowych 68-funtowych i 4 działa odtylcowe 70-funtowe, w baterii burtowej. W latach 1867/68 zamieniono je na 4 gwintowane odprzodowe działa 203 mm, 24 działa gwintowane odprzodowe 178 mm i 4 działa 20 funtowe[1].
Opancerzenie składało się z pasa z płyt pancerza żelaznego grubości 114 mm na podkładce drewnianej grubości 457 mm, na śródokręciu. Pas miał długość 65 m (213 stóp) i 6,7 m wysokości (22 stopy), obejmował na długość większą część baterii i siłownię[1].
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Roger Chesneau, Eugène Kolesnik: Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905, Conway Maritime Press, Londyn, 1979, ISBN 0-85177-133-5
- Peter Hore, The World Encyclopedia of Battleships, Hermes House, 2005
