HMS C11

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HMS C11
okręt klasy C
okręt klasy C
Historia
Stocznia Vickers, Barrow-in-Furness
Położenie stępki 6 kwietnia 1906
Wodowanie 27 marca 1907
 Royal Navy
Wejście do służby 9 września 1907
Wycofanie ze służby 615 lipca 1909
Los okrętu zatopiony
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 287 ton (wynurzony),
316 ton (zanurzony)
Długość 43,64 metra
Zanurzenie 4,11 metra
Napęd
jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM
Prędkość 12 węzłów na powierzchni
7 węzłów zanurzony
Zasięg 2800 km przy 7 węzłach
Uzbrojenie
dwie wyrzutnie torpedowe 457 mm
Załoga 16

HMS C11 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1906 - 1907 w Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 27 marca 1907 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 3 września 1907 roku.


Okręt został zatopiony w wyniku kolizji z węglowcem na południe od w Cromer w dniu 14 lipca 1909 roku. Tylko trzech marynarzy przeżyło, m. in. Geoffrey R. S. Watkins, późniejszy dowódca wielu okrętów wojennych np. HMS E45.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Hutchinson: Jane's Submarines: War Beneath the Waves from 1776 to the Present Day. Londyn: HarperCollins, 2001, s. 36. ISBN 978-0-00-710558-8. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]