HMS C11

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HMS C11
okręt klasy C
okręt klasy C
Historia
Stocznia Vickers, Barrow-in-Furness
Położenie stępki 6 kwietnia 1906
Wodowanie 27 marca 1907
 Royal Navy
Wejście do służby 9 września 1907
Wycofanie ze służby 615 lipca 1909
Los okrętu zatopiony
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 287 ton (wynurzony),
316 ton (zanurzony)
Długość 43,64 metra
Zanurzenie 4,11 metra
Prędkość 12 węzłów na powierzchni
7 węzłów zanurzony
Napęd
jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM
Zasięg 2800 km przy 7 węzłach
Uzbrojenie
dwie wyrzutnie torpedowe 457 mm
Załoga 16

HMS C11 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1906 - 1907 w Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 27 marca 1907 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 3 września 1907 roku.


Okręt został zatopiony w wyniku kolizji z węglowcem na południe od w Cromer w dniu 14 lipca 1909 roku. Tylko trzech marynarzy przeżyło, m. in. Geoffrey R. S. Watkins, późniejszy dowódca wielu okrętów wojennych np. HMS E45.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Hutchinson: Jane's Submarines: War Beneath the Waves from 1776 to the Present Day. Londyn: HarperCollins, 2001, s. 36. ISBN 978-0-00-710558-8. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]