HMS C19

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HMS C19
Historia
Stocznia HM Dockyard Chatham, Chatham
Położenie stępki 1 czerwca 1908
Wodowanie 20 marca 1909
 Royal Navy
Wejście do służby 9 listopada 1909
Wycofanie ze służby 2 lutego 1920
Los okrętu sprzedany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 295 ton (wynurzony),
320 ton (zanurzony)
Długość 43,64 metra
Zanurzenie 4,11 metra
Prędkość 13 węzłów na powierzchni
8 węzłów zanurzony
Napęd
jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM
Zasięg 3700 km przy 7 węzłach
Uzbrojenie
dwie wyrzutnie torpedowe 457 mm
Załoga 16

HMS C19 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1908 – 1909 w HM Dockyard Chatham w Chatham. Okręt został wodowany 20 marca 1909 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 9 listopada 1909 roku. Pierwszym dowódcą był H.J Hern.

HMS C19 był pierwszym okrętem z serii C, w którym zastąpiono dotychczasowy 16 cylindrowy silnik nowszym 12 cylindrowym, o takiej samej mocy, ale lepszych osiągach. W 1914 roku C20 stacjonował w Leith przydzielony do Siódmej Flotylli Okrętów Podwodnych (7th Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. Hugh R. Marracka[1]. W 1918 roku jednostka stacjonowała w Humber w Trzeciej Flotylli Łodzi Podwodnych (3rd Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. A.L Pearsa.

Okręt został sprzedany w 2 lutego 1920 roku i zezłomowany w Sunderland.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]