HMS C19

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HMS C19
Historia
Stocznia HM Dockyard Chatham, Chatham
Położenie stępki 1 czerwca 1908
Wodowanie 20 marca 1909
 Royal Navy
Wejście do służby 9 listopada 1909
Wycofanie ze służby 2 lutego 1920
Los okrętu sprzedany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 295 ton (wynurzony),
320 ton (zanurzony)
Długość 43,64 metra
Zanurzenie 4,11 metra
Napęd
jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM
Prędkość 13 węzłów na powierzchni
8 węzłów zanurzony
Zasięg 3700 km przy 7 węzłach
Uzbrojenie
dwie wyrzutnie torpedowe 457 mm
Załoga 16

HMS C19 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1908 – 1909 w HM Dockyard Chatham w Chatham. Okręt został wodowany 20 marca 1909 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 9 listopada 1909 roku. Pierwszym dowódcą był H.J Hern.

HMS C19 był pierwszym okrętem z serii C, w którym zastąpiono dotychczasowy 16 cylindrowy silnik nowszym 12 cylindrowym, o takiej samej mocy, ale lepszych osiągach. W 1914 roku C20 stacjonował w Leith przydzielony do Siódmej Flotylli Okrętów Podwodnych (7th Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. Hugh R. Marracka[1]. W 1918 roku jednostka stacjonowała w Humber w Trzeciej Flotylli Łodzi Podwodnych (3rd Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. A.L Pearsa.

Okręt został sprzedany w 2 lutego 1920 roku i zezłomowany w Sunderland.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]