HMS C27

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HMS C27
Historia
Stocznia Vickers, Barrow-in-Furness
Położenie stępki 4 czerwca 1908
Wodowanie 22 kwietnia 1909
 Royal Navy
Wejście do służby 14 sierpnia 1909
Wycofanie ze służby 5 kwietnia 1918
Los okrętu samozatopienie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 295 ton (wynurzony),
320 ton (zanurzony)
Długość 43,64 metra
Zanurzenie 4,11 metra
Prędkość 13 węzłów na powierzchni
8 węzłów zanurzony
Zasięg 3700 km przy 7 węzłach
Załoga 16
Napęd
jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM
Uzbrojenie
dwie wyrzutnie torpedowe 457 mm

HMS C27 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1908-1909 w Zakładach Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 22 kwietnia 1909 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 14 sierpnia 1909 roku.

W 1914 roku C27 stacjonował w Leith przydzielony do Siódmej Flotylli Okrętów Podwodnych (7th Submarine Flotilla) pod dowództwem Claudea C. Dobsona [1]. Po włączeniu się Wielkiej Brytanii do I wojny światowej, jednostka patrolowała akweny Morza Północnego (1915) oraz Morza Bałtyckiego (1915-1918). 20 lipca 1915 roku wraz z trawlerem Prince Louise C27 zatopiła niemiecki okręt podwodny SM U-23 w obszarze morskim pomiędzy Orkadami, a Szetlandami. Po podpisaniu układu pokojowego pomiędzy Rosją, a Cesarstwem Niemieckim, w czasie wojny domowej w Finlandii. Siły niemieckie - Ostsee-Division wylądowały w Hanko i w błyskawicznym tempie dotarły do Helsinek. Aby nie oddać okrętu w ręce wroga, 5 kwietnia 1918 roku, załoga zatopiła C27 około 1,5 kilometra od latarni morskiej Grohara, u wejścia do portu w Helsinkach[2].

W sierpniu 1953 roku wrak okrętu został wydobyty i zezłomowany w Finlandii.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]