HMS C27

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HMS C27
Historia
Stocznia Vickers, Barrow-in-Furness
Położenie stępki 4 czerwca 1908
Wodowanie 22 kwietnia 1909
 Royal Navy
Wejście do służby 14 sierpnia 1909
Wycofanie ze służby 5 kwietnia 1918
Los okrętu samozatopienie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 295 ton (wynurzony),
320 ton (zanurzony)
Długość 43,64 metra
Zanurzenie 4,11 metra
Napęd
jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM
Prędkość 13 węzłów na powierzchni
8 węzłów zanurzony
Zasięg 3700 km przy 7 węzłach
Uzbrojenie
dwie wyrzutnie torpedowe 457 mm
Załoga 16

HMS C27 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1908-1909 w Zakładach Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 22 kwietnia 1909 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 14 sierpnia 1909 roku.

W 1914 roku C27 stacjonował w Leith przydzielony do Siódmej Flotylli Okrętów Podwodnych (7th Submarine Flotilla) pod dowództwem Claudea C. Dobsona [1]. Po włączeniu się Wielkiej Brytanii do I wojny światowej, jednostka patrolowała akweny Morza Północnego (1915) oraz Morza Bałtyckiego (1915-1918). 20 lipca 1915 roku wraz z trawlerem Prince Louise C27 zatopiła niemiecki okręt podwodny SM U-23 w obszarze morskim pomiędzy Orkadami, a Szetlandami. Po podpisaniu układu pokojowego pomiędzy Rosją a Cesarstwem Niemieckim, w czasie wojny domowej w Finlandii. Siły niemieckie - Ostsee-Division wylądowały w Hanko i w błyskawicznym tempie dotarły do Helsinek. Aby nie oddać okrętu w ręce wroga, 5 kwietnia 1918 roku, załoga zatopiła C27 około 1,5 kilometra od latarni morskiej Grohara, u wejścia do portu w Helsinkach[2].

W sierpniu 1953 roku wrak okrętu został wydobyty i zezłomowany w Finlandii.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]