HMS Challenger (1858)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HMS Challenger
HMS „Challenger”
HMS „Challenger”
Klasa korweta
Typ Pearl
Historia
Stocznia Woolwich Dockyard
Początek budowy 31 marca 1855
Położenie stępki 3 października 1855
Wodowanie 5 lutego 1858
 Royal Navy
Wejście do służby 10 września 1858
Wycofanie ze służby 1878
Los okrętu zezłomowany 1921
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 2137 długich ton
Długość 68,7 m (całkowita)
61,0 m (pokład działowy)
Szerokość 12,3 m
Zanurzenie 5,3 m (dziób)
5,7 m (rufa)
Materiał kadłuba drewno
Prędkość 10,7 węzłów (przy użyciu silnika)
Napęd
ożaglowanie (fregata), silnik parowy o mocy 1450 ihp, 1 śruba
Uzbrojenie
20 armat 10-calowych,
1 armata 20-calowa
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

HMS Challenger – XIX-wieczna brytyjska korweta parowo-żaglowa typu Pearl, służąca w Royal Navy w latach 1858-1878. Okręt uczestniczył w trwającej w latach 1872-1876 wyprawie badawczej dookoła świata, uznawanej za pierwszą wyprawę oceanograficzną w historii. Podczas wyprawy, kierowanej przez Johna Murraya i Charlesa Wyville'a Thomsona, odkryty został m.in. Grzbiet Śródatlantycki oraz Rów Mariański[1].

Okręt zbudowany został w stoczni Woolwich Dockyard, nieopodal Londynu. Jego budowa kosztowała 76 272 funty.

Na cześć okrętu nazwana została Głębia Challengera, będąca najniżej położonym zbadanym miejscem na Ziemi, a także amerykański wahadłowiec kosmiczny Challenger[2].

Przypisy

  1. The Challenger Expedition (ang.). Woods Hole Oceanographic Institution. [dostęp 2012-05-01].
  2. Challenger (STA-099, OV-99) – Background (ang.). NASA. [dostęp 2012-05-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Lyon, Rif Winfield: The Sail and Steam Navy List: All the Ships of the Royal Navy 1815–1889. Londyn: Chatham Publishing, 2004, s. 209. ISBN 1861760329.