HMS E13

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HMS E13
HMS E13 u wybrzeży Saltholm w sierpniu 1915
HMS E13 u wybrzeży Saltholm w sierpniu 1915
Historia
Stocznia HM Dockyard Chatham, Chatham
Położenie stępki 16 grudnia 1912
Wodowanie 22 września 1914
 Royal Navy
Wejście do służby 9 grudnia 1914
Wycofanie ze służby 19 sierpnia 1915
Los okrętu internowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 678 ton (wynurzony),
820 ton (zanurzony)
Długość 55 metry
Zanurzenie 4,6 metra
Napęd
dwa spalinowe silniki diesla 1600 KM, dwa silniki elektryczne 840 KM
Prędkość 15,25 węzłów na powierzchni
10,25 węzłów zanurzony
Zasięg 5600 km przy 10 węzłach
Uzbrojenie
pięć wyrzutni torpedowych 457 mm
Wyposażenie
działko 76 mm
Załoga 30

HMS E13 – brytyjski okręt podwodny typu E. Zbudowany w latach 1912 - 1914 w HM Dockyard Chatham, Chatham kosztem 101 900 funtów. Okręt został wodowany 22 września 1914 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 9 grudnia 1914.

Pierwszym dowódcą był Lt. Geoffrey Layton. Po rozpoczęciu służby w Royal Navy okręt został przydzielony do o Ósmej Flotylli Okrętów Podwodnych (8th Submarine Flotilla), stacjonującej w Harwich. W 1914 roku odbywała patrole w rejonie Morza Północnego.

W maju 1915 roku E13 został wysłany na patrol nad wybrzeża Morza Północnego pod panowaniem niemieckim. Po zauważeniu niemieckiego sterowca LZ 9, dowódca okrętu rozkazał otworzenie do niego ognia. W odpowiedzi załoga sterowca rozpoczęła bombardowanie okrętu, który wszedł w zanurzenie.

14 sierpnia 1915 roku wraz z HMS E8 okręt pod dowództwem Lt. Geoffreya Laytona został wysłany na misję przejścia przez Cieśniny Duńskie na Morze Bałtyckie. Z powodu awarii kompasu 18 sierpnia okręt wszedł na mieliznę w cieśninie Sund, u wybrzeży Saltholm, (patrz zdjęcie w infoboksie). O 5 rano 19 sierpnia łódź torpedowa Kongelige Danske Marine podpłynęła do okrętu E13 i przekazała informacje kapitanowi Laytonowi, że jeżeli w ciągu 24 godzin nie odpłynie z neutralnych wód terytorialnych Królestwa Danii, jego okręt wraz z załogą zostanie internowany. W odpowiedzi kapitan Layton nakazał odciążenie okrętu, poprzez wypompowanie części paliwa, jednak nie dało to pożądanego rezultatu, okręt osiadł na mieliźnie na głębokości około 3 metrów. Layton wysłał jednego z oficerów na brzeg w celu skontaktowania się z Admiralicją i próby zorganizowania wyciągnięcia statku z mielizny. W międzyczasie pojawiły się niemieckie łodzie torpedowe, które pomimo interwencji Duńczyków, ostrzelały unieruchomiony okręt, który stanął w ogniu. Po opuszczeniu okrętu przez załogę duńskie łodzie zajęły pozycję pomiędzy niemieckimi łodziami torpedowymi a E13, które wycofały się. W wyniku ataku zginęło 14 członków załogi okrętu E13[1].

Pozostali marynarze wraz z kapitanem zostali internowani w Kopenhadze.

Po zakończeniu wojny okręt został sprzedany duńskiej firmie Petersen and Albeck.

Przypisy

  1. Patrz Innes McCartney, British Submarines of World War I, str. 25.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]