HMS E31

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HMS E31
HMS E20 bliźniaczy do E31
HMS E20 bliźniaczy do E31
Historia
Stocznia Scotts Shipbuilding and Engineering Company, Greenock
Położenie stępki 1 grudnia 1914
Wodowanie 23 sierpnia 1915
 Royal Navy
Wejście do służby 27 grudnia 1915
Wycofanie ze służby 6 września 1922
Los okrętu sprzedany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 673 ton (wynurzony),
820 ton (zanurzony)
Długość 55 metry
Zanurzenie 4,6 metra
Prędkość 15,25 węzłów na powierzchni
10 węzłów zanurzony
Zasięg 5600 km przy 10 węzłach
Załoga 31
Napęd
dwa spalinowe silniki diesla 1600 KM, dwa silniki elektryczne 840 KM
Uzbrojenie
pięć wyrzutni torpedowych 457 mm
Wyposażenie
działko 76 mm

HMS E31brytyjski okręt podwodny typu E. Zbudowany w latach 1914–1915 w Scotts Shipbuilding and Engineering Company, Greenock. Okręt został wodowany 23 sierpnia 1915 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 27 grudnia 1915 roku pod dowództwem Lt. Cdr. Ferdinanda E. B. Feilmana. Okręt został przydzielony do 8 Flotylli Okrętów Podwodnych w Harwich tworzącej trzon brytyjskiej floty podwodnej.

W 1916 roku wszedł w skład 9 Flotylli Okrętów Podwodnych stacjonującej w Harwich[1]. 4 maja 1916 roku w czasie wspólnego patrolu z okrętem-bazą wodnosamolotów HMS "Engadine" na Morzu Północnym w celu przechwycenia sterowców Zeppelin startujących z bazy w Tønder na terytorium Danii zestrzelił niemiecki sterowiec LZ 32. 1916 rok był okresem największej aktywności niemieckich sterowców, które w grupach po kilka maszyn dokonywały nalotów w celu bombardowania Londynu oraz innych miast przemysłowych w południowo-wschodniej Anglii. Załoga E31 obserwowała manewry LZ 32, który po lekkim trafieniu przez ogień z krążowników lekkich HMS "Galatea" oraz HMS "Phaeton" obniżył swój lot i znalazł się w zasięgu działań okrętu E31, który po wynurzeniu ostrzelał sterowiec powodując jego zestrzelenie. Siedmiu członków załogi sterowca zostało uratowanych przez załogę E31.

Po zakończeniu działań wojennych okręt stacjonował w Harwich. 6 września 1922 został sprzedany firmie Young w Sunderland[2].

Przypisy

  1. Disposition of RN submarines, 1916 (ang.). W: "Naval Staff Monographs, 1916" i "Nominal List of Officers Serving in Submarines, revised to 1 Sept 1916" [on-line]. 31 października 1999. [dostęp 17 stycznia 2013].
  2. J. J. Colledge, Ben Warlow: Ships of the Royal Navy, The Complete Record of all Fighting Ships of the Royal Navy from the 15th Century to the Present. Casemate / Greenhill, 2010, s. 107. ISBN 978-1935149071. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Hutchinson: Jane's Submarines: War Beneath the Waves from 1776 to the Present Day. Londyn: HarperCollins, 2001, s. 44. ISBN 978-0-00-710558-8. (ang.)
  • Innes McCartney: British Submarines of World War I. Oxford: Osprey Publishing Ltd., 2008. ISBN 978-1-84603-334-6. (ang.)
  • J. J. Colledge, Ben Warlow: Ships of the Royal Navy, The Complete Record of all Fighting Ships of the Royal Navy from the 15th Century to the Present. Londyn: Chatham Publishing Ltd., 2006. ISBN 1-86176-281-X. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]