HMS Engadine (1914)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HMS Engadine
HMS "Engadine"
HMS "Engadine"
Klasa okręt-baza wodnosamolotów
Historia
Stocznia William Denny and Brothers
Położenie stępki 1910
Wodowanie 23 września 1911
 Wielka Brytania
Nazwa SS "Engadine"
Wejście do służby 1911
Wycofanie ze służby 1914
 Royal Navy
Nazwa HMS "Engadine"
Wejście do służby 13 sierpnia 1914
Wycofanie ze służby listopad 1919
 Wielka Brytania
Nazwa SS "Engadine"
Wejście do służby 1930
Wycofanie ze służby 1933
 Stany Zjednoczone
Nazwa SS "Corregidor"
Wejście do służby 1933
Wycofanie ze służby 17 grudnia 1941
Los okrętu zatopiony przez minę morską
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1676 t
Długość 96 m
Szerokość 12 m
Zanurzenie 4,9 m
Prędkość 21 węzłów (39 km/h)
Załoga 250 oficerów i marynarzy
Napęd
turbiny parowe o mocy łącznej 6000 shp, potrójna śruba
Uzbrojenie
4 x 12-funtowe działa artyleryjskie
2 x 3-funtowe działa artyleryjskie
1 x 2-funtowe działo przeciwlotnicze dodane w 1915 roku
Wyposażenie lotnicze
4–6 wodnosamolotów Short 184
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

HMS Engadineokręt-baza wodnosamolotów, który służył podczas I wojny światowej. Okręt został oryginalnie zbudowany jako prom pływający na linii FolkestoneBuologne przez William Denny and Brothers, zwodowany 23 września 1911 roku i nazwany imieniem doliny Engadyna w Szwajcarii. "Engadine" został przejęty przez Royal Navy w 1914 roku, a następnie zmodernizowany. Podczas budowy wymieniono rufowe kominy na dźwigi i hangar, dzięki czemu "Engadine" mógł przenosić cztery wodnosamoloty Short 184. Okręt nie posiadał jednak pokładu startowego; samoloty były spuszczane na dół do morza w celu wystartowania, a następnie podnoszone z wody po wylądowaniu.

Jego samoloty brały udział w nalocie na Cuxhaven w dniu Bożego Narodzenia w 1914 roku. Podczas bitwy jutlandzkiej jeden z jego wodnosamolotów, pilotowany przez porucznika Fredericka S. Rutlanda i jego obsarwatora G.S. Trewina, przeprowadził zwiad powietrzny niemieckiej floty. Był to pierwszy przypadek w historii, kiedy samolot przeprowadził zwiad nieprzyjacielskiej floty w akcji. Pod koniec bitwy "Engadine" uratował załogę uszkodzonego HMS "Warrior", przed wzieciem go na hol. W późniejszym okresie wojny "Engadine" służył na Morzu Śródziemnym.

W grudniu 1919 roku został sprzedany z powrotem do swoich pierwotnych właścicieli – South Eastern and Chatham Railway.

W 1941 roku nazwa okrętu została zmieniona na SS "Corregidor" i służył na Filipinach. 17 grudnia 1941 roku okręt, mający na swoim pokładzie 1200 pasażerów uciekających z Manili, został zatopiony w pobliżu Corregidoru przez minę, najprawdopodobniej położoną przez japoński okręt podwodny I-124. Amerykanskie kutry typu PT PT-32, PT-34 i PT-35 uratowały 282 rozbitków, z których 7 zmarło później w wyniku odniesionych ran[1].

Przypisy

  1. Rozdział III: 1941. W: Robert Cressman: The Official Chronology of the U.S. Navy in World War II. Annapolis: Naval Institute Press, 2000. ISBN 978-1-55750-149-3. OCLC 41977179. [dostęp 22 czerwca 2012].

Bibliografia [edytuj]