HMS Gnat (1916)
| HMS Gnat | |
HMS "Gnat" na wodach chińskich, 1922 |
|
| Historia | |
| Stocznia | Barclay Curie w Clyde |
| Wodowanie | 3 grudnia 1915[1] |
| Wejście do służby | 1916(?) |
| Wycofanie ze służby | 1944 |
| Los okrętu | złomowany po 1949 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | 645 t |
| Długość | 72,4 m |
| Szerokość | 11 m |
| Zanurzenie | 1,2 m |
| Prędkość | 14 węzłów (projektowa) 18 węzłów (na próbach)[2] |
| Załoga | 53[3] |
| Napęd | |
| 2 maszyny parowe potrójnego rozprężania o mocy indykowanej 2000 KM, 2 śruby, 2 kotły Yarrow[3] | |
| Uzbrojenie | |
| 2 działa 152 mm 2 działa 76 mm 6 karabinów maszynowych (stan początkowy)[3] |
|
HMS Gnat – brytyjska kanonierka rzeczna typu Insect (nazywanego także "dużymi kanonierkami chińskimi" - ang. Large China Gunboats), z okresu obu wojen światowych. Był to czwarty okręt o tej nazwie (pol. komar).
Zbudowana razem z bliźniaczymi jednostkami na podstawie zamówienia z lutego 1915, dla patrolowania Dunaju w czasie I wojny światowej, ostatecznie nie trafiła tam podczas wojny, podobnie jak inne jednostki jej typu. Po ukończeniu, została w 1916 przeholowana do Zatoki Perskiej[3]. Później w 1920 została przebazowana do Chin, by służyć do patrolowania rzeki Jangcy i ochrony tam brytyjskich interesów.
Spis treści |
Służba podczas II wojny światowej [edytuj]
Po wybuchu II wojny światowej kanonierka została między wrześniem a grudniem 1939 dostosowana do zadań trałowania min. Następnie na przełomie 1940 roku została przeholowana na Morze Śródziemne, do Aleksandrii, gdzie dotarła w listopadzie. Dowódcą był wówczas kmdr ppor. (Lt Cdr) S.R.H. Davonport[4].
Od listopada 1940 wspierała natarcie brytyjskich wojsk lądowych 8. Armii w kierunku Tobruku, a 9 grudnia 1940 ostrzeliwała Tobruk (m.in. z monitorem HMS "Terror" i bliźniaczymi HMS "Aphis" i "Ladybird")[5]. W nocy 20/21 stycznia 1941 ponownie ostrzeliwała pozycje w Marsa el Shal koło Tobruku, z HMS "Terror" i "Ladybird"[6].
Kanonierka w kolejnych miesiącach w dalszym ciągu służyła bojowo na wschodnim Morzu Śródziemnym. Między innymi, nocami 9/10 i 10/11 kwietnia 1941 ostrzeliwała Bomba koło Derny wraz z HMS "Aphis", a 14 kwietnia pozycje wojsk koło Sollum. Tego dnia "Gnat" został uszkodzony przez niemieckie bombowce (1 zabity), lecz zdołał powrócił do Mersa Matruh[7]. W nocy 13/14 maja "Gnat" bombardował lotnisko w Gazali, a w dzień baterie artylerii w Tobruku[8].
W nocy 19/20 października 1941 "Gnat" ostrzeliwał niemiecką artylerię koło Tobruku. W drodze powrotnej 21 października o 4.45 kanonierka została storpedowana i poważnie uszkodzona przez okręt podwodny U-79 na północ od Bardii, na pozycji . Torpeda oderwała dziób, nie było ofiar w ludziach. Została następnie odholowana do Aleksandrii przez niszczyciel HMS "Griffin", pod osłoną "Jaguar", a następnie przez holownik "St. Monace". Do portu dotarła 23 października, lecz ostatecznie zrezygnowano z remontu (próby dospawania dziobu z bliźniaczej HMS "Cricket" były nieudane)[9].
Okręt osadzono następnie na mieliźnie koło Aleksandrii i używano jako baterię przeciwlotniczą, do 1944. W 1945 został sprzedany na złom w Aleksandrii[5].
Zobacz też [edytuj]
- Judy - maskotka-pies "Gnata"
Przypisy
- ↑ Data wodowania 3.12.1915 według Geoffrey B. Mason, HMS Gnat - Insect-class River Gunboat.
- ↑ Jane's Fighting Ships - 1924 Edition za www.hmsfalcon.com. [dostęp 24 września 2008].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Robert Gardiner (red.): Conway's All the World's Fighting Ships: 1906-1921, US Naval Institute Press, Annapolis, 1985, ISBN 0870219073, s.99-100
- ↑ Don Kindell, ROYAL, DOMINION and INDIAN NAVY SHIPS, JANUARY 1941, Part 2 of 2
- ↑ 5,0 5,1 Geoffrey B. Mason, HMS Gnat - Insect-class River Gunboat
- ↑ Don Kindell, NAVAL EVENTS, JANUARY 1941, Part 2 of 2
- ↑ Don Kindell, NAVAL EVENTS, APRIL 1941, Part 1 of 2
- ↑ Don Kindell, NAVAL EVENTS, MAY 1941, Part 1 of 2
- ↑ Don Kindell, NAVAL EVENTS, OCTOBER 1941, Part 2 of 2
Bibliografia [edytuj]
- Geoffrey B. Mason, HMS Gnat - Insect-class River Gunboat w serwisie naval-history.net (dostęp 17-9-2009)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- History of Yangtze River Patrol (ang.). [dostęp 24 września 2008].