HMS H52

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HMS H52
HMS H28 bliźniaczy do HMS H52
HMS H28 bliźniaczy do HMS H52
Historia
Stocznia Royal Navy Dockyard, Pembroke Dock
Położenie stępki 1 października 1917
Wodowanie 15 listopada 1918
 Royal Navy
Wejście do służby 1 września 1920
Wycofanie ze służby 9 listopada 1927
Los okrętu sprzedany i zatopiony
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 430 ton (wynurzony),
518 ton (zanurzony)
Długość 52,12 metry
Zanurzenie 4,67 metra
Napęd
silnik spalinowy diesel 480 KM, dwa silniki elektryczne po 620 KM
Prędkość 11,5 węzłów na powierzchni
9 węzłów zanurzony
Zasięg 1375 mil przy 10 węzłach
Uzbrojenie
1 działko QF 6 pounder Hotchkiss
Wyrzutnie torpedowe 4 wt kal. 533mm
Załoga 22

HMS H52 (pennant number – H52) – brytyjski okręt podwodny typu H. Zbudowany w latach 1917–1918 w Royal Navy Dockyard, Pembroke Dock na przedmieściach Pembroke. Okręt został zwodowany 15 listopada 1918 roku. Do służby w Royal Navy został przyjęty 1 września 1920 roku.

HMS H52 należał do serii okrętów typu H ze zmienioną konstrukcją. Po internowaniu części okrętów budowanych na zlecenie w Stanach Zjednoczonych zapadła decyzja o przeniesieniu produkcji do Wielkiej Brytanii. Od początku 1917 roku do końca 1920 roku w Vickers, Cammell Laird, Armstrong Whitworth, Beardmore oraz HM Dockyard wybudowano 23 okręty tego typu.

Okręt był wykorzystywany do ćwiczeń oraz testowania nowych technologii wprowadzanych w Royal Navy. W czasie jednego z rejsów zderzył się z innym brytyjskim okrętem. W wyniku kolizji uszkodzeniu uległa nadbudówka oraz peryskop. Prawdopodobnie z tego powodu okręt został wycofany ze służby jesienią 1927 roku, a 9 listopada 1927 sprzedany wytwórni filmowej New Era Productions[1]. Okręt został wykorzystany w niemym filmie Q-Ships z 1928 roku reżyserowanym przez Geoffreya Barkasa oraz Michaela Barringera. Po ucharakteryzowaniu na niemieckiego U-Boota został zatopiony 3 stycznia 1928 roku w okolicach latarni morskiej Eddystone u wybrzeży Devon. Wrak spoczywa na głębokości około 60 metrów.

Przypisy

  1. J. J. Colledge, Ben Warlow: Ships of the Royal Navy, The Complete Record of all Fighting Ships of the Royal Navy from the 15th Century to the Present. Casemate / Greenhill, 2010, s. 153. ISBN 978-1935149071. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Innes McCartney: Lost Patrols: Submarine Wrecks of the English Channel. Penzance: Periscope Publising Ltd., 2003, s. 45–46. ISBN 1-9004381-04-9. (ang.)
  • Innes McCartney: British Submarines of World War I. Oxford: Osprey Publishing Ltd., 2008, s. 13–16. ISBN 978-1-84603-334-6. (ang.)
  • J. J. Colledge, Ben Warlow: Ships of the Royal Navy, The Complete Record of all Fighting Ships of the Royal Navy from the 15th Century to the Present. Londyn: Chatham Publishing Ltd., 2006, s. 153. ISBN 1-86176-281-X. (ang.)
  • Robert Hutchinson: Jane's Submarines: War Beneath the Waves from 1776 to the Present Day. Londyn: HarperCollins, 2001, s. 48–49. ISBN 978-0-00-710558-8. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]