HMS Manica
| HMS „Manica” | |
 HMS „Manica” z balonem |
|
| Historia | |
| Wodowanie | 1900 |
 Wielka Brytania |
|
| Nazwa | SS „Manica” |
| Wycofanie ze służby | 1915 |
 Royal Navy |
|
| Nazwa | HMS „Manica” (do 1917) HMS „Huntball” |
| Wejście do służby | 1915 |
| Wycofanie ze służby | 1918 |
| Wielka Brytania |
|
| Nazwa | SS „Phorus” |
| Wejście do służby | 1919 |
| Wycofanie ze służby | 1931 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | 4120 t |
| Długość | 110 m |
| Szerokość | 14,3 m |
| Zanurzenie | 7,9 m |
| Prędkość | 12 węzłów |
| Napęd | |
| 1 maszyna parowa potrójnego rozprężania, 1 śruba | |
| Uzbrojenie | |
| zobacz w tekście | |
| Wyposażenie lotnicze | |
| jeden balon jeden wodnosamolot |
|
HMS Manica – okręt balonowy należący do Royal Navy, wziął udział w bitwie o Gallipoli w 1915.
Wodowany w 1900 statek towarowy SS „Manica” został wynajęty przez Admiralicję 11 marca 1915 (zakupiono go od armatora Ellerman & Bucknall Steamship Company później w tym samym roku) w celu przerobienia go na okręt balonowy mający wspomóc flotę angielską w operacjach w Cieśninie Dardanelskiej. Okręt został przebudowany w pospiechu w stoczni H Grayson & Company w Birkenhead, gdzie został uzbrojony w pojedynczą armatę 12-funtową (76 mm) i pojedynczą armatę przeciwlotniczą 3-funtową (47 mm), skonstruowano na nim drewnianą platformę balonową i wyposażony go w sprzęt do obsługi balonu. Od 9 kwietnia do połowy września „Manica” brał udział w bitwie o Gallipoli, wypuszczany z jego pokładu balon na uwięzi służył do obserwacji ruchów nieprzyjaciela i kierowania ogniem[1].
Po powrocie do Wielkiej Brytanii okręt skierowano do stoczni Cammell, Laird and Company gdzie przebudowano platformę balonową, między innymi obudowując ją wysokimi ścianami, wzmocniono uzbrojenie przeciwlotnicze dwoma pojedynczymi armatami 6-funtowymi (57 mm) i wyposażono go w wodnosamolot oraz warsztat naprawczy. Po remoncie okręt został wysłany do Zanzibaru gdzie dotarł w kwietniu 1916, gdzie służy do maja 1917, sugerowano przebudowę okrętu na bazę wodnosamolotów, ale ostatecznie został on wycofany ze służby 20 sierpnia 1917 i przemianowany na „Huntball” służył jako węglowiec do czerwca 1918[2].
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- R.D. Layman: Before the aircraft carrier the development of aviation vessels, 1849-1922. London Conway Maritime 1989. ISBN 0-85177-516-0.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- The First Kite-balloon Ship. [dostęp 2010-11-15].
