HMS Nelson (1927)
| HMS Nelson | |
 |
|
| Historia | |
| Stocznia | W.G. Armstrong, Newcastle |
| Położenie stępki | 28 grudnia 1922 |
| Wodowanie | 2 września 1925 |
 Royal Navy |
|
| Wejście do służby | 10 września 1927 |
| Wycofanie ze służby | luty 1948 |
| Los okrętu | złomowany 1949 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | standardowa: 33 950 t pełna: 38 000 t |
| Długość | 216,4 m |
| Szerokość | 32,3 m |
| Zanurzenie | 9,1-9,6 m |
| Prędkość | 23,5 węzłów |
| Zasięg | 14300 mil morskich przy prędkości 12 węzłów |
| Załoga | 1361-1640 |
| Napęd | |
| 8 kotłów opalanych olejem opałowym, 2 zespoły turbin parowych napędzających 2 śruby | |
| Uzbrojenie | |
| 9 dział 406 mm 12 dział 152 mm 6 dział 120 mm 16-24 dział 40 mm (od 1943 r. 48 dział 40mm, od 1944 r. 64 działa 40mm 8-16 wkm 12,7 mm (od 1943 r. 61-64 działka 20mm |
|
| Wyposażenie lotnicze | |
| 3 samoloty rozpoznawcze (do1943) | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
HMS Nelson – brytyjski pancernik typu Nelson. Jego bliźniaczym okrętem była jednostka HMS "Rodney".
Historia [edytuj]
HMS "Nelson" został zbudowany w stoczni W.G Armstrong w Newcastle. Wodowanie okrętu miało miejsce 2 września 1925, a oddanie do służby w Royal Navy 10 września 1927. "Nelson" zaczynał swoją karierę w Home Fleet i operował przede wszystkim na Atlantyku.
Po wybuchu II wojny światowej okręt został skierowany w okolice Szetlandów. Pod koniec września 1939 r. uczestniczył w akcji ratowania uszkodzonego brytyjskiego okrętu podwodnego. Na początku października razem z bliźniaczym HMS "Rodney" usiłował przechwycić na Morzu Północnym niemiecki pancernik "Gneisenau". Miesiąc później znowu poszukiwał tego okrętu, który tym razem operował z bratem bliźniakiem "Scharnhorstem" i planował wydostać się na Atlantyk, aby paraliżować alianckie szlaki żeglugowe. Niedługo potem HMS "Nelson" wszedł na minę postawioną przez U-31, co wykluczyło go z akcji do sierpnia 1940 r. Po naprawie zdążył jeszcze wziąć udział w kampanii norweskiej (osłaniał lotniskowiec HMS "Furious"). Począwszy od 13 września, razem z bliźniakiem, stacjonował u południowych wybrzeży Anglii na wypadek niemieckiej inwazji. W styczniu 1941 r. znowu szukał duetu "Scharnhorst" – "Gneisenau". W lipcu 1941 r. razem z HMS "Rodney" operował na Morzu Śródziemnym, ochraniał m.in. konwój na Maltę. Podczas tej akcji otrzymał trafienie torpedą, co spowodowało przerwę w działaniach bojowych do kwietnia 1942 r. Pod koniec sierpnia 1942 r. ponownie operował z bliźniakiem na Morzu Śródziemnym, osłaniał konwoje na Maltę, a w listopadzie lądowanie aliantów w Afryce Północnej (operacja Torch). W lipcu 1943 r. razem z HMS "Rodney", HMS "Warspite" i HMS "Valiant" wchodził w skład jednego z ugrupowań, które ubezpieczały desant na Sycylię (operacja Husky). Następnie uczestniczył w ostrzeliwaniu rejonu Reggio i patrolował zatokę Salerno (są to dwa miejsca gdzie wojska alianckie wylądowały na "włoskim bucie"). Na przełomie 1943/44 okręt przechodził mały remont, a w czerwcu 1944 r. ostrzeliwał cele w Normandii. W czasie tego zadania wpadł na minę i ponownie musiał być remontowany, tym razem w USA. Po powrocie do Wielkiej Brytanii w 1945 r. wysłano go na Pacyfik, gdzie brał udział w operacji na Malajach. Do metropolii powrócił w listopadzie.
Po II wojnie światowej, od sierpnia 1946 r. do lutego 1948 r. służył jako okręt szkolny, a następnie jako okręt-cel. Złomowano go w 1949 r.
Bibliografia [edytuj]
- Cezary Szoszkiewicz, "Pancerniki II wojny światowej cz.II"
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||
