HMS Templar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HMS Templar (P316)
HMS Templar (P316)
Klasa okręt podwodny
Historia
Stocznia Vickers Armstrong, Barrow
Położenie stępki 28 grudnia 1941
Wodowanie 26 października 1942
 Royal Navy
Wejście do służby 15 lutego 1943
Los okrętu zatopiony jako cel w 1954
złomowany w lipcu 1959
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

1290 długich ton
1560 długich ton
Długość 84,28 m
Szerokość 7,77 m
zanurzenie:dziób: 3,89m
rufa: 4,45 m
Zanurzenie testowe 91 m (300 stóp)
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

15,5 węzła
9 węzłów
Napęd
2 silniki diesla: 2 x 2500 KM (1,86 MW)
2 silniki elektryczne: 2 x 1450 KM (1,08 MW)
Zasięg na powierzchni 4500 mil morskich przy prędkości 11 węzłów
Wyrzutnie torpedowe 6 dziobowych wewnętrznych wyrzutni torped
2 zewnętrzne dziobowe wyrzutnie torped
2 zewnętrzne wyrzutnie torped na śródokręciu obrócone w kierunku rufy
1 zewnętrzna rufowa wyrzutnia torped
Uzbrojenie
6 zapasowych torped
1 działo kal. 100 mm
3 przeciwlotnicze karabiny maszynowe
Załoga 61

HMS Templar (P316) - brytyjski okręt podwodny należący do trzeciej grupy jednostek typu T. Został zbudowany jako P316 w Vickers Armstrong w Barrow. Zwodowano go 26 października 1942 roku. Jak dotychczas był jedynym okrętem Royal Navy noszącym nazwę "Templar".

Słuzba[edytuj | edytuj kod]

"Templar" przez większość służby wojennej operował na Dalekim Wschodzie. W styczniu 1944 roku w cieśninie Malakka storpedował i uszkodził krążownik lekki "Kitakami". W czerwcu 1944 roku na północ od Sumatry nieskutecznie atakował niemiecki okręt podwodny U-1062.

Okręt przetrwał wojnę i pozostał w służbie, uczestniczył m.in. w operacji Deadlight - zatapianiu zdobycznych U-Bootów. Został użyty jako okręt-cel w Loch Striven (Szkocja) w 1954 roku. Podniesiony z dna 4 grudnia 1958 roku, 19 lipca 1959 roku dotarł do Troon (Szkocja) w celu zezłomowania[1].

Przypisy

  1. HMS Templar, Uboat.net

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]