HMS Tudor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HMS Tudor (P326)
HMS Tudor (P326)
HMS Tudor (P326)
Klasa okręt podwodny
Historia
Stocznia Devonport Dockyard
Położenie stępki 20 września 1941
Wodowanie 23 września 1942
 Royal Navy
Wejście do służby 16 stycznia 1944
Los okrętu złomowany we wrześniu 1962
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

1290 długich ton
1560 długich ton
Długość 84,28 m
Szerokość 7,77 m
zanurzenie:dziób: 3,89m
rufa: 4,45 m
Zanurzenie testowe 91 m (300 stóp)
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

15,5 węzła
9 węzłów
Napęd
2 silniki diesla: 2 x 2500 KM (1,86 MW)
2 silniki elektryczne: 2 x 1450 KM (1,08 MW)
Zasięg na powierzchni 4500 mil morskich przy prędkości 11 węzłów
Wyrzutnie torpedowe 6 dziobowych wewnętrznych wyrzutni torped
2 zewnętrzne dziobowe wyrzutnie torped
2 zewnętrzne wyrzutnie torped na śródokręciu obrócone w kierunku rufy
1 zewnętrzna rufowa wyrzutnia torped
Uzbrojenie
6 zapasowych torped
1 działo kal. 100 mm
3 przeciwlotnicze karabiny maszynowe
Załoga 61

HMS Tudor - brytyjski okręt podwodny należący do trzeciej grupy brytyjskich okrętów podwodnych typu T. Został zbudowany jako P326 w stoczni Devonport Dockyard. Zwodowano go 23 września 1942. Jak dotychczas był jedynym okrętem Royal Navy noszącym tę nazwę, która pochodziła od dynastii Tudorów lub okresu Tudorów.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Okręt służył na Dalekim Wschodzie przez większość wojny. Zatopił tam pięć japońskich jednostek żaglowych, cztery japońskie statki przybrzeżne oraz inną jedną jednostkę japońską. Zatopił także niezidentyfikowany statek żaglowy na północ od Sumatry.

Przetrwał wojnę i był dalej w służbie. Sprzedany na złom 1 lipca 1963 i złomowany w Faslane[1].

Przypisy

  1. HMS Tudor na stronie uboat.net. [dostęp 2010-12-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]