HMS Vanguard (1946)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HMS Vanguard
HMS Vanguard
Historia
Stocznia John Brown & Company Clydebank
Położenie stępki 2 października 1941
Wodowanie 30 listopada 1944
 Royal Navy
Wejście do służby 9 sierpnia 1946
Wycofanie ze służby 9 października 1959
Los okrętu złomowany 1960
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 46 000 t
pełna: 48 500 t
Długość 246 m
Szerokość 32,8 m
Zanurzenie 9,3 m
Prędkość 30 węzłów
Załoga 1500
Napęd
turbiny Parsonsa o mocy 130 000 KM napędzające 4 śruby
Uzbrojenie
8 dział 381 mm
16 dział 133 mm
54 działa 40 mm

HMS Vanguardbrytyjski pancernik, który wszedł do służby po II wojnie światowej. Był to ostatni i największy z brytyjskich pancerników.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1939 w związku z napiętą sytuacją międzynarodową w Wielkiej Brytanii pojawiła się propozycja aby pozostające od 1925 w magazynach wieże artylerii głównej, zdjęte z krążowników HMS "Courageous" i HMS "Glorious", zamontować na nowym pancerniku. Początkowo planowano zainstalować te wieże na kadłubie King George V wyposażonym w siłownię zaprojektowaną dla planowanych pancerników typu Lion.

Ostatecznie podjęto decyzję o budowie nowego typu szybkiego pancernika wyposażonego w siłownię zaprojektowaną dla jednostek typu Lion. Zamówienie na budowę okrętu zostało złożone 14 marca 1941 w stoczni John Brown & Company Clydebank. Położenie stępki miało miejsce 2 października 1941. Początkowo prace na okręcie traktowano priorytetowo i prowadzono je kosztem innych projektów. Tempo prac uległo spowolnieniu w momencie utraty znaczenia pancerników na rzecz lotniskowców.

Na konstrukcję okrętu znaczny wpływ wywarły doświadczenia bojowe zdobyte przez inne pancerniki Royal Navy. Np. pionowe szyby ewakuacyjne wprowadzono po zatopieniu przez japońskie lotnictwo pancernika HMS "Prince of Wales".

Wodowanie "Vanguarda" miało miejsce 30 listopada 1944, wejście do służby 9 sierpnia 1946. Matką chrzestną była późniejsza królowa Elżbieta II.

W lutym 1947 okręt udał się w rejs do RPA z królem Jerzym VI na pokładzie. W 1949 okręt przydzielono do floty śródziemnomorskiej a następnie do eskadry szkolnej Home Fleet, gdzie pełnił funkcję okrętu flagowego. W tym czasie planowano jego przebudowę na okręt rakietowy jednak ostatecznie zrezygnowano z tego projektu. Okręt wycofano ze służby 9 października 1959 i sprzedano na złom w 1960. Złomowanie okrętu zakończyło się w 1961.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Artyleria główna okrętu (a także proces jej ładowania) jest widoczna w filmie "Sink the Bismarck!" gdzie "grała rolę" artylerii głównej krążownika liniowego "Hood"[1].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]