HSK Widder

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HSK Widder
Historia
Stocznia Howaldtswerke, Kilonia
Wodowanie 1930
 Kriegsmarine
Wejście do służby 9 grudnia 1939
Los okrętu wycofany ze służby w 1941
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 16 800 (7851 BRT)
Długość 152 m
Szerokość 18,2 m
Zanurzenie 8,3 m
Napęd
1 turbina parowa, 4 kotły; 6200HP
Prędkość 14 węzłów
Zasięg 34,000 mil morskich przy prędkości 10 węzłów
Uzbrojenie
6x150mm
1x75mm
1xII 37mm
2xII 20mm
4 wyrzutnie torped
92 miny
Wyposażenie lotnicze
2xHe114B
Załoga 364
Wcześniejsza nazwa Neumark

HSK Widder (HSK3, "Schiff 21") – niemiecki krążownik pomocniczy (rajder) Kriegsmarine okresu II wojny światowej. Royal Navy nadało mu nazwę Raider D.

Pierwsza faza służby[edytuj | edytuj kod]

Budowany dla HAPAG (Hamburg America Line) w Howaldtswerke w Kilonii został zwodowany w 1930 roku jako frachtowiec "Neumark". Zarekwirowany przez Kriegsmarine, został przerobiony do użycia jako rajder stoczni Blohm und Voss zimą 1939 roku. Wszedł do służby jako krążownik pomocniczy "Widder" 9 grudnia tego roku. W swój jedyny rejs wypłynął w maju 1940 roku.

Rejs bojowy[edytuj | edytuj kod]

"Widder" wyruszył jako część pierwszej fali niemieckich rajderów; dowódcą był Korvettenkapitän (później Fregattenkapitän) Helmuth von Ruckteschell.

Okręt opuścił Niemcy 6 maja, przepłynął przez Cieśninę Duńską i udał się do swojego regionu patrolowania na Atlantyku. Przez ponad 5 i pół miesiąca przechwycił i zatopił 10 statków o łącznej pojemności 58 644 BRT).

Po zakończeniu misji wrócił do okupowanej Francji 31 października 1940 roku.

Dalsza służba[edytuj | edytuj kod]

Oceniony jako nieprzydatny do roli rajdera "Widder" został przechrzczony na "Neumark" i używany jako okręt warsztatowy w Norwegii. Po wojnie został oddany Wielkiej Brytanii, gdzie służył jako "Ulysses". Odsprzedany w 1950 roku do Niemiec jako "Fechenheim", został zniszczony w pobliżu Bergen w 1955 roku.

Był jedynym niemieckim krążownikiem pomocniczym, który przetrwał wojnę. Jego dowódca Kapitän zur See Helmuth von Ruckteschell był jednym z dwóch niemieckich oficerów marynarki skazanych za zbrodnie wojenne.

Zatopione jednostki[edytuj | edytuj kod]

  • 13.06.1940 "British Petrol" 6 891 BRT
  • 26.06.1940 "Krosfonn" 9 323 BRT
  • 10.07.1940 "Davisian" 6 433 BRT
  • 13.07.1940 "King John" 5 228 BRT
  • 04.08.1940 "Beaulieu" 6 114 BRT
  • 08.08.1940 "Oostplein" 5 059 BRT
  • 10.08.1940 "Killoran" 1 817 BRT
  • 21.08.1940 "Anglo-Saxon" 5 596 BRT
  • 02.08.1940 "Cymbeline" 6 317 BRT
  • 08.09.1940 "Antonios Chandros" 5 866 BRT

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]