Haakon Sigurdsson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Obraz Christiana Krohga przedstawiający Haakona Sigurdssona

Haakon Sigurdsson Jarl, staronord. Hákon Sigurðsson, norw. Håkon Sigurdsson (zm. 995) – syn Sigurda Haakonssona, jarl norweskiego regionu Lade i faktyczny władca norweski w latach 976-995.

Haakon został władcą, po śmierci swojego ojca, zamordowanego przez króla Haralda II w 961.

Harald II został zamordowany w 971. Po jego śmierci, Haakon Jarl rządził Norwegią jako wasal Haralda Sinozębego, jednak w rzeczywistości, posiadał nieograniczoną władzę w królestwie. W czasie swoich rządów dokonał ataku na Götalandię, gdzie zamordował tamtejszego władcę Jarla Ottara.

Haakon był gorliwym wyznawcą nordyckich bóstw i kiedy około roku 975, Harald Sinozęby próbował siłą dokonać na nim chrystianizacji, Haakon zerwał posłuszeństwo wobec Danii. Duński atak został odparty w 986 podczas bitwy pod Hjörungavágr.

W 995 do Norwegii powrócił prawnuk Haralda I PięknowłosegoOlaf I Tryggvason. W tym czasie, Haakon szybko utracił poparcie w społeczeństwie i został zamordowany[1] przez swojego przyjaciela i jednocześnie podwładnego Þormóðra Karkra. Jego dwaj synowie Eryk i Sven uciekli do Szwecji.

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Cesarstwo Niemieckie - Arabowie na półwyspie pirenejskim. T. 17. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 124. ISBN 978-83-7425-697-1.


Poprzednik
Harald Sinozęby
Coat of arms of Norway.svg de facto władca Norwegii
976-995
Coat of arms of Norway.svg Następca
Olaf I Tryggvason