Papryka habanero

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Habanero)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Habanero
Owoc papryki habanero
Owoc papryki habanero
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd psiankowce
Rodzina psiankowate
Rodzaj papryka
Gatunek papryka habanero
Nazwa systematyczna
Capsicum chinense Jacq.
Hort. bot. vindob. 3:38, t. 67. 1777
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
'Habanero Chocolate'

Papryka habanero (Capsicum chinense), zwyczajowo nazywana habanero – jeden z gatunków papryki o owocach należących do najbardziej pikantnych i ostrych w smaku. Jak inne gatunki papryki pochodzi z Ameryki Południowej, z rejonu Amazonii (Brazylia, Kolumbia)[2]. Po odkryciu Ameryki gatunek szeroko rozpowszechnił się w uprawie i gdy botanicy w XVII wieku opisali go po raz pierwszy, mylnie uznali za ojczyznę Chiny (stąd nazwa naukowa). Wbrew nazwie "habanero" (jęz. hiszp. pochodzący z Hawany), rośliny z tego gatunku rzadko występują na Kubie. Uprawiane są głównie na półwyspie Jukatan w Meksyku (żółte i pomarańczowe odmiany) oraz na Karaibach (czerwone).

Morfologia i biologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina osiąga do 120 cm wysokości. W porównaniu z innymi gatunkami papryki ma szerokie liście i zwykle zielonkawe, małe kwiaty.
Owoce
Mają długość 2,5-6 cm i szerokość ok. 2,5 cm. Niedojrzałe owoce są zielone, dojrzałe w zależności od odmiany żółte, pomarańczowe, czerwone albo brązowe. Owoce w smaku przypominają morele, ale ze względu na wyjątkową ostrość nie nadają się do spożycia w surowym stanie dla większości ludzi. Jeżeli sok z habanero znajdzie się na naszych rękach, w żadnym wypadku nie wolno dotykać nimi oczu, twarzy ani genitaliów. Ręce należy obficie natrzeć olejem a następnie dokładnie umyć.

Odmiany[edytuj | edytuj kod]

Nazwą Habanero określa się wszystkie odmiany gatunku Capsicum chinense, których istnieje duża różnorodność ze względu na formę, kolory i rozmiary owoców. W ostatnim czasie pojawiło się sporo nowych odmian, hodowanych dla uzyskania szczególnych właściwości.

Najważniejsze z nich to:

  • Red Savina, osiągająca do 577 000 jednostek Scoville'a i uważana przez długi czas za najostrzejszą paprykę Świata (w rzeczywistości najostrzejsza jest Trinidad Scorpion Butch T[3]). Podobnej ostrości pomarańczowa odmiana Francisca pochodzi od tego samego hodowcy.
  • 'Habanero Chocolate' albo 'Brown Habanero' o intensywnie brązowym kolorze, wyglądająca jak z czekolady.
  • Odmiany zachowujące typowy "owocowy" smak Habanero, ale bez jego ekstremalnej ostrości, np. 'Habanero St. Lucia Island', 'NuMex Suave' i 'Aji Dulce'.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina przyprawowa. Habanero należy do najostrzejszych papryk. Ostrość wynika z wysokiej koncentracji kapsaicyny – w gnieździe nasiennym może ona wynosić nawet 1500 ppm (kapsaicyna jest już w koncentracji 0,5 ppm w roztworze wodnym odczuwalna jako ostra). Ostrość habanero w jednostkach Scoville'a wynosi 100.000 – 500.000. Smak jest „owocowo-tropikalny“, przypomina morele lub brzoskwinie. W Brazylii i Peru habanero jest elementem tradycyjnej kuchni.
  • Sztuka kulinarna. Owoce nadają się na przyprawę do wszystkich potraw, w których można je „rozcieńczyć“ – a więc do sosów, zup, półpłynnych potraw jak gulasz, chilli con carne lub bigos, do potraw z mięsa mielonego, a także do słodkich przetworów, np. dżemów i ciast. W tym celu należy je najpierw drobno posiekać, w miarę możliwości unikając kontaktu ze skórą (używać rękawiczek ochronnych lub przytrzymać paprykę widelcem). Następnie, ze względu na dobrą rozpuszczalność kapsaicyny w tłuszczach i alkoholu, dobrze jest wrzucić je na ok. godzinę (lub dłużej) do ciepłego oleju lub wódki, rumu itp., a potem połączyć wszystko z potrawą. Jeżeli nie mamy doświadczenia z papryką habanero, jeden owoc wystarcza na co najmniej 1,5 kg potrawy – wtedy nie należy już dodawać innych ostrych przypraw.
  • Roślina ozdobna. Niektóre odmiany o jaskrawoczerownych owocach bywają u nas uprawiane jako ozdobne rośliny doniczkowe.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-13].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-06-18].
  3. Najostrzejsza papryka świata. [dostęp 2012-02-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]