Haghpat
Haghpat (orm.: Հաղպատ) – kompleks klasztorny z X-XIII w. w północnej Armenii. Założony za panowania króla Aszota III (952-977)[1]
Klasztor otoczony jest murem, składający się m.in. z czterech cerkwi, biblioteki oraz licznych płaskorzeźbionych płyt kamiennych zwanych chaczkarami. Największą świątynią w kompleksie była Nyszan, w której wnętrzu zachowały się freski z XIII w., a fasadę zdobi rzeźbiarska dekoracja. Miejscowe skryptorium i biblioteka odgrywały dużą i ważną rolę w ówczesnej kulturze. W zbiorach bibliotecznych zachowały się cenne zabytki piśmiennictwa oraz sztuki iluminatorskiej, m.in. tzw. ewangeliarz z Haghpat, zawierający scenę wjazdu Jezusa do Jerozolimy, z wyjątkowo realistycznie przedstawionym wyglądem miasta i jego mieszkańców.
W 1996 Haghpat został wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO (w 2000 wpis został rozszerzony o pobliski zespół klasztorny w Sanahin).
Przypisy
- ↑ Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona: Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza. T. 4. Oficyna Wydawnicza FOGRA, 2005, s. 538. ISBN 83-85719-85-7.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||
