Hakaru Hashimoto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hakaru Hashimoto
Hakaru Hashimoto, około 1912 roku
Hakaru Hashimoto, około 1912 roku
Data i miejsce urodzenia 5 maja 1881
Midau, Nishi-tsuge
Imię i nazwisko przy narodzeniu Hashimoto Hakaru (橋本策)
Data i miejsce śmierci 9 stycznia 1934
Okayama
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Hakaru Hashimoto (jap. 橋本策 Hashimoto Hakaru?, ur. 5 maja 1881, zm. 9 stycznia 1934) był japońskim chirurgiem epoki Meiji i epoki Taishō.

Hashimoto urodził się w wiosce Midau, Nishi-tsuge w prefekturze Mie (obecnie na terenie miasta Iga) jako trzeci syn wiejskiego lekarza. Dziadek Hakaru, Gen'i Hashimoto, również był znanym w okolicy lekarzem, znającym holenderską szkołę medycyny, praktykującym pod koniec epoki Edo. Hakaru zgodnie z tradycją rodzinną studiował medycynę na Uniwersytecie Kyushu w Fukuoka i ukończył studia w 1907 roku.

Hashimoto pozostał na Wydziale Medycyny swojej uczelni, specjalizując się z chirurgii u profesora Hayari Miyake, pierwszego japońskiego neurochirurga. Badał w tym czasie próbki tkanek gruczołu tarczowego i dokonał istotnego odkrycia nowego typu zapalenia tarczycy. W 1912 roku opublikował jego klasyczny opis. Choroba do dziś znana jest jako zapalenie tarczycy Hashimoto. Jego artykuł pt.: "Kōjō-sen rinpa-setsu shōteki henka-ni kansuru kenkyū hōkoku" ("Zur Kenntnis der lymphomatösen Veränderung der Schilddrüse (Struma lymphomatosa)") ukazał się w berlińskim periodyku Archiv für klinische Chirurgie[1].

Odkrycie Japończyka nie zyskało od razu uznania. Dopiero w latach 30. Graham i McCullagh przedstawili kolejne opisy choroby i upowszechnili termin Hashimoto's thyroiditis. W latach 50. eponim przyjął się w ojczyźnie Hashimoto, za sprawą dr. Hachinena Akity, który powrócił do Japonii po studiach w USA[2].

Trzy lata Hakaru Hashimoto spędził w Europie: na Uniwersytecie w Getyndze, gdzie uczył się patologii u profesora Kaufmana, a także w Londynie i Berlinie. Po wybuchu I wojny światowej uczony wrócił do Japonii i otworzył prywatną praktykę. Napisał prace poświęcone róży i drążącym ranom klatki piersiowej. Cztery lata po powrocie do Japonii ożenił się. Zmarł nagle w 1934 roku na dur brzuszny.

Tablica pamiątkowa poświęcona Hakaru Hashimoto na Uniwersytecie Kiusiu

Dr Hashimoto pamiętany był jako gorący wyznawca buddyzmu i miłośnik tradycyjnego japońskiego teatru[3].

Droga na osiedlu akademickim Maidashi Uniwersytetu Kyushu została nazwana na cześć Hashimoto. Portret chirurga znajduje się też w logo Japońskiego Towarzystwa Tarczycowego założonego w 1958 roku. Syn Hakaru Hashimoto, dr Kazuo Hashimoto, został wybrany w 1998 roku na honorowego członka Thyroid Federation International.

Przypisy

  1. Hashimoto H. Zur Kenntnis der lymphomatösen Veränderung der Schilddrüse (Struma lymphomatosa). „Archiv für klinische Chirurgie”. 97, s. 219-248, 1912. 
  2. Amino N, Tada H, Hidaka Y, Hashimoto K. Hashimoto's Disease and Dr. Hakaru Hashimoto. „Endocr J”. 49. 4, s. 393-7, 2002. PMID 12402969. 
  3. Barry G. Firkin, Judith A. Whitworth.Dictionary of medical eponyms. Informa Health Care, s. 170, 1996 ISBN 1-85070-333-7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Amino N, Tada H, Hidaka Y, Hashimoto K. Hashimoto's Disease and Dr. Hakaru Hashimoto. „Endocr J”. 49. 4, s. 393-7, 2002. PMID 12402969. 
  • Sawin CT. The heritage of Dr. Hakaru Hashimoto (1881-1934).. „Endocr J”. 49. 4, s. 399-403, 2002. PMID 12402970. 
  • Hashimoto K. My father and his teachers. „Endocr J”. 49. 4, s. 389-91, 2002. PMID 12402968. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]