Hala (botanika)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wysokogórskie hale na Ciemniaku w Tatrach
Obszar dawnej Hali Pyszna

Pojęcie hali ma dwa znaczenia:

Botanika[edytuj | edytuj kod]

Hala w rozumieniu botanicznym to zbiorowisko trawiaste charakterystyczne dla obszaru Alp i gór Europy Środkowej. Występowanie hal związane jest z piętrowym układem roślinności. W Tatrach hale występują w piętrze halnym, powyżej piętra kosówki (ok. 1800-2300 m n.p.m.). Ich roślinność stanowią charakterystyczne gatunki wysokogórskich traw, turzyc, roślin poduszkowych i rozetkowych, krzewinek (m.in. dębik ośmiopłatkowy, wierzba zielna), mchów i in. Na podłożu granitowym dominuje zespół situ skuciny i boimki dwurzędowej.

Pasterstwo w Karpatach[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Hale tatrzańskie.

Hala w rozumieniu pasterskim w Tatrach (polskich i słowackich) oznaczała cały, położony w górach obszar nadający się do wypasu i należący do jednego właściciela, lub grupy właścicieli, często też od niego brała swoją nazwę, np. Hala Goryczkowa, Hala Gąsienicowa. Oprócz właściwego piętra halnego powyżej kosodrzewiny hala obejmowała także polany, płaśnie, równie, upłazy, piarżyska, obszary zarośnięte kosodrzewiną, a nawet las znajdujący się na jej obszarze. Tak rozumiane hale sięgały od regla dolnego po szczyty gór. Np. Hala Upłaz ciągnęła się od wysokości nieco ponad 1000 m n.p.m. aż po szczyt Ciemniaka. Podobne też było znaczenie pojęcia hala w całych polskich i słowackich Karpatach.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Władysław Szafer: Tatrzański Park Narodowy. Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]