Halina Górska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Halina Górska
Data i miejsce urodzenia 4 maja 1898
Warszawa
Data i miejsce śmierci 4 czerwca 1942
Lwów
Zawód pisarka, działaczka polityczna
Wikicytaty Halina Górska w Wikicytatach

Halina Górska (ur. 4 maja 1898 w Warszawie, zm. 4 czerwca 1942 we Lwowie) – polska pisarka i lewicowa działaczka polityczna.

Pochodziła z lwowskiej rodziny Endelmanów. Ukończyła warszawską pensję pani Wereckiej. Od 1924 była związana z lwowskim środowiskiem literackim. Zadebiutowała we Lwowie w 1925 humoreską Mam mieszkanie opublikowaną w "Kurierze Lwowskim". W 1930 wydała baśń O księciu Gotfrydzie, Rycerzu Gwiazdy Wigilijnej. Przez wiele lat pracowała w lwowskiej rozgłośni radiowej prowadząc audycje młodzieżowe. Z jej inicjatywy w 1931 został utworzony "Związek Błękitnych", którego celem była działalność filantropijna. W 1933 wspólnie z T. Hollendrem i K. Kurylukiem założyła we Lwowie miesięcznik społeczno-kulturalny "Sygnały". Uczestniczyła też w wielu inicjatywach społecznych związanych z ruchem socjalistycznym. W latach 1935-1936 brała aktywny udział w walkach o "jednolity front", uczestniczyła w manifestacyjnym pogrzebie zabitego bezrobotnego robotnika Władysława Kozaka, wchodziła w skład delegacji Ligi Obrony Praw Człowieka i Obywatela, należała do współorganizatorów oraz uczestników Kongresu Pracowników Kultury w maju 1936 we Lwowie.

Po zajęciu Lwowa przez ZSRR we wrześniu 1939 podjęła aktywną współpracę z władzą sowiecką, naiwnie wierząc w skuteczność głoszonych haseł. 19 listopada 1939 roku była jedyną osobą, która wstrzymała się od głosu w czasie głosowania nad oświadczeniem pisarzy polskich, witającym przyłączenie Zachodniej Ukrainy do Ukrainy Radzieckiej[1]. Była współpracowniczką "Nowych Widnokręgów", które publikowało fragmenty jej powieści, tłumaczyła na język polski Matkę Gorkiego. 17 września 1940 roku wstąpiła do Związku Radzieckich Pisarzy Ukrainy[2]. . W czerwcu 1941 nie ewakuowała się z władzami sowieckimi, prawdopodobnie z powodu choroby męża. 19 września 1941 została aresztowana we Lwowie przez hitlerowców i rozstrzelana na Piaskach Łyczakowskich w czerwcu 1942.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • O Księciu Gotfrydzie Rycerzu Gwiazdy Wigilijnej (1930; opowiadania)
  • Nad czarną wodą (1931)
  • Chłopcy z ulic miasta (1934; lektura szkolna do 7 klasy za PRL-u)
  • Druga brama (1935)
  • Ślepe tory (1937)
  • Barak płonie (część 1. pt. Ślepy tor w 1937, część 2. pt. Ucieczki w 1939)

Przypisy

  1. Aleksander Wat „My Century”, s. 105
  2. Bohdan Urbankowski, Czerwona msza, czyli uśmiech Stalina, t. 1, Warszawa 1998, s. 123.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Prawdziwa historia Polaków : ilustrowane wypisy źródłowe 1939-194. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Rytm, 1999. ISBN 83-87893-33-1.