Halina Konopacka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Halina Konopacka
Konopacka Halina cropped.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1900
Rawa Mazowiecka, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 28 stycznia 1989
Daytona Beach, Stany Zjednoczone
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Halina Konopacka podczas rzutu dyskiem na igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie w 1928 roku.
Grób Haliny Konopackiej na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie

Halina Konopacka (ur. 26 lutego 1900 w Rawie Mazowieckiej, zm. 28 stycznia 1989 w Daytona Beach) – polska lekkoatletka, pierwsza polska złota medalistka olimpijska.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Halina Konopacka przygodę ze sportem rozpoczęła od narciarstwa. Przypadkiem trafiła do sekcji lekkoatletycznej, gdzie została wypatrzona przez trenera Baqueta. Rok później świętowała zdobycie mistrzostwa Polski w rzucie dyskiem i pchnięciu kulą. O jej wszechstronności sportowej może świadczyć 25 tytułów mistrzowskich zdobytych w kilku konkurencjach lekkoatletycznych. W czasie swojej sportowej kariery reprezentowała barwy klubu AZS Warszawa. Również znakomicie grała w piłkę ręczną, jeździła konno, "szalała za kierownicą automobilu". Po zakończeniu lekkoatletycznej kariery grała w tenisa w mikście z Czesławem Spychałą.

Jednym z najważniejszych wydarzeń w życiu zawodniczki (a także w historii sportu polskiego) były igrzyska olimpijskie w Amsterdamie w 1928 roku. 31 lipca Halina Konopacka ustanowiła rekord świata w rzucie dyskiem i zdobyła pierwszy złoty medal olimpijski dla Polski. Do końca swojej kariery nie została pokonana w rzucie dyskiem w żadnych zawodach. W 1931 roku wycofała się z czynnego życia sportowego. Komentatorzy sportowi dali jej przydomek 'Czerbieta', (zbitek słów: 'czerwona kobieta') gdyż zawsze występowała w czerwonym berecie.

Podobnie jak sport, Konopacką pochłaniało pisanie wierszy i malarstwo. Pisała w "Wiadomościach Literackich" i "Skamandrze". W 1929 r. wydany został zbiór jej wierszy "Któregoś dnia". Dużo także malowała podpisując obrazy pseudonimem Helen Georgie. Działała w strukturach sportowych, była członkinią Zarządu Międzynarodowej Federacji Sportów Kobiecych, prezesem Oddziału Warszawskiego Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej Kobiet. Aktywnie działała też w Polskim Ruchu Olimpijskim i Związku Polskich Związków Sportowych.

Gdy wybuchła II wojna światowa, towarzyszyła mężowi Ignacemu Matuszewskiemu przy ewakuacji złota Banku Polskiego do Francji, którą ten organizował i nadzorował. Po klęsce Francji (czerwiec 1940) wyjechała do USA (na Florydę).

Po wojnie odwiedziła Polskę trzykrotnie w 1958, 1970 i 1975 roku.[potrzebne źródło]

Zmarła na Florydzie w 1989, kilkanaście miesięcy później jej prochy spoczęły na warszawskim cmentarzu na Bródnie.

Laureatka Wielkiej Honorowej Nagrody Sportowej (1927 i 1928)[1].

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Uprawiała: rzut dyskiem, rzut oszczepem, pchnięcie kulą, skok wzwyż, skok w dal.

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Halina Konopacka została uznana za Miss Igrzysk w Amsterdamie[2].

  • Światowe Igrzyska Kobiet: 1926 r. – 1. m. w rzucie dyskiem, 3. m. w pchnięciu kulą oburącz, 5. m. w rzucie oszczepem oburącz, 1930 r. – 1. m. w rzucie dyskiem
  • trzykrotna rekordzistka świata w rzucie dyskiem: 1925 r. 31,22 m; 1927 r. 39,18; 1928 r. 39,62 m
  • 27-krotna Mistrzyni Polski w pchnięciu kulą, rzucie dyskiem, oszczepem, skoku wzwyż, 3-boju, 5-boju, sztafecie 4x75 m, 4x100 m, 4x200 m
  • 23-krotna rekordzistka Polski

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W 2000 roku w pierwszej edycji Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie odsłonięto Gwiazdę Haliny Konopackiej.

Uczniowie Gimnazjum nr 2 z rodzinnego miasta lekkoatletki wybrali ją na patronkę swojej szkoły.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Mała encyklopedia sport. T. 2. Warszawa: Sport i Turystyka, 1987, s. 604. ISBN 83-217-2564-3.
  2. BBC Polish.com

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]