Hammadydzi
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Hammadydzi, odgałęzienie Zirydów, byli berberyjską dynastią, która rządziła obszarem odpowiadającym mniej więcej współczesnej Algierii przez około półtora wieku (1008-1152), gdy osłabieni przez wtargnięcie Banu Hilal zostali zniszczeni przez Almohadów. Wkrótce po dojściu do władzy odrzucili doktrynę ismailizmu Fatymidów i powrócili do sunnizmu malickiego uznając Abbasydów za prawowitych kalifów.
Ich pierwszą stolicą było Bani Hammad. Gdy zostało zagrożone przez Banu Hilal przenieśli się do Bidżai (w 1090).
[edytuj] Władcy Hammadydów
- Hammad ibn Buluggin, 1008-1028
- al-Kaid ibn Hammad, 1028-1045
- Muhsin ibn Kaid, 1045-1046
- Buluggin ibn Muhammad ibn Hammad, 1046-1062
- an-Nasir ibn Alnas ibn Hammad, 1062-1088
- al-Mansur ibn Nasir, 1088-1105
- Badis ibn Mansur, 1105
- Abd al-Aziz ibn Mansur, 1105-1121
- Jahja ibn Abd al-Aziz, 1121-1152
[edytuj] Bibliografia
- F. Bocheński, Hammadydzi, w: Mały słownik kultury świata arabskiego, pod red. J. Bielawskiego, Warszawa 1971, s.187-188.
