Handley Page H.P.R. 7 Herald

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Handley Page H.P.R. 7 Herald
Handley Page H.P.R. 7 Herald
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Handley Page
Typ samolot pasażerski
Konstrukcja metalowa
Załoga 2
Historia
Data oblotu 11 marca 1958
Lata produkcji 1959 - 1968
Dane techniczne
Napęd 2 x Silnik turbośmigłowy Rolls-Royce Dart Mk.527
Moc 1425 kW każdy
Wymiary
Rozpiętość 28,91 m
Długość Series 100: 21,92 m
Series 200: 23,01 m
Wysokość 7,34 m
Powierzchnia nośna 82,31 m²
Masa
Własna 11 345 kg
Startowa 19 545 kg
Osiągi
Prędkość maks. 563 km/h
Prędkość przelotowa 443 km/h
Pułap 8 500 m
Zasięg 2 830 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
Series 100: 47
Series 200: 50
Series 600: 68
Użytkownicy
Siły zbrojne: Jordania Malezja
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Herald w City of Norwich Aviation Museum

Handley Page H.P.R. 7 Heraldbrytyjski, pasażerski samolot turbośmigłowy, wyprodukowany przez firmę Handley Page pod koniec lat 50. XX wieku. Wybudowano 50 egzemplarzy samolotu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prototyp G-AODE czterosilnikowego HPR-3

Po zakończeniu II wojny światowej w liniach lotniczych całego świata latały produkowane masowo podczas wojny samoloty Douglas DC-3. W 1952 roku w Handley Page skonstruowano samolot komunikacyjny krótkiego zasięgu, który miał zastąpić używane DC-3. Maszyna oznaczona jako HPR-3 Herald pierwotnie była projektem powstałym w firmie Miles Aircraft, kupionej przez Handley Page w 1948 roku. Nowy samolot był czterosilnikowym górnopłatem, napędzanym silnikami tłokowymi Alvis Leonidas Major o mocy 650 kW każdy z trójłopatowymi śmigłami. Prototyp HPR-3, z rejestracją G-AODE, wystartował do swojego pierwszego lotu 25 sierpnia 1955 roku. Niestety przy wzrastającej konkurencji ze strony samolotów z silnikami turbośmigłowymi, maszyna nie osiągnęła zakładanego sukcesu na rynku. W tej sytuacji konstruktorzy Handley Page zdecydowali się zastąpić cztery silniki tłokowe, dwoma silnikami turbośmigłowymi Rolls-Royce Dart, które doskonale sprawdzały się w eksploatacji np. na samolotach Vickers Viscount. Zmodyfikowano istniejący już prototyp HPR-3 zmieniając oznaczenie samolotu na HPR-7. Tak zmodyfikowany samolot po raz pierwszy wzniósł się w powietrze 11 marca 1958 roku. Drugi prototyp samolotu dołączył do prób w locie 17 grudnia 1958 roku. Pierwszy z zamówionych egzemplarzy dostarczono liniom lotniczym British European Airways, 30 października 1959 roku. Herald (początkowo po zamontowaniu silników Rolls-Royce Dart używano również nazwy Dart Herald) podobnie jak jego poprzednik nie odniósł sukcesu sprzedażowego. Rynek samolotów komunikacyjnych krótkiego zasięgu zdominowały głównie samoloty Fokker F-27 i inne samoloty turbośmigłowe.

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

  • Eastern Provincial Airways
  • Maritime Central Airways
  • Nordair
  • La Urraca
  • Europe Aero Service
  • Touraine Air Transport
  • Bavaria Fluggesellschaft
  • Aerovias
  • Arkia
  • Aerolinee Itavia
  • Alia Jordanian Airlines
  • Air Manila International
  • Globe Air
  • Far Eastern Air Transport
  • Air UK
  • Autair International Airlines
  • BAC Charter
  • BAC Express
  • British Air Ferries
  • British European Airways
  • British Island Airways
  • British Midland Airways
  • British United Island Airways
  • Channel Express
  • Court Line
  • Janes Aviation
  • Jersey Airlines
  • South East Air
  • MMM Aero Service
  • SADIA SA Transportes Aereos

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • Series 100 - pierwsza podstawowa wersja samolotu wyposażona w silniki Rolls-Royce Dart Mk.527 z czterołopatowymi śmigłami Rotol, mogąca przewozić maksymalnie 47 pasażerów.
  • Series 200 - wersja, w której przednia część kadłuba została wydłużona o 1,07 m, umożliwiło to zwiększenie liczby foteli do 56.
  • Series 300 - zmodyfikowana pod kątem użytkowania w Stanach Zjednoczonych wersja 200.
  • Series 400 - zmilitaryzowana wersja Series 200, przystosowana do przewozu 50 żołnierzy lub ich odpowiednika wagowego w ładunku.
  • Series 500 - projektowana wersja transportowa z mocniejszymi silnikami Rolls-Royce Dart o skróconej drodze lądowania. Nie weszła do produkcji.
  • Series 600 - wersja, w której przednia część kadłuba została wydłużona o 1,53 m, umożliwiło to zwiększenie liczby foteli do 68. Silniki Rolls-Royce Dart Mk. 532/9 o mocy 1506 kW każdy.
  • Series 700 - wersja z silnikami Rolls-Royce Dart Mk. 532/9, podobnie jak w wersji Series 600 ale bez wydłużonego kadłuba.
  • Series 800 - zmilitaryzowana wersja Series 700.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Herald był dwusilnikowym, wolnonośnym górnopłatem o konstrukcji metalowej. Samolot przystosowany był do operowania z lotnisk o gruntowej nawierzchni w różnych warunkach klimatycznych. Podwozie chowane, trójpodporowe z przednim podparciem. Przednie do wnęki w kadłubie, główne do wnęk w gondolach silnikowych, usterzenie klasyczne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Nowicki, Handley Page H.P.R. 7 Herald, "Lotnictwo", nr 13 (1992), s. 42, ISSN 364215.