Handley Page V/1500
Z Wikipedii
| V/1500 | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Producent | Handley Page |
| Typ | Ciężki samolot bombowy |
| Konstrukcja | całkowicie drewniana; pokrycie płócienne i sklejkowe; podwozie stałe z płozą ogonową |
| Załoga | 5-6 ludzi |
| Historia | |
| Data oblotu | maj 1918 |
| Lata produkcji | 1918 |
| Wycofanie ze służby | ok. 1926 |
| Liczba wypadków • w tym katastrof |
katastrofa prototypu-czerwiec 1918 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 4 tłokowe, rzędowe, 12 cylindrowe, chłodzone cieczą Rolls Royce Eagle VIII |
| Moc | 4x380 KM |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 38,40 m |
| Długość | 19,50 m |
| Wysokość | 7,00 m |
| Powierzchnia nośna | 279 m² |
| Masa | |
| Własna | 6804 kg |
| Startowa | 13608 kg |
| Zapas paliwa | 4600 l |
| Osiągi | |
| Prędkość maksymalna | 154 km/h |
| Prędkość wznoszenia | 10 min. na wysokość 2000 m. i 21 min. na wysokość 3000 m. |
| Zasięg | 2092 km (bez ładunku) |
| Długotrwałość lotu | 12-14 h |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 3-5 km Lewis kal. 7,7 mm; 3500 kg bomb | |
| Użytkownicy | |
| Wielka Brytania | |
Handley Page V/1500 - ciężki samolot bombowy, konstrukcji brytyjskiej, z okresu I wojny światowej.
Spis treści |
[edytuj] Historia
W roku 1917 niemieckie ciężkie bombowce typu "R", zaczęły przejmować od sterowców zadanie bombardowania terytorium Wielkiej Brytanii, a głównie Londynu. Brytyjczycy nie posiadali samolotu, który byłby w stanie dokonać odwetowego uderzenia na Berlin i powrócić do bazy we wschodniej Anglii. Posiadane przez RFC bombowce Handley Page O/400, były udane i używane do bombardowania Niemiec. Nie miały jednak wymaganego udźwigu i zasięgu. Aby zyskać na czasie i uprościć budowę nowego samolotu, dokonano po prostu powiększenia płatowca HP O/400. Największą modyfikacją była zmiana napędu. W poprzednim modelu były to dwa silniki ciągnące. W nowym, oznaczonym V/1500 (V jak Victor-zwycięzca), były to dwa zestawy silników zblokowanych w tandemie. Jeden ciągnący i jeden pchający. Prototyp nowej maszyny zbudowano w zakładach Harland & Wolff w Belfaście. Oblotu dokonano w maju 1918. W czerwcu, prototyp uległ katastrofie w której zginęła cała załoga testowa. Budowę wstrzymano do czasu wykrycia przyczyn wypadku. Kontynuowano ją dopiero w październiku 1918. Pierwsze trzy egzemplarze były gotowe na początku listopada. Badano je w locie na lotnisku Bircham Newton w Norfolk. Początkowe zamówienie opiewało na 255 samolotów. Zostało ono z końcem wojny anulowane.
[edytuj] Służba
Pod koniec I wojny światowej, sformowano specjalną jednostkę mającą grupować najcięższe samoloty bombowe. Nosiła ona nazwę IAF (Independent Air Force - Niezależne Siły Powietrzne) i podlegała bezpośrednio Sztabowi Generalnemu. Jej zadaniem miały być odwetowe bombardowania Berlina. Zalążkiem tych sił był 27 pułk lotniczy. Trzy wyprodukowane egzemplarze nowego bombowca, przydzielono do 166 dywizjonu, wchodzącego w jego skład. Samoloty V/1500 nie zdążyły wziąć udziału w I wojnie światowej. Zastosowano je bojowo w działaniach przeciw Afganistanowi w 1920.
[edytuj] Opis konstrukcji
Samolot HP V/1500 był czterosilnikowym dwupłatem bombowym o konstrukcji całkowicie drewnianej. Załoga 5-6 osób. Kadłub, konstrukcji kratownicowej, pokryty był do połowy sklejką, dalej płótnem. W odróżnieniu od poprzednika, nowy samolot miał stanowisko tylnego strzelca na końcu kadłuba. Miał on skrzydła składane i odkryte kabiny. Płaty miały konstrukcję drewnianą, krytą płótnem. Lotki na obu płatach. Napęd stanowiły cztery silniki rzędowe 12 cylindrowe, chłodzone cieczą, Rolls Royce o mocy 380 KM każdy. Umieszczone były po dwa, w tandemie, w komorze płatów. Silniki ciągnące napędzały śmigła dwułopatowe, pchające - czterołopatowe. Śmigła były drewniane i obracały się w przeciwnych kierunkach. Zbiorniki paliwa o pojemności 4600 l., znajdowały się w kadłubie. Uzbrojenie strzeleckie składało się z karabinów maszynowych Lewis kal. 7,7 mm umieszczonych, po jednym lub dwa, na obrotnicach w przednim i tylnym stanowisku strzeleckim. Uzbrojenie uzupełniał jeden km Lewis, mogący strzelać w górę lub w dół, przez odsuwane segmenty poszycia. Ładunek bomb, o maksymalnej wadze 3500 kg, znajdował się wewnątrz kadłuba.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||||||||||||||
