Hank Williams

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hank Williams
Hank Williams Promotional Photo.jpg
Hank Williams, 1951
Data i miejsce urodzenia 17 września 1923
Mount Olive
Data i miejsce śmierci 1 stycznia 1953
Oak Hill
Gatunek country
Aktywność 1937–1952
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Hank Williams, właśc. Hiram King Williams[1] (ur. 17 września 1923 w Mount Olive, Alabama, zm. 1 stycznia 1953 w Oak Hill w Wirginii Zachodniej)[1]amerykański muzyk country i autor tekstów. W 1987 został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[2].

Hank Williams
Hank Williams wraz z zespołem

Hank Williams, a właściwie Hiriam King Williams, Sr urodził się w Mount Olive, Alabama jako trzecie dziecko małżeństwa Lon’a i Lillie Williams’ów. Pochodził z biednej rodziny, jego ojciec pracował wożąc logi drewna na pociągach co później zainspirowało Hank’a do napisania piosenki „The Log Train”. Hank cierpiał prawdopodobnie na rozszczep kręgosłupa, powodowało to mocne bóle, z którymi musiał walczyć całe życie. Bóle te byłe jedną z wielu przyczyn nadużywania alkoholu oraz środków przeciwbólowych przez Hiriam’a. Jego mama prowadziła dom publiczny, Hank rzadko przebywał w tym czasie w domu i wspomina ten czas jako najbardziej samotne chwile swojego życia, kiedy późne wieczory spędzał samotnie poza domem. Najwcześniejsze wspomnienia Hiriama związane z muzyką to śpiew w kościelnym chórze, w którym jak sam mówił śpiewał najgłośniej. Młody Hank poznał Rufus’a Payne’a czyli starego czarnoskórego bluesmana, który grywał na ulicy i jak sam Williams mówi, to od niego nauczył się grać na gitarze płacąc mu za lekcje drobne sumy zebrane za polerowanie butów. Hank Williams zapożyczył wiele bluesowych akordów co widać w jego późniejszej twórczości. Wpływ na twórczość Williamsa mieli także artyści tacy jak Roy Acuff, Jimmie Rodgers, Carter Familly czy Ernest Tubb. 

Po przeprowadzeniu się do Montgomery w roku 1937 Hank zaczął pojawiać się w radiu i rok później jako czternastoletni chłopak występował jako zespół „Hank Williams and his Drifting Cowboys”. Kilka razy brał udział w miejscowych konkursach muzycznych, które niejednokrotnie wygrywał. Jedną z nagród była gitara, na której Williams grał na początku swojej kariery. Hiriam był niesamowicie uzdolnionym pisarzem tekstów, Bob Dylan stwierdził, że jest to jeden z najlepszych pisarzy piosenek, jaki kiedykolwiek żył. Jednak już w młodych latach u Hank’a pojawiły się problemy z alkoholem, którym starał się załagodzić często nieznośny ból pleców. W roku 1943 Hank ożenił się z Audrey Mae, związek ten był inspiracją dla wielu legendarnych piosenek, takich jak: „Cold, Cold Heart”, „You Cheatin’ Heart” i wielu więcej. Pierwszym hitem Hanka Williams’a była piosenka „Move it On Over”, na której wzorował się Bill Haley pisząc „Rock Around The Clock”. Następnym hitem była piosenka pt „Honky Tonkin”. Z czasem Williams stał się gwiazdą Grand Ole Opry i został pierwszą w historii amerykańską muzyczną gwiazdą na taką skalę. Jednak Hiriam coraz częściej nie mógł występować ze względu na nadużywanie alkoholu i szybko wyrzucili go z Grand Ole Opry, jednak cover piosenki „Lovesick Blues” wypuszczony w 1948 roku odniósł taki sukces, że przyjęli go z powrotem. Williamsowi nie podobało się, że produkcje płytowe starają się zrobić z niego produkt marketingowy, na którym mogli by zarabiać pieniądze, dlatego Hiriam wpadł na pomysł, aby stworzyć nową postać, swoje nowe alter-ego dzięki, któremu mógłby przekazać słuchaczom głębszą i bardziej skomplikowaną treść. Postacią tą był Luke The Drifter czyli pół bluesman, pół kaznodzieja śpiewający filozoficzne i religijne piosenki, często przy akompaniamencie organów. Piosenki, które wyszły spod szyldu Luke The Drifter’a to najczęściej mówiona, rzadziej śpiewana poezja. 

Przez problemy z alkoholem Hank rozwiódł się ze swoją żoną, kiedy Audrey odchodziła, Hank powiedział jej, w czasie sylwestra 1952, że nie wytrzyma bez niej roku, tak też się stało umarł rok później, podczas sylwestra 1953. Odejście Audrey pogrążyło Williams’a jeszcze bardziej w alkoholizmie, a nieustane bóle pleców, które mimo operacji ciągle się nasilały zmuszały artystę do zażywania środków przeciwbólowych i morfiny w dużych ilościach. Williams był w okropnym stanie fizycznym i psychicznym, nagrywając piosenki w studiu, pomiędzy podejściami musiał sobie robić długie przerwy ponieważ jego organizm nie dawał rady. Mimo to, przed śmiercią wystąpił jeszcze na wielu koncertach, z których kilka zostało uwiecznionych. Kilka miesięcy przed śmiercią poślubił Billie Jean, młodą modelkę. Podczas pierwszego spotkania z młodą Jean, Hank przystawił pistolet do głowy jej ówczesnego chłopaka i kazał mu się wynosić mówiąc, że od teraz to on jest chłopakiem Billie. Wielu uważa, że związek Williamsa z Billie Jean był tylko próbą wzbudzenia zazdrości u byłej żony Hiriama, Audrey. Z opowieści Billie Jean wiemy, że stan psychiczne oraz fizyczny Hanka w ostatnich miesiącach jego życia był bardzo zły, bardzo schudł co sprawiło, że ze szczupłego mężczyzny stał się cieniem człowieka. Billie wspominała także, że pewnej nocy, kilka dni przed śmiercią Hank obudził się w nocy, z płaczem w oczach i stwierdził, że widział we śnie Jezusa, i że za niedługo się z nim spotka. Według Jean Hank przeczuwał swoją śmierć i wiedział, że jego życie nie potrwa więcej niż kilka miesięcy. 

Hank Williams miał zagrać na imprezie sylwestrowej rozpoczynającej rok 1953, miał do pokonania kilkaset kilometrów więc zatrudnili szofera, który miał dowieźć go na miejsce. Po drodze Hank’a zażywał duże ilości tabletek przeciwbólowych, morfiny i mieszał to z alkoholem, co zaskutkowało samotną śmiercią na tylnej kanapie błękitnego Cadillaca Eldorado. Kierowca dopiero po pewnym czasie zorientował się, że Hank Williams nie żyje, miejsce jego śmierci nie jest dokładnie znane, prawdopodobnie gdzieś na granicy zachodniej Wirginii z Wirginią. Ostatnią nagraną piosenką Hank’a Williams’a było „I’ll Never Get Out Of This World Alive” co tylko podsycało mistyczną atmosferą powstałą wokół artysty. 

Piosenki Hank’a Williams’a są uznawane pod wieloma względami za przełomowe. Był on pierwszą gwiazdą country na tak szeroką skalę, był pionierem tak zwanego gatunku Honky Tonk. Był także fanem publiczności i pierwszą amerykańską supergwiazdą, miał także ogromny wpływ na rozwój muzyki folkowej, bluesowej, popowej, rockowej oraz jazzowej. Piosenki takie jak „Move it On Over” i „Hey, Good Lookin” są uznawane, za piosenki, które zapoczątkowały gatunek Rockabilly oraz Rock and Roll . Z tego względu Hank jako jeden z pierwszych został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame, jako osoba, która miała znaczący wpływ na późniejszych artystów i pionierów tego gatunku. Jest to jedna z największych postaci w świecie muzyki. 

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Stephen Thomas Erlewine: Biografia Paula Stanleya na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2012-05-04].
  2. Rock 'n' Roll Hall of Fame Inductees 1986 – 2012 (ang.). digitaldreamdoor.com. [dostęp 2012-05-04].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]