Hanna Maria Giza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hanna Maria Giza
Data
i miejsce urodzenia
14 kwietnia 1948[1][2]
Ostrowiec Świętokrzyski[1]
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"

Hanna Maria Giza-Tomann (ur. 14 kwietnia 1948 w Ostrowcu Świętokrzyskim) – polska dziennikarka radiowa, aktorka, autorka adaptacji i reżyser słuchowisk radiowych[3].

W roku 1970[2] Ukończyła warszawską Akademię Teatralną im. A. Zelwerowicza[4]. W latach 1970-1983 była aktorką Teatru Ateneum w Warszawie[2]. Występowała też w spektaklach Teatru Telewizji, filmach fabularnych i serialach tv[5][2]. Karierę aktorską zakończyła pod koniec lat 80[2].

Pracę w Polskim Radiu rozpoczynała jako reżyser słuchowisk Teatru Polskiego Radia[4]. W 1989 została dziennikarką Polskiego Radia[4][3]. Początkowo pracowała w Redakcji Programów Katolickich[3]. Tam, w latach 1990-1992 była autorką popularnego cyklu słuchowisk Przyjąć Biblię taką, jaką ona jest oraz innych audycji ekumenicznych[4][3].

W 1991 rozpoczęła pracę w Programie 3 Polskiego Radia[4][3]. Zajmowała się tam i zajmuje do tej pory publicystyką społeczną i kulturalną, szczególnie promocją literatury i popularyzacją nauki[4][3]. W kwietniu 2000 przeszła do Redakcji Publicystyki Kulturalnej Programu 2[3].

W latach 1995-2005, pełniła także rolę zagranicznej korespondentki kulturalnej Polskiego Radia[3].

Audycje[edytuj | edytuj kod]

  • Zabawy literackie (od 1994, Program 3)[3]
  • Klub Ludzi Ciekawych Wszystkiego (od 1995, Program 3, potem Program 2)[3]
  • W obiektywie – rozmowy z polskimi fotografikami (Program 2)[3]
  • Sezon na Dwójkę (Program 2)[3]
  • cykl Przyjąć Biblię taką, jaka ona jest (1991-1992)[4][3]
  • cykl Historia Kościoła – przed Wielkim Jubileuszem[6]

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Przeprowadzała wywiady radiowe m.in. z Umbertem Eco, Władimirem Bukowskim, Stanisławem Lemem, Rogerem Penrose'em, Aleksandrem Wolszczanem, Normanem Daviesem, Ryszardem Kapuścińskim, Hanną Krall, Jerzym Giedroyciem, Günterem Grassem i Robertem Zubrinem.

Twierdzi, że w swojej działalności dziennikarskiej kieruje się następującymi dziesięcioma zasadami:[7]

  1. prawda
  2. obiektywizm
  3. rozdzielenie faktów od opinii i komentarzy
  4. uczciwość
  5. szacunek i tolerancja
  6. dobro odbiorcy
  7. wolność słowa i odpowiedzialność
  8. umiejętność przewidywania konsekwencji
  9. tajemnica zawodowa
  10. w jednym jedynym przypadku wolno skorzystać ze statusu i pozycji dziennikarza - ratowania czy pomocy drugiemu człowiekowi

Książki[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Hanna Giza w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Hanna Giza (biogram, film fabularny) w bazie filmpolski.pl
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 3,13 Polskie Radio Online - Trójka - Ludzie - Hanna Maria Giza. [dostęp 2012-03-06].
  4. 4,00 4,01 4,02 4,03 4,04 4,05 4,06 4,07 4,08 4,09 4,10 4,11 4,12 4,13 4,14 Hanna Maria Giza-Tomann. W: Dżonka.art.pl. Nagroda literacka im. Stachy Zawiszanki [on-line]. Fundacja NADwyraz. [dostęp 2012-03-06].
  5. 5,0 5,1 Hanna Giza (Teatr Tv) w bazie filmpolski.pl
  6. 6,0 6,1 6,2 Hanna Maria Giza-Tomann. Biały Kruk. [dostęp 2012-03-06].
  7. 7,0 7,1 Wiad: Hanna Maria Giza " ...radio, to moje miejsce na ziemi". Merlin.pl. [dostęp 2012-03-06].
  8. 8,0 8,1 8,2 Phil Epistémoni i Ars Qaerendi zostały wręczone. W: Aktualności Uniwersytetu Jagiellonskiego [on-line]. 2008. [dostęp 2012-03-06].
  9. 9,0 9,1 Mistrz Mowy Polskiej » IX Edycja. 2009-09-24. [dostęp 2012-03-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]