Hanna Muszyńska-Hoffmannowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Hanna Muszyńska-Hoffmannowa (ur. 26 stycznia 1913 w Warszawie, zm. 6 maja 1995) - polska pisarka i eseistka.

Ukończyła Wyższą Szkołę Dziennikarską, studiowała też na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Debiutowała jako prozaik w 1933 na łamach dziennika "Kurier Warszawski". W latach 1946-1953 mieszkała we Wrocławiu, gdzie była współpracowniczką miejscowej prasy. W latach 1953-1963 przebywała w Białymstoku, gdzie była redaktorką Polskiego Radia. Od 1963 roku mieszkała w Warszawie.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Twórczość wybrana[edytuj | edytuj kod]

  • Amazonki konfederacji barskiej
  • Córki
  • Czupiradełko
  • Dziewczyny z Krynoliny
  • Elżbieta z kwitnącej Sieniawszczyzny
  • Joanna, moja światłość
  • Kochałam księcia Józefa
  • Kwitnące floksy
  • Listy Pauliny
  • Miłości i sentymenty Tadeusza Kościuszki
  • O paniach z krainy szczęścia
  • Orlątka z panną
  • Panie na Wilanowie
  • Panna Trau
  • Panny z kamienicy "Pod Fortuną"
  • Płomień na śniegu. Opowieść o Ewie Felińskiej i jej dzieciach
  • Portrety miłości
  • Pucharek ze srebra
  • Róże dla pensjonarki
  • Rumaki księcia Józefa
  • Saga rodu Chętników
  • Sercem Polskę wybrali
  • W kręgu Berenta
  • W Wersalu Podlaskim
  • Wierka i jej towarzysze
  • Zamorska Jagiellonka
  • Zapomniany romans

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.