Hanns Martin Schleyer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hanns Martin Schleyer (1973)

Hanns Martin Schleyer (ur. 1 maja 1915 w Offenburgu, zm. 19 października 1977 koło Miluzy, Francja) – niemiecki menedżer i przemysłowiec, członek partii CDU i prezydent Niemieckiego Związku Pracodawców. Był dalekim kuzynem Johanna Martina Schleyera.

W III Rzeszy był członkiem narodowosocjalistycznego związku studentów, a od 1 maja 1937 roku także NSDAP[potrzebne źródło]. Służył w Waffen-SS, pracował w administracji Protektoratu Czech i Moraw. Po wojnie nie krył swojej nazistowskiej przeszłości. W styczniu 1977 roku został szefem Niemieckiego Związku Pracodawców. Już 5 września został porwany i 19 października zamordowany przez organizację terrorystyczną RAF, która żądała uwolnienia z więzienia członków swej organizacji w zamian za uwolnienie Schleyera. Tymczasem w nocy z 17 na 18 października Andreas Baader, Jan-Carl Raspe i Gudrun Ensslin, którzy mieli być wymienieni na Schleyera, popełnili w więzieniu Stammheim w Stuttgarcie samobójstwa (tzw. Todesnacht von Stammheim), w związku z czym plany porywaczy legły w gruzach i zdecydowali się na zabicie Schleyera.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]