Hannu Lepistö

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hannu Lepistö
Hannu Lepistö podczas Mistrzostw Świata 2011 w Oslo.
Hannu Lepistö podczas Mistrzostw Świata 2011 w Oslo.
Data urodzenia 17 maja 1946
Zawód trener skoków narciarskich
Miejsce zamieszkania Lahti
Narodowość fińska
Dzieci Kalle
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Hannu Lepistö w Wikicytatach

Hannu Lepistö (ur. 17 maja 1946) – fiński trener skoków narciarskich, od kwietnia 2006 do 11 marca 2008 pierwszy trener polskiej kadry skoczków. Od 30 stycznia 2009 do końca kariery indywidualny trener Adama Małysza.

Podczas swojej kariery trenerskiej miał w swoich drużynach wielu medalistów wielkich imprez, takich jak mistrzostwa świata, igrzyska olimpijskie, czy Puchar Świata.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Hannu Lepistö mieszka na co dzień w Lahti z żoną. Ma jednego syna, Kalle (jest on komentatorem fińskiego Eurosportu). Jego pasją jest wędkarstwo oraz wyścigi konne. Posiada 4 konie, które biorą udział w prestiżowych wyścigach. Twierdzi, że najlepiej czuje się w Finlandii.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Hannu Lepistö rozpoczął karierę trenerską w 1980 roku. W latach 1980–1985 trenował kadrę A Finlandii. Jego podopieczni osiągneli m.in. dwukrotne zwycięstwo w klasyfikacji łącznej oraz złoty i srebrny medal olimpijski Mattiego Nykänena, czy dwukrotny triumf drużyny w Pucharze Narodów.

Sukcesy podopiecznych Lepistö w Finlandii w latach 1980-1985 (chronologicznie)

Medal Zawodnik Zawody Rok
Bronze medal with cup.svg Jari Puikkonen Turniej Czterech Skoczni 1981
Gold medal with cup.svg Jari Puikkonen MŚ w lotach 1981
Bronze medal with cup.svg Finlandia Puchar Narodów 1981
Bronze medal with cup.svg Finlandia Puchar Narodów 1982
Silver medal with cup.svg Jari Puikkonen Mistrzostwa świata 1982
Gold medal with cup.svg Matti Nykänen Mistrzostwa świata 1982
Bronze medal with cup.svg Finlandia Mistrzostwa świata 1982
Gold medal with cup.svg Matti Nykänen Turniej Czterech Skoczni 1983
Bronze medal with cup.svg Matti Nykänen MŚ w lotach 1983
Gold medal with cup.svg Matti Nykänen Puchar Świata 1983
Silver medal with cup.svg Finlandia Puchar Narodów 1983
Bronze medal with cup.svg Matti Nykänen Turniej Czterech Skoczni 1984
Gold medal with cup.svg Matti Nykänen Igrzyska olimpijskie 1984
Silver medal with cup.svg Matti Nykänen Igrzyska olimpijskie 1984
Bronze medal with cup.svg Jari Puikkonen Igrzyska olimpijskie 1984
Silver medal with cup.svg Matti Nykänen Puchar Świata 1984
Gold medal with cup.svg Finlandia Puchar Narodów 1984
Silver medal with cup.svg Matti Nykänen Turniej Czterech Skoczni 1985
Gold medal with cup.svg Matti Nykänen MŚ w lotach 1985
Silver medal with cup.svg Jari Puikkonen Mistrzostwa świata 1985
Bronze medal with cup.svg Matti Nykänen Mistrzostwa świata 1985
Gold medal with cup.svg Matti Nykänen Puchar Świata 1985
Gold medal with cup.svg Finlandia Puchar Narodów 1985
Gold medal with cup.svg Finlandia Mistrzostwa świata 1985

Przez lata 1985–1992 trenował drużynę Włoch. Największe osiągnięcie jego zawodnika to 3. miejsce Roberto Cecona na MŚ w lotach w 1992.

Sukcesy podopiecznych Lepistö we Włoszech w latach 1986-1992 (chronologicznie)

Medal Zawodnik Zawody Rok
Bronze medal with cup.svg Roberto Cecon MŚ w lotach 1992

Po dwuletniej przerwie, w 1994 powrócił do trenowania, ponownie objął reprezentację Finlandii. Jego podopiecznym był Janne Ahonen – dwukrotnie był trzeci w PŚ, został także mistrzem świata w 1997. Drużyna fińska dwukrotnie wygrała Puchar Narodów, a także dwukrotnie zwyciężyła na mistrzostwach świata. W 1998 Jani Soininen zdobył złoty i srebrny medal olimpijski. W konkursie drużynowym Finowie zajęli dopiero 5. miejsce, po czym po sezonie olimpijskim zrezygnował ze szkolenia fińskich skoczków.

Po olimpijskim sezonie Lepistö ponownie powrócił do Włoch. Po roku Fin zrezygnował ze szkolenia skoczków i został komentatorem w stacji telewizyjnej Eurosport.

Sukcesy podopiecznych Lepistö w Finlandii w latach 1994-1998 (chronologicznie)

Medal Zawodnik Zawody Rok
Bronze medal with cup.svg Janne Ahonen Turniej Czterech Skoczni 1995
Bronze medal with cup.svg Mika Laitinen Mistrzostwa świata 1995
Gold medal with cup.svg Finlandia Mistrzostwa świata 1995
Bronze medal with cup.svg Janne Ahonen Puchar Świata 1995
Gold medal with cup.svg Finlandia Puchar Narodów 1995
Silver medal with cup.svg Ari-Pekka Nikkola Turniej Czterech Skoczni 1996
Silver medal with cup.svg Janne Ahonen MŚ w lotach 1996
Silver medal with cup.svg Ari-Pekka Nikkola Puchar Świata 1996
Bronze medal with cup.svg Janne Ahonen Puchar Świata 1996
Gold medal with cup.svg Finlandia Puchar Narodów 1996
Gold medal with cup.svg Janne Ahonen Mistrzostwa świata 1997
Gold medal with cup.svg Finlandia Mistrzostwa świata 1997
Bronze medal with cup.svg Finlandia Puchar Narodów 1997
Silver medal with cup.svg Jani Soininen Igrzyska olimpijskie 1998
Gold medal with cup.svg Jani Soininen Igrzyska olimpijskie 1998
Bronze medal with cup.svg Janne Ahonen Puchar Świata 1998

W 2002 został zatrudniony jako trener reprezentacji Austrii. Wprowadził do niej nowe twarze, m.in. Thomasa Morgensterna, Floriana Liegla, Andreasa Koflera i Christiana Nagillera. Zawodnicy ci zaczęli zajmować wysokie miejsca w zawodach PŚ. Austria w sezonie 2002/2003 wygrała Puchar Narodów, a Andreas Widhölzl zajął 3. miejsce w klasyfikacji końcowej PŚ, jednak sporym rozczarowaniem był występ na mistrzostwach świata w Val di Fiemmie gdzie Austriacy w żadnym z konkursów nie zdobyli medalu. Sezon 2003/2004 nie był tak udany dla Austriaków jak poprzedni (3. miejsce w Pucharze Narodów i brąz na MŚ w lotach w konkursie drużynowym), w związku z czym Lepistö zrezygnował ze stanowiska trenera reprezentacji[1].

Sukcesy podopiecznych Lepistö w Austrii w latach 2002-2004 (chronologicznie)

Medal Zawodnik Zawody Rok
Gold medal with cup.svg Austria Puchar Narodów 2003
Bronze medal with cup.svg Andreas Widhölzl Puchar Świata 2003
Silver medal with cup.svg Martin Höllwarth Turniej Czterech Skoczni 2004
Bronze medal with cup.svg Austria MŚ w lotach 2004
Bronze medal with cup.svg Austria Puchar Narodów 2004

W 2004 po raz kolejny wrócił do Włoch. Jego asystentem został Roberto Cecon. Mieli oni za zadanie zbudować silną drużynę młodych skoczków na igrzyska olimpijskie w Turynie. W 2005 podczas zawodów PŚ w Pragelato (arena IO w Turynie) Włoch zdobył pierwsze punkty w Pucharze Świata od czasu Cecona. Stefano Chiapolino zajął tam 20. miejsce, co dało mu 11 punktów. Po pierwszej serii skoków zajmował wysoką, 6. lokatę. Tak dobrego wyniku Chiapolino już nie powtórzył. W sezonie olimpijskim z kadry Lepistö i Cecona wybił się Sebastian Colloredo. W zawodach w czeskim Harrachovie odnotował miejsce w pierwszej dziesiątce (był 10.). Od tamtej pory Włoch najczęściej plasował się na miejscach w okolicach 20.–30. Obok Colloredo całkiem niezłe występy zaliczał także inny członek kadry Fina, Andrea Morassi. Na igrzyskach w Turynie Włosi nie spisali się zbyt dobrze, indywidualnie żaden z nich nie wszedł do czołowej 30., a drużynowo zajęli 11. miejsce. Jednak z powodu kontuzji dwóch reprezentantów, drużyna musiała być uzupełniona zawodnikiem kombinacji norweskiej, Davidem Bresadolą. Po sezonie 2005/2006 Lepistö odszedł z Włoch, głównie z powodu nieuregulowanych wobec niego spraw finansowych.

W kwietniu 2006 przyjął propozycję Polskiego Związku Narciarskiego i został trenerem reprezentacji Polski. W sezonie 2006/2007 do wysokiej formy powrócił prowadzony przez Lepistö Adam Małysz, który zdobył swój czwarty złoty medal mistrzostw świata, a po dziewięciu zwycięstwach w Pucharze Świata triumfował po raz czwarty w klasyfikacji generalnej, wyrównując tym samym osiągnięcie byłego podopiecznego Lepistö Mattiego Nykänena.

Kolejny sezon był zarówno dla Adama Małysza jak i pozostałych polskich skoczków nieudany i 11 marca 2008 roku Polski Związek Narciarski rozwiązał umowę z Hannu Lepistö ze skutkiem natychmiastowym. Podczas ostatniej rundy Pucharu Świata w Planicy, Polaków poprowadził jego dotychczasowy asystent Łukasz Kruczek – były skoczek narciarski. Po tym wydarzeniu Fin wrócił do pracy komentatora dla stacji Eurosport. W trakcie sezonu 2008/2009 na prośbę Adama Małysza zdecydował się zostać jego osobistym trenerem, tym samym porzucając pracę w telewizji. Pod wodzą Lepistö, polski skoczek podczas zawodów Pucharu Świata trzykrotnie stawał na podium (zawsze na drugiej pozycji). W kolejnym sezonie Fin doprowadził swego podopiecznego do dwóch srebrnych medali igrzysk olimpijskich w Vancouver. Poza tym, Adam Małysz zajął 5. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata sześć razy zajmując miejsce w pierwszej trójce zawodów (cztery drugie miejsca i dwa trzecie). W 2010 roku odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

3 marca 2011 roku wraz z Adamem Małyszem ogłosił, że odchodzi na trenerską emeryturę. 16 marca przed wylotem do Planicy poczuł się źle na lotnisku w Helsinkach, po czym trafił do szpitala i nie wziął udziału w ostatnich konkursach Małysza w karierze a także na jego benefisie 26 marca na Wielkiej Krokwi w Zakopanem.

Sukcesy podopiecznych Lepistö w Polsce w latach 2006 – 2011 (chronologicznie)

Medal Zawodnik Zawody Rok
Gold medal with cup.svg Adam Małysz Mistrzostwa świata 2007
Gold medal with cup.svg Adam Małysz Puchar Świata 2007
Od 2009 do 2011 roku był trenerem wyłącznie Adama Małysza.
Silver medal with cup.svg Adam Małysz Igrzyska olimpijskie 2010
Silver medal with cup.svg Adam Małysz Igrzyska olimpijskie 2010
Bronze medal with cup.svg Adam Małysz Mistrzostwa świata 2011
Bronze medal with cup.svg Adam Małysz Puchar Świata 2011

Reprezentacje i zawodnicy trenowani przez Lepistö[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Skoki Narciarskie: Hannu Lepistoe już zaczyna myśleć o Polsce... (pol.). [dostęp 2010-02-22].
  2. Ordery i odznaczenie za olimpijskie medale. prezydent.pl, 27 marca 2010. [dostęp 3 kwietnia 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

poprzednik:
Heinz Kuttin
Trener polskich skoczków narciarskich
2006 - 2008
następca:
Łukasz Kruczek